Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2016 / Sayı: 48

Neo-Liberal Sosyal Politika Rejiminin Tesisi ve AKP

The Establishment of Neo-Liberal Social Policy Regime and JDP

Sayfa
143–167
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, sosyal politika alanındaki paradigma değişikliği genel hatlarıyla ele alınmış ve AKP iktidarlarının ekonomik, siyasal ve ideolojik dayanakları gözetilerek, neo-liberal dönüşümün göstergeleri olan belli başlı sosyal politika uygulamaları tartışılmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Her tarihsel dönemin kendine özgü bir sosyal politika anlayışı ve toplumsal aktörleri vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Neo-liberalizm de bu doğrultuda kendi politika uygulamalarını ortaya koymuş ve bu politik uygulamaları yürüten bir takım aktörler yaratmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, sosyal politika alanındaki paradigma değişikliği genel hatlarıyla ele alınmış ve AKP iktidarlarının ekonomik, siyasal ve ideolojik dayanakları gözetilerek, neo-liberal dönüşümün göstergeleri olan belli başlı sosyal politika uygulamaları tartışılmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Neo-liberalizm · sosyal politika · sosyal yardım

Özet

Her tarihsel dönemin kendine özgü bir sosyal politika anlayışı ve toplumsal aktörleri vardır. Neo-liberalizm de bu doğrultuda kendi politika uygulamalarını ortaya koymuş ve bu politik uygulamaları yürüten bir takım aktörler yaratmıştır. Adalet Kalkınma Partisi AKP yakın dönemde öne çıkan bir siyasal aktör olduğu gibi, sosyal politika alanında da neo-liberal yeniden yapılanma sürecinin Türkiye’deki başlıca yürütücüsü olmuştur. AKP’de cisimleşen yeni sosyal politika, bir yandan sosyal güvenlik sistemini sermaye birikim süreçleriyle entegre eden bir anlayışa tekabül ederken, diğer yandan klientalist ilişkilere dayalı sosyal yardım programları geliştirmeyi başarmıştır. Bu çalışmada, sosyal politika alanındaki paradigma değişikliği genel hatlarıyla ele alınmış ve AKP iktidarlarının ekonomik, siyasal ve ideolojik dayanakları gözetilerek, neo-liberal dönüşümün göstergeleri olan belli başlı sosyal politika uygulamaları tartışılmıştır

Abstract

Neo-liberalism has created not only its own social policies but also certain actors carrying out these policies. Justice and Development Party JDP , which recently emerges as a prominent political actor, became the primary executive of the neo-liberal reorganization process in social policy area in Turkey. The new social policy which have been pursued JDP; on the one hand, corresponds to the approach which integrates social security system to capital accumulation processes; on the other hand, achieves to develop social aid programs based on clientelism. In this study the new paradigm determining the characteristics of the social policy regime has been taken into consideration. And, by paying regard to JDP’s economic, political and ideological foundations, the some major implementations of social policy which are indicators of the neoliberal transformation have been discussed

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DURMAZ, O. S. (2016). Neo-Liberal Sosyal Politika Rejiminin Tesisi ve AKP. Çalışma ve Toplum, Sayı: 48, 143–167. https://ajindex.com/articles/165850

Kaynakça (23)

  1. Akbulak S. ve Akbulak Y. (2004) Sosyal Güvenlik Kurumlarının Kaynak Sorunları ve Çözüm Önerileri: Ekonomik ve Mali Araştırma Yarışması, Ankara: Maliye ve Hesap Uzmanları Vakfı Yayınları Yayın No: 17. Alcock, P. (2011) "Sosyal Politikanın Konusu", P. Alcock vd. (der) Sosyal Politika Kuramlar ve Uygulamalar (çev. B. Yıldırım), Ankara: Siyasal Kitabevi, 15-24.
  2. Altıok, M. (2007) "Neo-liberal Yapısal Uyum Sürecinde Son Evre: AKP Hükümeti" Toplum ve Demokrasi 1 (1), 57-72.
  3. Aygen, M. (2014) "Sosyal Belediyecilik Üzerine Bir İnceleme: Elazığ Belediyesi Örneği", Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 173-192.
  4. Ayman-Güler, B. (2006)
  5. Sosyal Devlet ve Yerelleşme, Memleket Siyaset Yönetim, 1 (2). http://www.yayed.org/uploads/yuklemeler/msy-2-2.pdf (01.07.2015).
  6. Boratav, K. (2007) Türkiye İktisat Tarihi 1908-2005, Ankara:
  7. İmge Yayınları.
  8. Buğra, A. (2008)
  9. Kapitalizm, Yoksulluk ve Türkiye'de Sosyal Politika, http://www.obarsiv.com/pdf/ayse_bugra2.pdf (01.07.2015).
  10. Buğra, A. (2012) Türkiye'nin Değişen Refah Rejimi: Neo-liberalizm, Kültürel Muhafazakarlık ve Yeniden Tanımlanan Toplumsal Dayanışma", Dedeoğlu, S. ve Elveren, A. Y. (der.) Türkiye'de Refah Devleti ve Kadın, İstanbul: İletişim Yayınları, 47-69.
  11. Çelik, A. (2010) "Muhafazakar Sosyal Politika Yönelimi: Hak Yerine Yardım Yükümlülük Yerine Hayırseverlik", İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 42, 63-81.
  12. Çelik, A. (2013) Sosyal Politikanın Kökleri ve Gelişimi https://azizcelik2013.files.wordpress.com/2013/10/sosyal-politikanc4b1nkc3b6kleri-ve-gelisimi.pdf (03.04.2014).
  13. Doğan, A. E. (2007) Eğreti Kamusallık Kayseri Örneğinde İslamcı Belediyecilik, İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.
  15. Durak, Y. (2013) Emeğin Tevekkülü Konya'da İşçi-İşveren İlişkileri ve Dindarlık, İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. Ellison, N. (2011) "Neo-Liberalizm", P. Alcock vd. (der.) Sosyal Politika Kuramlar ve Uygulamalar (çev. B. Yıldırım), Ankara: Siyasal Kitabevi, 87- 97. Erdoğdu, S. (2009) "Sosyal Politikada Değişim ve Sosyal Güvenlik Reformu", Uzgel, İ. ve Duru, B. (der.) AKP Kitabı Bir Dönüşümün Bilançosu, Ankara: Phoenix Yayınları, 660-686.
  18. Ersöz, H. Y. (2011)
  19. Sosyal Politikada Yerelleşme, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayın No 2010-99.
  20. Gökbayrak, Ş. (2010) "Türkiye'de Sosyal Güvenliğin Dönüşümü", Çalışma ve Toplum, 25, 141-162
  21. Güloğlu, T. (2000).
  22. Sosyal Güvenlikte Yeni Eğilimler, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, http://www.journals.istanbul.edu.tr/iusskd/article/view/1023013408 (04.12.2015).
  23. Güneş, İ. ve Ya