Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, uzun tünellerde TBM kullanımının önemli performans avantajları sağladığını, ancak ayrıntılı jeolojik ve jeoteknik araştırmaların yetersiz olduğu veya sıkışma potansiyelinin güvenilir biçimde belirlenemediği koşullarda klasik kazı yönteminin daha güvenli ve uyarlanabilir bir alternatif sunduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kazı yönteminin seçimi, tünel tasarımının ilk aşamalarındaki en önemli mühendislik kararlarından biridir. Klasik kazı yöntemi, değişken jeolojik koşullara kazı sırasında uyum sağlayabilmesiyle öne çıkarken, Tünel Açma Makineleri (TBM) uzun tünellerde yüksek ilerleme hızı ve maliyet avantajı sunmaktadır. Ancak, TBM’lerde meydana gelebilen kalkan sıkışması, önemli zaman ve maliyet kayıplarına neden olabilmektedir. Bu çalışma, sıkışan kaya koşullarında kazılan 4.5 m çapında ve toplam 11465 m uzunluğundaki Uluabat Tüneli’nde (Bursa) uygulanan klasik kazı yöntemi ile TBM performansını karşılaştırarak bu tür jeolojik ortamlarda en uygun kazı yöntemini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, tünel güzergâhındaki jeolojik birimlerin sıkışma potansiyeli ampirik ve yarı ampirik yaklaşımlarla değerlendirilmiş, elde edilen sonuçlar gerçek deformasyon kayıtlarıyla karşılaştırılmıştır. Ayrıca, her iki kazı yöntemi için ilerleme hızları, kalkan sıkışma olayları ve TBM arızaları değerlendirilmiştir. Klasik kazı yönteminde tek aynada ortalama 1 m/gün ilerleme hızı elde edilirken, TBM’de operasyonel zorluklara nedeniyle ortalama 7.83 m/gün ve en yüksek 26 m/gün ilerleme hızına ulaşılmıştır. Bulgular, uzun tünellerde TBM kullanımının önemli performans avantajları sağladığını, ancak ayrıntılı jeolojik ve jeoteknik araştırmaların yetersiz olduğu veya sıkışma potansiyelinin güvenilir biçimde belirlenemediği koşullarda klasik kazı yönteminin daha güvenli ve uyarlanabilir bir alternatif sunduğunu göstermektedir.
Abstract
The selection of the excavation method is one of the most important engineering decisions in the early stages of tunnel design. While the conventional excavation method stands out for its ability to adapt to varying geological conditions during excavation, Tunnel Boring Machines (TBMs) provide high advance rates and cost advantages in long tunnels. However, shield jamming that may occur in TBMs can lead to significant time delays and cost losses. This study aims to determine the most suitable excavation method for such geological environments by comparing the performance of the conventional excavation method and a TBM in the Uluabat Tunnel (Bursa), a 4.5 m diameter and 11465 m long tunnel excavated under squeezing ground conditions. In this context, the squeezing potential of the geological units along the tunnel alignment was evaluated using empirical and semi-empirical approaches, and the obtained results were compared with actual deformation records. In addition, advance rates, shield jamming incidents, and TBM breakdowns were evaluated for both excavation methods. While an average advance rate of 1 m/day was achieved with the conventional excavation method at a single face, the TBM reached an average advance rate of 7.83 m/day and a maximum advance rate of 26 m/day despite operational challenges. The findings indicate that TBMs provide significant performance advantages in long tunnels; however, under conditions where detailed geological and geotechnical investigations are insufficient or the squeezing potential cannot be reliably determined, the conventional excavation method provides a safer and more adaptable alternative.