Dergiler / Türkiye Biyoetik Dergisi / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 2

Tıpta Yapay Zeka Kullanımının Etik Boyutu

The Ethical Dimension of the Use of Artificial Intelligence in Medicine

Gülay Halidi(ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ, TEMEL TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, TIP TARİHİ VE ETİK ANABİLİM DALI)0000-0003-1564-0484
Sayfa
59–82
Yayın Tarihi
2026-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu olanaklar tasavvur etme, ilişkilendirme, açıklama ve tartışmaya açma unsurları üzerinden derinlemesine-incelikli olarak etik boyutu serimlenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Heyecan verici ve ileri düzey teknolojik bir olanak olan yapay zekadan faydalanmanın gündeme geldiği pek cazip alanlardan biri de tıptır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda yapay zeka ürünlerinin tıbba uygulanabilirliği konusunda tıbbi araştırmalar yürütülmekte, araştırmalarda onların başarı oranlarının insan sağlık profesyonellerinden daha yüksek çıkması da tıbbın her geçen gün daha fazla yapay zeka disiplininden yararlanmaya yönelmesine yol açmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu olanaklar tasavvur etme, ilişkilendirme, açıklama ve tartışmaya açma unsurları üzerinden derinlemesine-incelikli olarak etik boyutu serimlenmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tıbbi yapay zeka etiği · etik biliş · algoritmik otonomi

Özet

Heyecan verici ve ileri düzey teknolojik bir olanak olan yapay zekadan faydalanmanın gündeme geldiği pek cazip alanlardan biri de tıptır. Hem hizmet alanı geniş hem de hizmet kapasitesi yüksek olan tıp, hataya tahammülü olmayan yaşamsal, kritik ve incelikli uygulamalar içermektedir. Yapay zekanın tıbba adapte edilmesinde öne sürülen argümanlar; hataların minimize edilmesi hatta ortadan kaldırılması, takip düzenekleriyle olası hastalıkların önlenmesi, gelişen hastalıkların erken dönemde tanılanması ve tedavi edilmesi, çevrenin izlenmesiyle-denetlenmesiyle endemilerin-epidemilerin-pandemilerin engellenmesi, insan yaşamının sağlıklı sürmesi için gerekli koşulların hesaplanıp sağlanması çok cezbedicidir. Bu bağlamda yapay zeka ürünlerinin tıbba uygulanabilirliği konusunda tıbbi araştırmalar yürütülmekte, araştırmalarda onların başarı oranlarının insan sağlık profesyonellerinden daha yüksek çıkması da tıbbın her geçen gün daha fazla yapay zeka disiplininden yararlanmaya yönelmesine yol açmaktadır. Ancak bir yandan yapay zeka ürünlerinin var olan ve ulaşılması hedeflenen nitelikleri, diğer yandan tıbbın sofistike-komplike uygulamalarının insan varlığının doğum-hastalık-ölüm gibi kritik süreçlerinde yer alması, tıbbi yapay zekanın etiğini üzerinde düşünülmeye-sorgulanmaya-tartışılmaya değer hale getirmektedir. Makale çerçevesinde yapay zeka ile tıp arasında bir köprü kurulması, onun üzerinden tıbbi yapay zekanın etik boyutunu ve etik sorunlara yol açma potansiyelini belirlemenin gerekliliği irdelenmektedir. Bu metin, daha önce jüri üyeleri önünde sunulan ve kabul edilen seminerin etik boyutu ile ilgili bölümüne dayanmaktadır. Prospektif bir nitelik arz eden konteksti ve aktüalitesini koruması nedeniyle metnin orijinalitesine sadık kalınmaktadır. Metin, kavramsal araştırma kategorisinde yer almakta; yapay zekanın aktüel ve olası olanakları esas alınarak teori sentezi temelli bir model inşası kurgulanmaktadır. Bu olanaklar tasavvur etme, ilişkilendirme, açıklama ve tartışmaya açma unsurları üzerinden derinlemesine-incelikli olarak etik boyutu serimlenmektedir.

Abstract

One of the highly attractive fields in which the use of artificial intelligence—an exciting and advanced technological possibility—has come to the agenda is medicine. Medicine, which has both a broad service area and a high service capacity, includes vital, critical, and delicate practices that do not tolerate error. The arguments advanced for the adaptation of artificial intelligence to medicine—the minimization or elimination of errors, the prevention of potential diseases through monitoring mechanisms, the early diagnosis and treatment of emerging diseases, the prevention of endemics, epidemics, and pandemics through environmental monitoring and control, and the calculation and provision of the conditions necessary for the healthy continuation of human life— are highly appealing. In this context, medical research is being conducted on the applicability of artificial intelligence products to medicine, and the fact that their success rates in research appear to be higher than those of human health professionals leads medicine to increasingly benefit from the discipline of artificial intelligence. However, on the one hand, the existing and targeted qualities of artificial intelligence products, and on the other hand, the fact that the sophisticated and complex practices of medicine take place within critical processes of human existence such as birth, illness, and death, render the ethics of medical artificial intelligence worthy of consideration, questioning, and discussion. Within the framework of the article, the necessity of establishing a bridge between artificial intelligence and medicine, and through that bridge determining the ethical dimension of medical artificial intelligence and its potential to generate ethical problems, is examined. This text is based on the ethical dimension section of a seminar that was previously presented before a jury and subsequently accepted. Due to its prospective nature and continued relevance, the originality of the text has been preserved. The text falls within the category of conceptual research; it constructs a theory-synthesis-based model grounded in the current and potential capabilities of artificial intelligence. These capabilities are examined in a detailed and nuanced manner with regard to their ethical dimensions through the elements of envisioning, relating, explicating, and debating.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Halidi, G. (2026). Tıpta Yapay Zeka Kullanımının Etik Boyutu. Türkiye Biyoetik Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 2, 59–82. https://ajindex.com/articles/1662649

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (75)

  1. Russel S, Norvig P. Artificial Intelligence a Modern Approach. Third Edition, New Jersey: Pearson Education, 2010.
  2. Luxton DD. An Introduction to Artificial Intelligence in Behavioral and Mental Health Care. Editor Luxton DD. Artificial Intelligence in Behavioral and Mental Health Care. USA: Elsevier, 2016.
  3. Johnson DO. Overview of Artificial Intelligence. Editor Agah A. Medical Applications of Artificial Intelligence. New York: CRC Press, 2014.
  4. MacInnis DJ. A Framework for Conceptual Contributions in Marketing. Journal of Marketing, 2011; 75: 138-154.
  5. Jaakkola E. Designing Conceptual Articles: Four Approaches. AMS Review, 2020; 10: 18-26.
  6. McClellan III JE, Dorn H. Dünya Tarihinde Bilim ve Teknoloji. Çevirmen Yalçın H. Ankara: Arkadaş Yayınevi, 2006.
  7. Bynum W. Bilimin Öyküsü. Çevirmen Kılıç E. İstanbul: Aylak Kitap, 2015.
  8. Kadıoğlu S, Kadıoğlu F. Klinik Uygulamalarda Etik Karar Verme Süreci. Editörler Erdemir Demirhan A, Oğuz Y, Elçioğlu Ö, Doğan H. Klinik Etik. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2001.
  9. Agah A. Introduction to Medical Applications of Artificial Intelligence. Editor Agah A. Medical Applications of Artificial Intelligence. Newyork: CRC Press, 2014.
  10. Fieschi M. Artificial Intelligence in Medicine: Expert Systems. Translator Cramp D. Hong Kong: Springer-Science+Business Media Dordrecht, 1990.
  11. Spooner SA. Mathematical Foundations of Decision Support Systems. Editor Berner ES. Clinical Decision Support Systems: Theory and Practice. Third Edition. Switzerland: Springer, 2016.
  12. Küçükefe B. Makine Öğrenmesi’nin Ekonomi Araştırmalarında Kullanımı. Anadolu International Conference Economics V. Eskişehir-Turkey, Mayıs 2017:1-13.
  13. Kartal E. Sınıflandırmaya Dayalı Makine Öğrenmesi Teknikleri ve Kardiyolojik Risk Değerlendirmesine İlişkin Bir Uygulama. Danışman Balaban ME. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2015.
  14. Yıldırım G, Kadıoğlu S. Etik ve Tıp Etiği Temel Kavramları. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2007; 29 (2): 75-83.
  15. Halidi G. Biyoetik Perspektiften “Yapay Zeka ve Robot Etik Sorunları” I. Erişim: (https://www.winally.com/2018/04/biyoetik-perspektiften-yapay-zeka-ve-robot-etik-sorunlari/). Erişim Tarihi: 19.04.2018.
  16. Hand DJ. Artificial Intelligence and Medicine: Discussion Paper. Journal of the Royal Society of Medicine, 1987; 80: 563-565.
  17. Atkinson RD. “It’s going to kill us!” and Other Myths About the Future of Artificial Intelligence. NCSSS Journal, 2016; 21(1): 8-11.
  18. Stephen Hawking: ‘Transcendence looks at the implications of artificial intelligence - but are we taking AI seriously enough?’ Erişim: (https://www.independent.co.uk/news/science/stephen-hawking-transcendence-looks-at-the-implications-of-artificial-intelligence-but-are-we-taking-9313474.html#). Erişim Tarihi: 02.02.2018.
  19. Aliyev K, Şentürk Cankorur V. Gereksinim-Duygu Organizasyonu: Bir Deneme. Erişim: (http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/21/2269/23620.pdf). Erişim Tarihi: 09.11.2018.
  20. Berner SE, la Lande TJ. Overview of Clinical Decision Support Systems. Editor Berner ES. Clinical Decision Support Systems: Theory and Practice. Third Edition. Switzerland: Springer, 2016.
  21. Say C. 50 Soruda Yapay Zeka. Dördüncü Baskı, İstanbul: Bilim ve Gelecek Kitaplığı, 2018.
  22. Luxton DD, Anderson SL, Anderson M. Ethical Issues and Artificial Intelligence Technologies in Behavioral and Mental Health Care. Editor Luxton DD. Artificial Intelligence in Behavioral and Mental Health Care. USA: Elsevier, 2016.
  23. Say C. Teorisi, Pratiği ve Potansiyelleriyle Yapay Zeka. Söyleşiyi Yapanlar Mahsereci N, Semerci YC. Bilim ve Gelecek: Aylık Bilim, Kültür, Politika Dergisi, 2018; 15(169):10-24.
  24. Anderson SL and Anderson M. Towards a Principle-Based Healthcare Agent. Editors van Rysewyk SP, Pontier M. Machine Medical Ethics. Switzerland: Springer, 2015.
  25. Shelley M. Frankenstein. Çeviren Yılmaz O. İstanbul: İthaki Yayınları, 2002.
  26. Beauchamp TL, Childress JF. Biyomedikal Etik Prensipleri. Çeviren Temel MK. İstanbul: BETİM, 2017.
  27. İzgi MC. Mahremiyet Kavramı Bağlamında Kişisel Sağlık Verileri. Türkiye Biyoetik Dergisi, 2014; 1(1): 25-37.
  28. Halidi G. Tıpta Otorite Unsuru: Otorite Figürleri ve Otoriter İlişkiler. Danışman Kadıoğlu S. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana, 2015.
  29. Foucault M. Özne ve İktidar. Çeviren Ergüden I, Akınhay O. Üçüncü Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2011.
  30. Halidi G. Üç Öjeni Distopyası: Kızıl Nehirler, Cesur Yeni Dünya, Gattaca. Türkiye Biyoetik Dergisi, 2017; 4(3): 111-117.
  31. Niknejad A, Petrovic D. Introduction to Computational Intelligence Techniques and Areas of Their Applications in Medicine. Editor Agah A. Medical Applications of Artificial Intelligence. New York: CRC Press, 2014.
  32. Adadağ Ö. Ulusu Eğitmek: İki Dünya Savaşı Arası Dönemde Eğitici Sinema. Galatasaray Üniversitesi İleti-ş-im Dergisi, 2017; (17): 29-61.
  33. Harari YN. Homo Deus: Yarının Kısa Bir Tarihi. Çeviren Taneli PN. İkinci Baskı, İstanbul: Kolektif, 2016.
  34. Hamid S. The Opportunities and Risks of Artificial Intelligence in Medicine and Healthcare. Erişim:(http://www.cuspe.org/category/allpublications/by-category/innovation-and-technology/page/3/). Erişim Tarihi: 27.01.2018.
  35. Zeh J. Temize Havale. Çeviren Altınçekiç S. İstanbul: Metis, 2011.
  36. Semiz Türkoğlu H. Sosyal Medya Üzerinden Mahremiyet Farkındalığı ve Değişimin Ölçümlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences, 2018; 54:163-189.
  37. Oğuz NY, Tepe H, Örnek Büken N, Kırımsoy Kucur D. Biyoetik Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu, 2005.
  38. Kadıoğlu S. Genel Tıp Tarihi Yüksek Lisans Dersi, 2008.
  39. Foucault M. Kliniğin Doğuşu. Çeviren Uysal İM. İstanbul: Epos yayınları, 2002.
  40. Çınaroğlu S. Tıbbi Cihaz Vijilansı. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 2017; 20(3): 385-395.
  41. Miller RA. Diagnostic Decision Support Systems. Editor Berner ES. Clinical Decision Support Systems: Theory and Practice. Third Edition. Switzerland: Springer, 2016.
  42. Goodman KW. Ethical and Legal Issues in Decision Support. Editor Berner ES. Clinical Decision Support Systems: Theory and Practice. Third Edition. Switzerland: Springer, 2016.
  43. Kartal N, Konca M. İlaç Endüstrisinin Eleştirel Analizi: Orijinale Karşı Jenerik. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 2017; 3(2): 81-93.
  44. Örnek Büken N. Kadınların Klinik Araştırmalara Katılımında Etik Tartışmalar. Sted, 2007; 16(2): XII-XV.
  45. Kim JH, Scialli AR. Thalidomide: The Tragedy of Birth Defects and the Effective Treatment of Disease. Toxicological Sciences, 2011; 122(1): 1-6.
  46. The Bleeding Edge. Erişim: (https://www.imdb.com/title/tt8106576/). Erişim Tarihi: 30.07.2018.
  47. İngiltere’de Sağlık Sektörü için “Robot Hemşire ve Doktor Reformu” Önerisi. Erişim: (http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/yasam/994263/ingiltere_de_saglik_sektoru_icin__robot_hemsire_ve_doktor_reformu__onerisi.html). Erişim Tarihi: 11.06.2018.
  48. Halidi G. Biyoetik Perspektiften “Yapay Zeka ve Robot Etik Sorunları” II. Erişim: (https://www.winally.com/2018/04/saglik-mesleklerini-salt-algoritmik-ve-teknik-birer-yapi-olarak-ele-almak-tibbi-eksik-algilamak-demektir/). Erişim Tarihi: 19.04.2018.
  49. Inthorn J. Medical Ethics, Fuzzy Logic and Shared Decision Making. Editors Seising R, Tabacchi ME. Fuzziness and Medicine: Philosophical Reflections and Application Systems in Health Care A Companion Volume to Sadegh-Zadeh’s Handbook of Analytical Philosophy of Medicine. Studies in Fuzziness and Soft Computing. London: Springer, 2013.
  50. Bennetta CC, Hauser K. Artificial Intelligence Framework for Simulating Clinical Decision-Making: A Markov Decision Process Approach. Artificial Intelligence in Medicine, 2013; 57: 9-19.
  51. Kukita M. The Difference Between Artificial Intelligence and Artificial Morality. Erişim: (http://www.info.human.nagoya-u.ac.jp/lab/phil/kukita/works/ICAE2014-AI_and_AM.pdf). Erişim Tarihi: 27.01.2018.
  52. Najarian S, Pahlavan P. Application of Artificial Intelligence in Minimally Invasive Surgery and Artificial Palpation. Editor Agah A. Medical Applications of Artificial Intelligence. New York: CRC Press, 2014.
  53. Bostrom N, Yudkowsky E. The Ethics of Artificial Intelligence. Erişim: (https://intelligence.org/files/EthicsofAI.pdf). Erişim Tarihi: 09.02.2018.
  54. Bendel O. Surgical, Therapeutic, Nursing and Sex Robots in Machine and Information Ethics. Editors van Rysewyk SP, Pontier M. Machine Medical Ethics. Switzerland: Springer, 2015.
  55. Kamm, F. Intricate Ethics: Rights, Responsibilities, and Permissible Harm. Oxford: Oxford University Press, 2007.
  56. Sophia Adlı Robota Vatandaşlık Verilmesi. Erişim: (https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-41780346). Erişim Tarihi: 11.07.2018.
  57. Dünyanın İlk İnsansı Robotu Hürriyet Pazar’a Konuştu. Söyleşiyi Yapan Arman A. Hürriyet Pazar, 22 Nisan 2018; 6-7.
  58. İlk Yapay Zeka Vatandaşı: Altı Yaşında, Tokyo’da Yaşıyor, Konuşmaya Bayılıyor. Erişim: (http://www.diken.com.tr/ilk-yapay-zeka-vatandasi-alti-yasinda-tokyoda-yasiyor-konusmaya-bayiliyor/). Erişim Tarihi: 04.11.2017.
  59. Dünyanın İlk Sosyal İnsansı Robotu Pepper, İngiliz Parlamentosu’nda Konuştu. Erişim: (https://webrazzi.com/2018/10/19/dunyanin-ilk-sosyal-insansi-robotu-pepper-ingiliz-parlamentosunda-konustu/). Erişim Tarihi: 11.11.2018.
  60. Bilge U. Tıpta Yapay Zeka ve Uzman Sistemler. Erişim: (https://turkmia.org/kongre2007/cd/pdf/113-118.pdf). Erişim Tarihi: 19.05.2018.
  61. Atalay M, Çelik E. Büyük Veri Analizinde Yapay Zeka ve Makine Öğrenmesi Uygulamaları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2017; 9(22): 155-172.
  62. Bates DG. 21. Yüzyılda Kültürel Antropoloji İnsanın Doğadaki Yeri. Çeviri Editörü Aydın S. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2009.
  63. Kuçuradi İ. Etik. İkinci Baskı, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu, 1996.
  64. Pieper A. Etiğe Giriş. Çevirenler Atayman V, Sezer G. İkinci Baskı, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2012.
  65. MacIntyre A. Ethik’in Kısa Tarihi: Homerik Çağdan Yirminci Yüzyıla. İstanbul: Paradigma Yayınları, 2001.
  66. Harari YN. 21. Yüzyıl için 21 Ders. Çeviren Siral S. İkinci Baskı, İstanbul: Kolektif Kitap, 2018.
  67. Köse U. Yapay Zeka Sistemleri için İnsan Denetimli Bir Model Geliştirilmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 2018; 6(1): 93-107.
  68. Anderson M, Anderson SL. Machine Ethics: Creating an Ethical Intelligent Agent. AI Magazine, 2007; 28(4): 15-26.
  69. Ausín T. A Fuzzy-Logic Approach to Bioethics. Editors Seising R, Tabacchi ME. Fuzziness and Medicine: Philosophical Reflections and Application Systems in Health Care A Companion Volume to Sadegh-Zadeh’s Handbook of Analytical Philosophy of Medicine. Studies in Fuzziness and Soft Computing. London: Springer, 2013.
  70. Zhang R, Wang Y, Melton GB. Natural Language Processing in Medicine. Editor Agah A. Medical Applications of Artificial İntelligence. Newyork: CRC Press, 2014.
  71. Şeker SE. Doğal Dil İşleme. YBS Ansiklopedi, 2015; 2(4): 14-22.
  72. Bahadır Ö. Aritmetik Problemlerin Çözümlenmesi ve Simgelenmesi. Danışman Sönmez C. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 2007.
  73. Muehlhauser L, Helm L. Intelligence Explosion and Machine Ethics. Erişim: (https://intelligence.org/files/IE-ME.pdf). Erişim Tarihi: 12.05.2018.
  74. Bostrom N. Superintelligence: Paths, Dangers, Strategies. Oxford: Oxford University Press, 2014.
  75. Good IJ. Speculations Concerning the First Ultraintelligent Machine. Advances in Computers, 1966; 6:31-88.