Dergiler / Klinik Psikiyatri Dergisi / 2020 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Okul öncesi dönemde çocuk psikiyatrisi polikliniği’ne başvuran çocukların annelerinin tutumlarının, yeterliliklerinin ve bağlanma biçimlerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the parental attitudes, parental competency and attachment styles of the mothers of the children at pre-school period who were admitted to child psychiatry

Sayfa
83–91
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular:Gruplar CAPES-TR sonuçlarına göre kliniğe başvuran grupta duygusal, davranışsal ve toplam sorunlar kontrol grubuna göre anlamlı derece yüksek bulundu (p<0.05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada çocuk psikiyatrisi polikliniğine başvuran okul öncesi dönemdeki çocukların annelerinin tutumları, eşlerine olan bağlanmalarının şekli ve çocuklarının sorunlarına karşı yeterlilik algılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Gelişim testi sonucu gelişimsel geriliği olmayan yaşları 0-72 ay arası olan 40 çocuk ve anneleri çalışmaya dahil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular:Gruplar CAPES-TR sonuçlarına göre kliniğe başvuran grupta duygusal, davranışsal ve toplam sorunlar kontrol grubuna göre anlamlı derece yüksek bulundu (p<0.05).
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada çocuk psikiyatrisi polikliniğine başvuran okul öncesi dönemdeki çocukların annelerinin tutumları, eşlerine olan bağlanmalarının şekli ve çocuklarının sorunlarına karşı yeterlilik algılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Gelişim testi sonucu gelişimsel geriliği olmayan yaşları 0-72 ay arası olan 40 çocuk ve anneleri çalışmaya dahil edilmiştir. Kontrol grubu olarak hiç çocuk psikiyatrisi başvurusu olmayan yaş ve cinsiyet açısından örneklem grubuna eşleştirilmiş 40 çocuk ve anneleri çalışmaya dahil edildi. Her iki grupta annelere çocuk uyumu ve anne baba yeterlilik ölçeği (CAPES-TR) verildi. Her iki grupta annelere Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutumu Ölçeği (Parent Attitude Research Instrument, PARI) verildi ve annelere yakın ilişkilerde yaşantılar envanteri (Experiences in close relationships revised, ECC-R) uygulandı. İstatistiksel analiz için SPSS 20.0 kullanıldı. Bulgular:Gruplar CAPES-TR sonuçlarına göre kliniğe başvuran grupta duygusal, davranışsal ve toplam sorunlar kontrol grubuna göre anlamlı derece yüksek bulundu (p<0.05). Aynı ölçekteki annenin kendine güveni düşük bulundu (p<0.05). PARI puanlarının değerlendirilmesi sonucunda aşırı annelik alanında polikliniğe başvuran grubun puanı yüksek bulundu (p<0.05). Aynı şekilde otoriter tutum puanı kliniğe başvuran grupta anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.05). Sonuç: Araştırmanın sonuçları anne-babanın çocuk yetiştirme tutumunun çocuklarda görülen davranış sorunları açısından risk faktörü olduğunu gösteren araştırmalara benzerlik göstermektedir.

Abstract

Objective: In this study we aimed to evaluate attitudes, attachment styles to their husbands and competence perceptions of the mothers towards their children’s problems whose children were at pre-school period with no cognitive developmental delay. Method: Fourty children and their mothers were included into the study. The children were chosen among those who were aged between 0-72 months and had no developmental delay which was found out as a result of developmental test. As the control group, another 40 children and their mothers were included into the study. Child Adjustment and Parent Efficacy Scale (CAPES-TR) and Parent Attitude Research Instrument (PARI) were handed out to mothers in both groups. Finally, Experiences in Close Relationship Revised (ECC-R) was applied to mothers of both groups. SPSS20 was used for statistical analysis. Results: According to CAPES-TR results, emotional, behavioural and social problems in the group that were admitted to psychiatry clinic were higher than control group (p<0.05). According to same scale, mothers’ self-confidence was found significantly lower (p<0.05). According to PARI results, the score of the group that applied to clinic for over-motherhood reasons was found higher (p<0.05). Likewise, authoritative attitude score was found higher in patient group (p<0.05). Discussion: The results of this study share similarities with other studies which found out that parental child-rearing attitude presents a risk factor for behavioural problems among children.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİLAÇ, Ö., ÖNDER, A., KAVURMA, C., DOĞAN, Y., UZUNOĞLU, G., IŞILDAR, Y., SAPMAZ, Ş. Y. (2020). Okul öncesi dönemde çocuk psikiyatrisi polikliniği’ne başvuran çocukların annelerinin tutumlarının, yeterliliklerinin ve bağlanma biçimlerinin değerlendirilmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 83–91. https://ajindex.com/articles/166846

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Agnafors S, Sydsjö G, Comasco E, Bladh M, Oreland L, Svedin CG. Early predictors of behavioural problems in preschoolers – a longitudinal study of constitutional and environmental main and interaction effects. BMC Pediatr 2016;16: 76
  2. Ekşi A. Ben Hasta Değilim Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarının Psikososyal Yönü, Ankara: Nobel Tıp Kitapevleri,1999
  3. Bernstein DA, Clarke-Stewart A, Roy EJ, Srull TK, Wickens CD. Psychology 2nd Edition, Princeton, Houghton Mifflin Company, 1994
  4. Mortensen JA, Melissa A. Barnett. Risk and Protective Factors, Parenting Stress, and Harsh Parenting in Mexican Origin Mothers with Toddlers. Marriage & Family Review 2015;51:1, pages 1-21
  5. Karakoç SD, Abalı O. Annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının okul öncesi dönem davranış sorunları ile ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Derg 2012;13: 67-74
  6. Hesapçıoğlu ST, Mehmet FC, Betül Erdoğan, Gözde K, Esra Ç. Okul Öncesi Çocuklarda Duygusal ve Davranışsal Sorunlar Annedeki Hangi Psikiyatrik Belirtiler ile İlişkilidir? Dusunen Adam 2017;30: 6-14
  7. Renda Y, Yalaz K, Özdirim E, Aysun S. Pediatrik Nöroloji. Ankara, Türkiye Sağlık ve Tedavi Vakfı Yayınları, 1983, s.309- 311
  8. Miller V, Onotera RT, Deinard AS. Denver Developmental Screening Test: Cultural Variations in Southeast Asian Children. J Pediatr 1984;104: 481-483
  9. Apak S. Gelişim Nörolojisi, İstanbul, Bayrak Matbaası, 1989, s.223-224
  10. Yalaz K, Epir S. Denver Gelişimsel Tarama Testi El Kitabı Türk Çocuklarına Uygulanması ve Standardizasyonu. Ankara, Meteksan Mtb, 1982
  11. Öner N. Does education make a difference in the child rearing attitudes of parents in Turkey. Boğaziçi Univ Derg 1984; 11: 43-54
  12. Kulaksızoğlu A. Ergen aile çatışmaları ile annenin tutumları arasındaki ilişki ve ergenin problemleri. Journal of Educational Sciences 1989;1:71-87
  13. Öner N. Türkiye’de kullanılan psikolojik testler. İstanbul, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, 1994
  14. Savran C. Ana-babaların kişilik özellikleri ile ana-baba tutumları arasındaki ilişkiler. 10.Ya-Pa Okulöncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri (Ankara, 1995)
  15. Morawska A, Sanders MR, Haslam D, Filus A, Fletcher R. Child adjustment and parent efficacy scale: Development and initial validation of a parent report measure. Aust Psychol 2014; 49: 241-252
  16. Buran BŞ. Çocuk uyumu ve annebaba yeterlik ölçeği 2-12 yaş (CAPES-TR) [Child Adjustment and Parent Efficacy Scale (CAPES)]’in klinik ve toplum örneklemlerinde Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uzmanlık