Dergiler / Art-e Sanat Dergisi / 2025 / Cilt: 18 Sayı: 36

Dijital Üretim Teknolojilerinin Grafik Tasarım Eğitimi ve Mesleki Yeterlilik Üzerindeki Etkisi

The Influence of Digital Production Technologies on Graphic Design Education and Professional Competencies

Ayşe İri Öztürk(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4621-3020
Ali Tomak(Ondokuz Mayıs Üniversitesi)0000-0002-4088-2111
Ali Seylan(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4075-8185
Deniz Ekmekçioğlu(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2772-5784
Tarık Yazar(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)
Hüseyin Uzuntaş(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
1206–1229
Yayın Tarihi
2026-01-11
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonuçları, yazılım ve donanımdaki hızlı gelişmelerin sürekli adaptasyonu zorunlu kıldığını, öğrencilerin yalnızca dijital araçlarda beceri kazanmasının yeterli olmadığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dijital üretim teknolojilerinin ortaya çıkışı, grafik tasarım eğitimi ve mesleki uygulama alanını köklü biçimde dönüştürmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu durum tasarım üretimini erişilebilir kılarken, zanaatkârlığın azalmasına yönelik tartışmaları da beraberinde getirmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonuçları, yazılım ve donanımdaki hızlı gelişmelerin sürekli adaptasyonu zorunlu kıldığını, öğrencilerin yalnızca dijital araçlarda beceri kazanmasının yeterli olmadığını göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Grafik Tasarım · Mesleki Yeterlilik · Dijital Teknoloji

Özet

Dijital üretim teknolojilerinin ortaya çıkışı, grafik tasarım eğitimi ve mesleki uygulama alanını köklü biçimde dönüştürmüştür. Geleneksel olarak manuel tekniklere dayanan tasarım eğitimi uzun süreçler ve özel beceriler gerektirirken, dijital çağın araçları daha hızlı üretim ve geniş yaratıcı olanaklar sunmaktadır. Bu durum tasarım üretimini erişilebilir kılarken, zanaatkârlığın azalmasına yönelik tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Bu araştırma, dijital üretim araçlarının grafik tasarım eğitimi sürecinde öğrenci yetkinliklerinin gelişimine nasıl katkı sağladığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmada, grafik tasarım ve görsel iletişim tasarımı öğrencilerinin dijital üretim tekniklerine yönelik teknik bilgi düzeyleri analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, yazılım ve donanımdaki hızlı gelişmelerin sürekli adaptasyonu zorunlu kıldığını, öğrencilerin yalnızca dijital araçlarda beceri kazanmasının yeterli olmadığını göstermektedir. Bu becerilerin yaratıcı, pratik ve etkili biçimde uygulanabilmesi de oldukça önemlidir. Dolayısıyla, tasarım eğitiminde mesleki yeterlilik ile kavramsal, etik ve estetik ilkeler arasında denge kuran, yenilikçi ve bütüncül eğitim modellerine duyulan ihtiyaç giderek artmaktadır.

Abstract

The emergence of digital production technologies has profoundly transformed graphic design education and professional practice. While traditional design education relied heavily on manual techniques, requiring lengthy processes and specialized skills, the tools of the digital age offer faster production and broader creative possibilities. Although this shift has made design production more accessible, it has also sparked debates concerning the decline of craftsmanship. This study aims to reveal how digital production tools contribute to the development of students’ competencies within the process of graphic design education. Study, the technical knowledge levels of graphic design and visual communication design students regarding digital production techniques were analyzed. The findings indicate that the rapid advancement of software and hardware necessitates continuous adaptation, revealing that acquiring skills in digital tools alone is insufficient. The ability to apply these skills creatively, practically, and effectively is equally essential. Therefore, the growing need in design education is to adopt innovative and holistic models that balance professional competence with conceptual, ethical, and aesthetic principles.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Öztürk, A. İ., Tomak, A., Seylan, A., Ekmekçioğlu, D., Yazar, T., Uzuntaş, H. (2026). Dijital Üretim Teknolojilerinin Grafik Tasarım Eğitimi ve Mesleki Yeterlilik Üzerindeki Etkisi. Art-e Sanat Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 36, 1206–1229. https://doi.org/10.21602/sduarte.1794430

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Arıkan, R. (2018). Anket yöntemi üzerinde bir değerlendirme. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), s. 97-159.
  2. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2), s. 368-388.
  3. Chen, C. (2018). Applications research of digital technology in printmaking creation. Clausius Scientific Press.
  4. Colucci, K. (2011). What role will technology play in the future of design education? In A. Bennett & O. Vulpinari (Eds.), ICOGRADA design education manifesto (pp. 62–67). International Council of Graphic Design Associations (ICOGRADA).
  5. Dündar, S. K. (2023). Endüstri 4.0 çağında iletişim tasarımı eğitiminin dönüşümü: Hesaplamalı düşünce ve genişletilmiş gerçeklik (XR) teknolojileri. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(66), s. 317–329.
  6. Ergen, İ. (2023). Deneyim tasarımının grafik tasarımı üzerindeki etkisi. Journal of Arts, 6(1), s. 55–64.
  7. Ergüven, A. (2021). İyi tasarım nedir? Hümanist Kitap Yayıncılık.
  8. Ersoy, A., ve Yalçınoğlu, P. (Eds.). (2015). Nitel araştırmaya giriş. Anı Yayıncılık.
  9. Heller, S., ve Anderson, G. (2023). Grafik tasarım fikirler kitabı. Ketebe Yayınları.
  10. Kaptan, S., ve Sayın, Z. (2020). Grafik tasarım bağlamında iletinin görsel tasarımlara dönüştürülmesi süreçleri. İdil
  11. Sanat ve Dil Dergisi, 9(69), s. 805–820.
  12. Karakaya, İ. (Editor), (2022). Developing, implementation, and evaluation of open-ended items. Ankara: Pegem Akademi.
  13. Kümbetoğlu, B. (2005). Sosyolojide Ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. İstanbul: Bağlam.
  14. Özmutlu, A. ve Bayrak Özmutlu, E. (2021). Grafik tasarımı bölümü öğrenme çıktılarının 21. yüzyıl becerileri temelinde incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 27(46), s. 138–152.
  15. Thompson, B. (2000). Canonical Correlation Analysis. In L. Grimm & P. Yarnold (Eds.). Reading And Understanding More Multivariate Statistics, Washington, DC: American Psychological Association.
  16. Turan, İ., Şimşek, Ü., ve Aslan, H. (2015). Eğitim araştırmalarında likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 186-203.
  17. Türker, O. (2025). Human Touch vs. Machine Precision: Navigating AI In Graphic Design. Made By Artist Journal, 1(1), s. 53-6.
  18. Willis, D. G., Sullivan-Bolyai, S., Knafl, K., ve Cohen, M. Z. (2016). Distinguishing Features and Similarities Between Descriptive Phenomenological and Qualitative Description Research. Western journal of nursing research, 38(9), s. 1185–1204. https://doi.org/10.1177/0193945916645499
  19. Yazar, T. (2020). Sanat ve teknoloji ilişkisinde görsel iletişim aracı olarak tipografi ve eğitim sürecindeki uygulama yaklaşımları. IJIA Journal, 5(11), s. 255–269.
  20. Yıldırım, D. ve Akman, Y. (2023). Dünden bugüne grafik tasarım mesleği ve isimlendirme sorunsalına bakış.
  21. Marmara Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 14(1), s. 103–120.
  22. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
  23. Görsel Kaynaklar
  24. Görsel 1: “Öğrencilere OMÜ GSF Dijital Üretim Atölyesinde Makine Parkuru, Sarf Malzemeler ve Kullanımı Hakkında Bilgi Verilmesi”, OMÜ GSF Dijital Üretim Atölyesi.
  25. Görsel 2: “Lazer Kesim ve Kazıma Makinesi”, OMÜ GSF Dijital Üretim Atölyesi.
  26. Görsel 3: “Orion Plus Starfire Dijital Baskı Makinesi”, OMÜ GSF Dijital Üretim Atölyesi.
  27. Görsel 4: “Folyo Kesim Plotter Makinesi”, OMÜ GSF Dijital Üretim Atölyesi.