Klinik Öncesi Dönemde Verilen Etik Eğitiminin Klinik Döneme Uygunluğu Açısından İrdelenmesi

Özet

Amaç: Tıp fakültesi öğrencilerinin klinik öncesi ve klinik dönemde aldıkları etik eğitimini, klinik uygulamalara nasıl yansıttıklarını anlamak ve bu konuda öğrencilerin duygu, düşünce ve algılarını ortaya koymaktır. Yöntemler: Bu araştırma, nitel araştırmalarda kullanılan veri toplama yöntemlerinden biri olan odak grup görüşmesi yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dönem 6 öğrencilerinden bu çalışmaya katılmayı kabul eden ve aydınlatılmış onamı alınan 11 kadın, 16 erkek toplamda 27 gönüllü odak grup görüşme oturumlarına katılmıştır. Toplamda üç odak grup görüşmesi yapılmıştır. Odak grup görüşmelerinden elde edilen veriler tematik analize tabi tutulmuştur. Bulgular: Bu araştırmada yedi ana tema ve bunlara ilişkin 23 alt başlık belirlenmiştir. Bunlar: Öğrencilerin fakültedeki ilk yıllara ait izlenimleri, öğrencilerin klinik öncesi dönemde etik derslerini değerlendirmeleri, eğitimin yapılandırılması, öğrencilerin klinik dönemde aldıkları etik derslerinin değerlendirilmesi, etik eğitimiyle yasal sorumluluk arasındaki ilişki, öğrencilerin daha yararlı bir etik eğitimi için önerileri ve son olarak “diğer” başlığı altında yer alan konulardır. Sonuç: Öğrencilerin klinik öncesi etik eğitiminin klinik dönem ile olan bağlantısını eleştirdikleri, bunun yanında yaşadıkları örneklerden bazı etik ikilemleri ayırt edebildikleri görülmüştür. Ayrıca, bütün dönemlerde rol modellerin davranışlarından etkilendikleri belirlenmiştir. Tıp eğitiminde gizli müfredatın etkisi de göz önünde bulundurularak etik derslerinin yapılandırılması ve rol modellerin konuyla ilgili eğitim alması önerilmektedir.