Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2012 / Sayı: 36

Hicr, 15/9. Âyeti ve Kur’ân’ın mânen korunması üzerine

Hicr 15/9. Verse and concerning the protection of the meaning of Qur’an

Sayfa
357–386
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer yandan, Kur’ân’ın mânen korunmasında, anlama ve yorumlamada belli kural ve usul koyan ulûmu’l-Kur’ân’la yine ondan amacına uygun İslâm inanç sistemi oluşturan kelâm ilmiyle, ahkâmı ele alan fıkıh ilmi ve zühde değer veren tasavvuf da büyük hizmetler görmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kur’ân’ın korunmuşluğu, tefsîrlerde daha çok lafız bağlamında değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu ilim, daha sonraki asırlarda Müslümanlar tarafından Kur’ân’ın lafzen muhafazasında etkili olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer yandan, Kur’ân’ın mânen korunmasında, anlama ve yorumlamada belli kural ve usul koyan ulûmu’l-Kur’ân’la yine ondan amacına uygun İslâm inanç sistemi oluşturan kelâm ilmiyle, ahkâmı ele alan fıkıh ilmi ve zühde değer veren tasavvuf da büyük hizmetler görmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kur’ân’ın korunmuşluğu, tefsîrlerde daha çok lafız bağlamında değerlendirilmiştir. Mânen korunmuşluğu ise geri planda kalmıştır. Bizce onun lafzen korunmuşluğu kadar mânâ olarak korunması da önemlidir. Hz. Peygamber, Kur’ân’ın tenzîli esnasında korunması için kitâbet, hıfz ve arza yolunu seçmiştir. Hz. Ebû Bekir döneminde önde gelen kurranın şehid edilmesi sonucu Kur’ân tertip edilmiştir. Hz. Osman döneminde tilâvetin korunmasına yönelik yapılan çalışmalar zamanla kırâat ilmini oluşturmuştur. Bu ilim, daha sonraki asırlarda Müslümanlar tarafından Kur’ân’ın lafzen muhafazasında etkili olmuştur. Te’vîli ise Hz. Peygamber’in sünneti, sahâbe kavilleri, tefsîrler, ulûmu’l-Kur’ân ve temel İslâm bilimleri vasıtasıyla korunmuştur. Müslümanların, sünneti ve sahâbe kavillerini esas alarak Kur’ân’ı tefsîr etmeleri büyük ölçüde tefsîrde nesnelliği meydana getirmiştir. Diğer yandan, Kur’ân’ın mânen korunmasında, anlama ve yorumlamada belli kural ve usul koyan ulûmu’l-Kur’ân’la yine ondan amacına uygun İslâm inanç sistemi oluşturan kelâm ilmiyle, ahkâmı ele alan fıkıh ilmi ve zühde değer veren tasavvuf da büyük hizmetler görmüştür.

Abstract

Protection of Qur’an has been mostly concerned with respect to verbatim in the Qur’anic exegesis. Protection by meaning regarded as a secondary issue in the exegesis. From our perspective, protection by meaning is important as far as the protection by literal. In order to protect the Qur’an, the Prophet preferred literal composition, memorization and official recitation methods. Qur’an was compiled in the time period of Ebu Bekr after some prominent companions of Prophet Muhammad who memorized the Qur’an by heart martyrized. In the caliph Osman’s era, the studies regarding the protection of Qur’anic recitation led to the birth of Qur’anic qıra’at. This new Qur’anic discipline paved the way for the literal protection of the Qur’an by the Muslims in following centuries. The interpretation of Qur’an was preserved by the Sunnah of Prophet Muhammad, sayings of sahaba, exegis, Qur’anic disciplines and basic Islamic sciences. The interpretation of Qur’an in the light of Sunnah and the sayings of the Sahaba by Muslim scholars significantly constituted the objectivity on exegis. In addition to Qur’anic disciplines; Islamic theology, Islamic Jurisprudence and Sufism which are all Qur’an centered sciences played crucial role in the protection of the meaning of Qur’an.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAHRAMAN, F. (2012). Hicr, 15/9. Âyeti ve Kur’ân’ın mânen korunması üzerine. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 36, 357–386. https://ajindex.com/articles/165641

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Ahmed Adil Kemal, Ulûmu’l-Kur’ân, Matbaatü’l-feccâleti’l-cedîde, Kahire t.y. Ahmed b. Hanbel, Müsned Ahmed b. Hanbel, Dâru sadr, Beyrut ts. Âlûsî, Mahmûd b. Abdillâh, Rûhu’l-meânî, Dâru’l-fikr, Beyrut 1997. Askalânî, İbn Hacer, Fethu’l-bârî, Dâru’t-türâs, Kahire t.s. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsîri, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul 1989.
  2. Aydüz, Davut, Tefsîr Tarihi, Çeşitleri ve Konulu Tefsîr, Işık Yayınları, İstanbul 2004. Bağdâdî, Abdülkâhir, el-Fark beyne’l-firâk, el-Mektebetü’l-asriyye, Beyrut 1990. Belazûrî, Fütûhû’l-Buldân, (çev.Mustafa Fayda), Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay., t.y. Bilmen, Ömer Nasuhî, Büyük Tefsîr Tarihi, Bilmen Yay., İstanbul 1973. Buhârî, Muhammed b. İsmail, Sahîh-i Buhârî, el-Mektebetü’l-İslâmiyye, İstanbul, t.s. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsîr Tarihi, Fecr Yay., Ankara 2005.
  3. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsîr Usûlü, Diyanet Vakfı Yay., Ankara 2006. Cessâs, Ebû Bekr, Ahkâmu’l-Kur’ân, Dâru’l-fikr, Beyrut ts. Corci Zeydan, İslâm Uygarlığı Tarihi, (çev. Necdet Gök), İletişim Yay., İstanbul 2004.
  4. Çetin, Abdurrahman, Kur’ân İlimleri ve Kur’ân-ı Kerîm Tarihi, Dergah Yay., İstanbul 1981.
  5. Demir, Şehmus, Kur’ân’ın Yeniden Yorumlanması, İnsan Yay., İstanbul 2005.
  6. Demirci, Muhsin, Tefsîr Tarihi, İfav Yay, İstanbul 2006.
  7. Demirci, Muhsin, Tefsîr Usûlü, İfav Yay., İstanbul 2006.
  8. Duman, M. Zeki, Uygulamalı Tefsîr Usulü ve Tefsîr Tarihi, Erciyes Üniversitesi Yay., Kayseri 1992.
  9. Dumlu, Ömer, Kur’ân Tefsîrinde Yöntem, Anadolu Yay., İzmir 1998. Ebû Hayyân el-Endelüsî, el-Bahru’l-muhît, Dâru’l-fikr, Beyrut 1983.
  10. Elik, Hasan, Kur’ân’ın Korunmuşluğu Üzerine, İfav Yay., İstanbul 2008.
  11. Elmalılı, Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’ân Dili, Azim Dağıtım, İstanbul ts. Ferrâ, Yahyâ b. Ziyâd, Meâni’l-Kur’ân, Âlemü’l-kütüb, Beyrut 1983. Feyrûzâbâdî, Mecduddin, el-Kamûsu’l-muhît, Müessesetü’r-risâle, Beyrut 1987. Füneysân, Suud b. Abdillâh, İhtilâfü’l-müfessirîn, Dâru işbiliye Riyad 1997. Gazzâlî, Ebû Hamid, Cevâhiru’l-Kur’ân, Dâru’l-afâki’l-cedîd, Beyrut 1983.
  12. Hamidullah, Muhammed, “Sünnet” İA, MEB Basımevi, İstanbul 1979, XI, 243. İbn Aşûr, Muhammed Tahir, Tefsîru’t-Tahrîr, Dâru’t-Tunûsuyye, Tunus 1984.
  13. İbn Atiyye, Ebû Muhammed Abdulhak, el-Muharraru'l-vecîz fi tefsîrfl-Kitâbi'l-Azîz, y.s. Katar 1977. İbn Cüzeyy el-Kelbî, et-Teshîl li ulûmi’t-tenzîl, Dâru’l-kütübi’l-hâdise, Kahire 1973. İbn Ebî Dâvûd, Mesâhif, Vezâratü’l-evkâf, Katar 1995.
  14. İbn Hazm, Ali b. Muhammed, el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm, Daru’l-hadîs, Kahire 1992. İbn Hibbân, El-İhsân fî takrîbi sahıhî İbn Hib