KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 1991 / Volume: 9 Issue: 1

ÖRGÜTLERDE GRUPLARıN KARAR VERME TEKNİKLERİ

Enver Özkalp(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
—
Yayın Tarihi
1991-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Örgütlerin yaşamlarında grupların katılımları yeni birşey değildir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Grup katılımlarından en yaygın olarak dikkat çekeni grubun karar verme süreçleri ve sorun çözmeleridir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.
🔬Tür:Research Article
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:örgüt · karar verme teknikleri

Özet

Örgütlerin yaşamlarında grupların katılımları yeni birşey değildir. Grup katılımlarından en yaygın olarak dikkat çekeni grubun karar verme süreçleri ve sorun çözmeleridir. Son yıllarda birçok grupla çalışma tekniği ortaya çıkmış ve çeşitli örgütlerde kullanılmaya başlanmıştır. Bu makalede biz üç karar verme tekniği üzerinde duracağız; bunlar Beyin Fırtınası (Brain storming), Nominal Grup Tekniği (Nominal Group Technique) ve Delphı Tekniğidir. Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özkalp, E. (1991). ÖRGÜTLERDE GRUPLARıN KARAR VERME TEKNİKLERİ. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Volume: 9 Issue: 1. https://ajindex.com/articles/1665791

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. DELBECQ, A.L., VAN de VEN, A.H. and GUSTAFSON, D;H., Group Technlques for Program Plannlng, Glerıview, III: Scott Foregman and Comp., 1975.
  2. GUZZO, RA, «Group Desicion Makinıg and Group Effectiveness in Organizations» in P.S. Goodman and Associates, Designing Effective Work Groups, San Francisco: Jossey-Bass, 1986, s. 34-71.
  3. MACCRIMMON, K.R. and TAYLOR, R.N., «Decision Making and Problem Solving» in M.D. Dunnette, The Handbook of Organlzatlonal Psychology, Chicago: Rand McNaIIy College Publishing Co., 1976.
  4. MAIER, N.R.F., Principles of Human Relatlons, John Wiley and Sons, 1952.
  5. MOORHEAD, Gregory and GRIFFIN Ricky, W., Organlzatlonal Behavlor, 2nd. Edi., Houghton and Mifflin Comp., 1989.
  6. ROBBINS, Stephan P., Organlzatlonal Behavior, 5th Ed., Prentice Hall, 1991.
  7. SCHWEIGER, D.M., W.R. SANDBE'RG, and J.W. RAGAN, «Group Approaches for Improving Strategic Decision Making: A Comparative Analysis of Dialectkal Inquiry, Devil's Advocacy, and Conserısus», Academy of Management Journal, Mart, 1986, ss. 51-71.
  8. SYNDER, RA, and J.H. MORRIS, «Organizational Communication and Performance», Journal of Applied Psychology, Ağustos, 1984, ss. 461-465.
  9. STEERS, Richard M., Introduction to Organlzatlonal Behavior, Goodyear Publishing Comp., 1981.
  10. WHITE, Donald D. and BEDNAR David A., Organlzatlonal Behavior Understanding and Managing People At Work, Allyn and Bacon, Ine., 1986.