KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi / 2026 / Sayı: 90

Okun’s Law in the Turkish Economy: Meta-analysis of Empirical Findings

Onur Akkaya(KİLİS 7 ARALIK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2694-9073
Sayfa
19–31
Yayın Tarihi
2026-07-21
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Overall, the findings highlight that the effectiveness of growth in reducing unemployment in Türkiye is shaped by labour market structure, the nature of growth, and prevailing macroeconomic conditions.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:This study examines the relationship between economic growth and unemployment in Türkiye through the lens of Okun’s Law, employing a systematic meta-analytic approach.
📊
Temel Bulgular & Veri:A total of 17 empirical studies published between 2009 and 2024 were synthesised.
💡
Sonuç & Katkı:Overall, the findings highlight that the effectiveness of growth in reducing unemployment in Türkiye is shaped by labour market structure, the nature of growth, and prevailing macroeconomic conditions.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Okun's Law · Unemployment · Economic Growth

Abstract

This study examines the relationship between economic growth and unemployment in Türkiye through the lens of Okun’s Law, employing a systematic meta-analytic approach. A total of 17 empirical studies published between 2009 and 2024 were synthesised. Using a random-effects model estimated via restricted maximum likelihood, the pooled effect size was β = −0.24 (SE = 0.12; 95% CI [−0.52, −0.04]; p = .024), indicating a statistically significant negative relationship between output growth and unemployment. This finding suggests that a 1% increase in economic growth is associated with an average reduction of approximately 0.24 percentage points in the unemployment rate, confirming the overall validity of Okun’s Law in the Turkish context. However, the analysis revealed exceptionally high between-study heterogeneity (I² = 99.5%; Q(16) = 959.03, p < .001), indicating that the magnitude of the Okun coefficient is strongly regime-dependent rather than structurally stable. Year-based subgroup analyses demonstrated that the growth-unemployment relationship was statistically significant in studies published in 2014 (β = −3.09, p = .031) and 2016 (β = −0.32, p = .022), whereas it became statistically insignificant in those associated with the 2018 currency crisis and the 2021 post-pandemic period. Model-based subgroup analyses further showed that nonlinear and asymmetric models (e.g., Markov-Switching, NARDL) produced substantially larger coefficients than linear specifications. Funnel plot asymmetry and Egger’s regression test indicated potential publication bias, warranting cautious interpretation of pooled estimates. Overall, the findings highlight that the effectiveness of growth in reducing unemployment in Türkiye is shaped by labour market structure, the nature of growth, and prevailing macroeconomic conditions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akkaya, O. (2026). Okun’s Law in the Turkish Economy: Meta-analysis of Empirical Findings. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Sayı: 90, 19–31. https://doi.org/10.26650/jspc.2025.89.1776960

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. An, Z., Jalles, J. T., & Loungani, P. (2017). How well do economists forecast recessions? IMF Working Paper, WP/17/13. International Monetary Fund. https://doi.org/10.5089/9781475576191.001 google scholar
  2. Ak, M. (2021). Türkiye'de ekonomik büyüme ve işsizlik ilişkisi: Okun yasasının geçerliliği üzerine asimetrik bir analiz. İktisat ve Maliye Araştırmaları Dergisi, 8(2), 45–62. google scholar
  3. Akay, E. Ç., Aklan, N. A., & Çınar, M. (2016). Türkiye'de Okun yasasının geçerliliği: Markov rejim değişim modeli ile bir analiz (1969–2014). Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(1), 21–38. google scholar
  4. Alancuoğlu, E., & Ulu, M. (2012). Türkiye'de büyüme ve işsizlik ilişkisi: Eşbütünleşme ve nedensellik analizi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 89–104. google scholar
  5. Ball, L. M., Leigh, D., & Loungani, P. (2017). Okun's law: Fit at 50? Journal of Money, Credit and Banking, 49(7), 1413–1441. https://doi.org/10.1111/jmcb.12420 google scholar
  6. Barışık, S., Çevik, N. K., & Kırcı Çevik, N. (2014). Türkiye'de Okun yasasının geçerliliği: Doğrusal olmayan zaman serisi analizi. Maliye Dergisi, 166, 1–24. google scholar
  7. Ceylan, S., & Şahin, A. (2010). Türkiye'de işsizlik ile büyüme arasındaki ilişki: Okun yasasının geçerliliği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 57–72. google scholar
  8. Ceylan, S., Şentürk, M., & Yılmaz, F. (2021). Türkiye'de Okun yasasının fark versiyonu üzerine bir analiz. Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi, 6(3), 752–769. google scholar
  9. Eralp, B. (2024). Türkiye'de Okun yasasının uzun dönem geçerliliği: 1923–2019 dönemi üzerine ampirik bir analiz. Ekonomi ve Finans Araştırmaları Dergisi, 16(1), 75–92. google scholar
  10. Erkuş, H., Gemrik, A., & Aytemiz, L. (2016). Türkiye'de Okun yasasının asimetrik analizi. In Proceedings of the International Congress on Business, Economics and Management Perspectives (ICPEM) (pp. 231–242). google scholar
  11. Köse, N. (2016). Türkiye'de büyüme ve işsizlik ilişkisi: Okun yasasının ampirik analizi. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 3(1), 33–50. google scholar
  12. Öztürk, N., & Sezen, S. (2018). Türkiye'de Okun yasasının farklı versiyonları üzerine bir uygulama. İktisat, İşletme ve Finans Dergisi, 33(383), 101–118. google scholar
  13. Uysal, D., & Alptekin, V. (2009). Türkiye'de Okun yasasının geçerliliği: 1980–2007 dönemi üzerine bir analiz. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(3), 45–58. google scholar
  14. Yalçınkaya, Ö., Daştan, H., & Karabulut, A. T. (2018). Türkiye'de Okun yasasının geçerliliği: Açık, fark ve dinamik modellerle bir inceleme. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(3), 793–812. google scholar