Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2016 / Cilt: 3 - Sayı: 50

Sendikaların Yeniden Canlanması İçin İki Rakip Strateji: Paydaşlık ve Örgütlenme

Two Rival Strategies for Union Revitalisation: Partnership Versus Organising

Sayfa
1203–1230
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İkincisi, örgütlenme modeli, sendikaların elindeki en önemli strateji tercihi olmasına ve oldukça güçlü teorik temellere dayanmasına rağmen, gerek teoriye uygun olarak uygulanamamasından gerekse bazı ilave stratejilerle desteklenememesinden beklenen hedeflerin uzağında kalmış gibi görünmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, endüstri ilişkileri teorisi ve uygulaması bağlamında birbirinin tezadı olan iki stratejinin dinamiklerini ve ortaya çıkardığı sonuçları ve sorunları analiz etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra örgütlenme stratejisine niçin ihtiyaç duyulduğu ve ne tür teorik temeller üzerinde inşa edildiği tartışılmakta ve ortaya çıkardığı sonuçlar irdelenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:İkincisi, örgütlenme modeli, sendikaların elindeki en önemli strateji tercihi olmasına ve oldukça güçlü teorik temellere dayanmasına rağmen, gerek teoriye uygun olarak uygulanamamasından gerekse bazı ilave stratejilerle desteklenememesinden beklenen hedeflerin uzağında kalmış gibi görünmektedir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Paydaşlık · Örgütlenme · Sendikaların Yeniden Canlanması

Özet

Bu çalışmanın amacı, endüstri ilişkileri teorisi ve uygulaması bağlamında birbirinin tezadı olan iki stratejinin dinamiklerini ve ortaya çıkardığı sonuçları ve sorunları analiz etmektir. Bu amaçla yapılan incelemede, öncelikle, paydaşlık ilişkilerinin nasıl geliştirildiği, söylem düzeyinde işçiler ve sendikalar için ne tür vaatler içerdiği ve gerçekte ne gibi sonuçlar ortaya çıkardığı saptanmaktadır. Daha sonra örgütlenme stratejisine niçin ihtiyaç duyulduğu ve ne tür teorik temeller üzerinde inşa edildiği tartışılmakta ve ortaya çıkardığı sonuçlar irdelenmektedir. Çalışmanın sonunda iki temel çıkarımda bulunulmaktadır. Birincisi, paydaşlık ilişkilerinin sendikalar için bir yeniden canlanma stratejisi olmasının önünde ciddi teorik ve pratik zorluklar bulunmaktadır, hatta paydaşlık ilişkileri sendikaların zayıflamasına neden olmaktadır. İkincisi, örgütlenme modeli, sendikaların elindeki en önemli strateji tercihi olmasına ve oldukça güçlü teorik temellere dayanmasına rağmen, gerek teoriye uygun olarak uygulanamamasından gerekse bazı ilave stratejilerle desteklenememesinden beklenen hedeflerin uzağında kalmış gibi görünmektedir

Abstract

The objective of this study is to analyse the dynamics and outcomes of partnership and organising, which are two contradictory trade union strategies in the context of industrial relations theory and practice. For this purpose, in the first place, issues like how the partnership relations are developed, the content of the promises for unions and workers which have been made during this period in the discourse, and the outcomes of partnership relations in reality have been determined in this study. In the next step, the reasons, which make the disquisition of organizing strategies essential, its theoretical foundations and consequences have been discussed and examined. As a conclusion, two main inferences have been drawn. The first inference is that, there are huge theoretical and practical obstacles in partnership strategy’s way to be a union revitalisation strategy. Moreover, partnership relations cause to weaken trade unions. The second inference is that, although organising model has still been the strongest strategy in the hand of trade unions and it has been constructed on robust theoretical bases, it seems that the strategy has not been applied successfully enough to provide union revitalisation. It is assumed that the reasons of this phenomenon are the lack of implementation of the strategy as envisaged in the theory and being not supported sufficiently by some other union strategies

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, S. (2016). Sendikaların Yeniden Canlanması İçin İki Rakip Strateji: Paydaşlık ve Örgütlenme. Çalışma ve Toplum, Cilt: 3 - Sayı: 50, 1203–1230. https://ajindex.com/articles/165852

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Ackers, P. (2002). Reframing Employment Relations: The Case for Neo-Pluralism. Industrial Relations Journal, 33(1), 2-19.
  2. Ackers, P., & Payne, J. (1998). British Trade Unions and Social Partnership: Rhetoric, Reality and Strategy. The International Journal of Human Resource Management, 9(3), 529-550.
  3. Atkinson, J. (1984). Manpower Strategies for Flexible Organisations. Personnel Management(August), 28-37.
  4. Avgar, A., & Kuruvilla, S. (2011). Dual Alignment of Industrial Relations Activity: From Strategic Choice to Mutual Gains. Advances in Industrial and Labor Relations, 18, 1-39.
  5. Bacon, N. (1999). Union Derecognition and the New Human Relations: A Steel Industry Case Study. Work Employment Society, 13(1), 1-17.
  6. Bacon, N., & Storey, J. (2000). New Employee Relations Strategies in Britain: Towards Individualism and Collectivism. British Journal of Industrial Relations, 38(3), 407-427.
  7. Badigannavar, V. (2009). Does Labor-Management Partnership Deliver Mutual Gains? Evidence from the UK Public Sector. Advances in Industrial & Labor Relations, 16, 407-427.
  8. Badigannavar, V., & Kelly, J. (2004). Labour-Management Partnership in the UK Public Sector. J. Kelly, & P. Willman içinde, Union Organization and Activity (s. 110-128). London: Routledge. Badigannavar, V., & Kelly, J. (2005a). Why Are Some Uinon Organizing Compaigns More Succesful Than Others. British Journal of Industrial Relations, 43(3), 515-535.
  9. Badigannavar, V., & Kelly, J. (2005b). Labour-Management Partnership in the Non-union Retail Sector. International Journal of Human Resource Management, 16(8), 1529-1544.
  10. Badigannavar, V., & Kelly, J. (2011). Partnership and Organizing: An Empirical Assessment of Two Contrasting Approaches to Union Revitalization in the UK. Economic and Industrial Democracy, 32(1), 5-27.
  11. Baruch, Y. (1998). The Rise and Fall of Organizational Commitment. Human Systems Management, 17(2), 135-143.
  12. Behrens, M., Hamann, K., & Hurd, R. (2004). Conceptualizing Labour Union Revitalization. C. Frege, & J. Kelly içinde, Varieties of Unionism: Strategies for Union Revitalization in a Globalizing Economy (s. 11-30). New York: Oxford University Press.
  13. Bender, K. A., & Sloane, P. J. (1999).
  14. Trade Union Membership, Tenure and the Level of Job Insecurity. Applied Economics, 31, 123-135.
  15. Blyton, P., & Turnbull, P. (2004). The Dynamics of Employee Relations (3 b.). London: Palgrave Macmillan. Boxal, P., & Haynes, P. (1997). Strategy and Trade Union Effectiveness in a Neo- liberal Environment. Britis