Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular iki alt boyutun araştırma amaçlı kullanımına ilişkin başlangıç düzeyinde ve kısmi psikometrik kanıt sunmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Öğrenilmiş çaresizlik, genellikle bir organizmanın (insan veya hayvan) kontrol edemeyeceği, kaçınılmaz ve caydırıcı uyaranlara tekrar tekrar maruz kalması sonucunda, durumu değiştirme imkânı doğsa dahi herhangi bir tepki vermemeyi ve pasif kalmayı öğrenmesiyle karakterize edilen psikolojik bir durumdur. Çalgı performansına olumsuz etki eden öğrenilmiş çaresizlik durumunun belirlenmesi, çalgı eğitiminde gerekli önlemlerin alınabilmesi açısından oldukça önemlidir. Bu araştırmada Quinless ve McDermott-Nelson tarafından geliştirilen Öğrenilmiş Çaresizlik Ölçeği’nin Türkçeye ve çalgı performansı bağlamına uyarlanması amaçlanmıştır. Ölçek maddeleri Türkçeye çevrilerek çalgı performansına yönelik biçimde düzenlenmiş; hazırlanan taslak, 10 müzik eğitimi, bir Türkçe ve iki İngilizce uzmanının görüşüne sunulmuştur. İlk taslak formun ölçek düzeyindeki kapsam geçerlik indeksi S-CVI/Ave = .831 olarak hesaplanmış ve uzman görüşleri doğrultusunda maddeler revize edilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi (AFA), üç üniversitede mesleki müzik eğitimi alan 163 öğrenciden; doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ise farklı zamanda, 10 üniversitedeki 160 öğrenciden elde edilen veriler üzerinde gerçekleştirilmiştir. AFA’da polikorik korelasyon matrisi, minimum residual çıkarma yöntemi, oblimin döndürme ve FA-temelli paralel analiz kullanılmıştır. Analizler sonucunda beş madde çıkarılmış ve toplam varyansın %38,5’ini açıklayan, 15 maddelik iki faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Bağımsız örneklemde WLSMV yöntemiyle sınanan iki faktörlü model, tek faktörlü modele göre daha iyi uyum göstermiştir; χ²(89) = 227.343, CFI = .923, TLI = .910, RMSEA = .099, %90 GA [.083, .115] ve SRMR = .091. Bununla birlikte RMSEA ve SRMR değerleri modelin mutlak uyumunun yeterli düzeye ulaşmadığını göstermiştir. Kontrolsüzlük Algısı alt boyutu için α = .846 ve ω = .858; Performans Yetkinliği Algısı alt boyutu için α = .756 ve ω = .736 bulunmuştur. Bulgular iki alt boyutun araştırma amaçlı kullanımına ilişkin başlangıç düzeyinde ve kısmi psikometrik kanıt sunmaktadır. Alt boyutların ayrı puanlanması önerilmekte; toplam puanın yorumlanabilirliğinin ve ölçeğin psikometrik özelliklerinin farklı örneklemlerde yeniden sınanması gerekmektedir.
Abstract
Learned helplessness is a psychological condition characterized by an organism’s (human or animal) repeated exposure to unavoidable and aversive stimuli over which it has no control, leading it to learn to refrain from responding and remain passive—even when the opportunity to change the situation arises. Identifying learned helplessness, which negatively affects musical performance, is crucial for taking the necessary measures in music education. This study aimed to adapt the Learned Helplessness Scale, developed by Quinless and McDermott-Nelson, into Turkish and to the context of musical instrument performance. The scale items were translated into Turkish and modified to address musical instrument performance; the draft was then submitted for review to 10 music education experts, one Turkish language expert, and two English language experts. The content validity index (S-CVI/Ave) for the initial draft form was calculated as .831, and the items were revised based on the experts’ feedback. Exploratory factor analysis (EFA) was conducted on data from 163 students enrolled in professional music education programs at three universities; confirmatory factor analysis (CFA) was conducted on data from 160 students at 10 universities collected at different times. In EFA, a polychoric correlation matrix, the minimum residual extraction method, oblimin rotation, and FA-based parallel analysis were used. As a result of the analyses, five items were removed, and a two-factor structure consisting of 15 items was obtained, explaining 38.5% of the total variance. The two-factor model, tested using the WLSMV method on an independent sample, showed better fit than the one-factor model: χ²(89) = 227.343, CFI = .923, TLI = .910, RMSEA = .099, 90% CI [.083, .115], and SRMR = .091. However, the RMSEA and SRMR values indicated that the model’s absolute fit did not reach an adequate level. For the Perceived Lack of Control subscale, α = .846 and ω = .858 were found; for the Perceived Performance Competence subscale, α = .756 and ω = .736 were found. The findings provide preliminary and partial psychometric evidence regarding the use of these two subscales for research purposes. It is recommended that the subscales be scored separately; the interpretability of the total score and the psychometric properties of the scale must be retested in different samples.