Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, toplumsal cinsiyetin bu belgelerde dört temel söylemsel mekanizma aracılığıyla kurgulandığını göstermektedir: kadınların karar alma süreçlerindeki konumunu sınırlayan kırılganlık söylemi, bakım emeğini piyasa temelli değer anlayışının dışına iten ontolojik dışlanma, yapısal eşitsizlikleri veri kalitesine indirgeyen teknik çözümcülük ve yapay zekâ üretim süreçlerini mümkün kılan dijital emeğin görünmezliği.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yapay zekâ yönetişimi, güncel politika metinlerinde sıklıkla teknik tarafsızlık ve operasyonel verimlilik söylemleri üzerinden inşa edilmektedir. Ancak bu rasyonalite, teknolojik dönüşümü toplumsal bağlamdan kopararak mevcut eşitsizlikleri dönüştürmekten ziyade yeniden üretme riski taşımaktadır. Bu çalışma, uluslararası yapay zekâ yönetişim belgelerinde toplumsal cinsiyetin konumlandırılma biçimlerini bakım emeği, sosyal yeniden üretim ve dijital emeğin görünmezliği ekseninde eleştirel bir perspektifle analiz etmektedir. Araştırma kapsamında, küresel ölçekte norm belirleyici nitelik taşıyan Avrupa Birliği Yapay Zekâ Yasası, OECD Yapay Zekâ İlkeleri ve UNESCO Yapay Zekâ Etiği Tavsiye Kararı açık kodlama, örtük söylem analizi ve stratejik sessizlik analizini bir araya getiren çok katmanlı bir nitel içerik analizi yaklaşımıyla incelenmiştir. Bulgular, toplumsal cinsiyetin bu belgelerde dört temel söylemsel mekanizma aracılığıyla kurgulandığını göstermektedir: kadınların karar alma süreçlerindeki konumunu sınırlayan kırılganlık söylemi, bakım emeğini piyasa temelli değer anlayışının dışına iten ontolojik dışlanma, yapısal eşitsizlikleri veri kalitesine indirgeyen teknik çözümcülük ve yapay zekâ üretim süreçlerini mümkün kılan dijital emeğin görünmezliği. Çalışma, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin ağırlıklı olarak teknik bir yanlılık problemi olarak çerçevelenmesinin, bakım emeği, sosyal yeniden üretim ve dijital emeğin yapısal boyutlarını görünmez kıldığını ileri sürmektedir. Bu doğrultuda çalışma, daha kapsayıcı ve adil bir yapay zekâ yönetişimi için bu görünmez emek ve eşitsizlik biçimlerini tanıyan feminist veri adaleti yaklaşımının gerekliliğini vurgulamaktadır.
Abstract
Artificial intelligence (AI) governance is frequently constructed in contemporary policy documents through discourses of technical neutrality and operational efficiency. However, this rationality risks reproducing existing inequalities rather than transforming them by detaching technological transformation from its social context. This study critically examines how gender is constructed and positioned within international AI governance documents, with a particular focus on care labor, social reproduction, and the invisibility of digital labor. The study examines three globally influential and norm-setting policy frameworks, namely, the European Union’s AI Act, the OECD AI Principles, and the UNESCO Recommendation on the Ethics of AI, through a multi-layered qualitative content analysis combining open coding, implicit discourse analysis, and the analysis of strategic silences. The findings demonstrate that gender is constructed through four key discursive mechanisms: a vulnerability discourse that limits women’s roles in decision-making processes, an ontological exclusion that marginalizes care labor from market-based value frameworks, a form of technical solutionism that reduces structural inequalities to issues of data quality, and the invisibility of digital labor underpinning AI production processes. The study argues that framing gender inequality primarily as a technical problem of bias obscures the structural dimensions of care labor, social reproduction, and digital labor embedded within contemporary AI governance paradigms. It further highlights the need for a feminist data justice approach that recognizes these often invisible dimensions of labor and inequality to foster more inclusive and equitable AI governance.