Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 65.43 ± 3.75 yıl, günlük ortalama ilaç kullanımı 1.33 ± 2.19’dur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu araştırmada toplumda yaşayan yaşlı erkeklerde yalnızlık ve depresyon düzeylerinin belirlenmesi ve bu iki değişken arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı-ilişkisel tiptedir. Örneklem, Türkiye’nin Doğu Karadeniz bölgesinde bir ilde yaşayan yaşlı erkeklerden (n = 98) oluşmuştur. Veri toplamada Kişisel Bilgi Formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Geriatrik Depresyon Ölçeği-15 (kısa form) kullanılmıştır. Veri analizinde tanımlayıcı istatistikler ve Pearson korelasyon testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p < 0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 65.43 ± 3.75 yıl, günlük ortalama ilaç kullanımı 1.33 ± 2.19’dur. Katılımcıların çoğunluğu ilkokul ve altı eğitim düzeyine sahip, evli ve geliri giderine eşittir. Kronik hastalığı olanların oranı %54.1 olup en yaygın hastalıklar hipertansiyon (%22.4) ve diyabetes mellitus (%18.4) olarak saptanmıştır. UCLA Yalnızlık Ölçeği puan ortalaması 33.76 ± 9.75, Geriatrik Depresyon Ölçeği-15 puan ortalaması 3.02 ± 3.44 olarak bulunmuştur. Katılımcıların %76,5’inde depresyon bulunmazken, %15.3’ü hafif, %3.1’i orta ve %5.1’i şiddetli depresyon göstermiştir. Yalnızlık ve depresyon puanları arasında pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r = 0.540; p < 0.001). Sonuçlar: Yaşlı erkeklerde yalnızlık düşük-orta düzeydedir. Çoğunlukta depresyon yoktur. Yalnızlık arttıkça depresyon da yükselmektedir. Bu nedenle, yaşlılarda yalnızlık ve depresyonu önlemeye yönelik sosyal destek ve farkındalık programları geliştirilmelidir.
Abstract
Aim: This study aimed to determine the levels of loneliness and depression among community-dwelling older men and to examine the relationship between these two variables. Method: This descriptive-correlational study included community-dwelling older men living in a province in the Eastern Black Sea region of Türkiye (n = 98). The data collection tools included a Personal Information Form, the UCLA Loneliness Scale, and the Geriatric Depression Scale-15 (short form). Descriptive statistics and Pearson correlation analysis were used, and a p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of participants was 65.43 ± 3.75 years, and the average daily number of medications used was 1.33 ± 2.19. Most participants had primary education or lower, were married, and reported that their income met their expenses. The prevalence of chronic diseases was 54.1%, with hypertension (22.4%) and diabetes mellitus (18.4%) being the most common. The mean scores for the UCLA Loneliness Scale and the Geriatric Depression Scale-15 were 33.76 ± 9.75 and 3.02 ± 3.44, respectively. While 76.5% of participants had no depression, 15.3% had mild, 3.1% moderate, and 5.1% severe depression. A significant positive correlation was found between loneliness and depression scores (r = 0.540; p < 0.001). Conclusions: Loneliness among older men is at a low-to-moderate level, and most do not exhibit depression. Increased loneliness is associated with higher depression levels. Therefore, social support and awareness programs should be developed to prevent loneliness and depression in older adults.