Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2009 / Cilt: 42 - Sayı: 2

Özelleştirilen Yurttaşlık: Türkiye'de Sağlık Politikalarındaki Dönüşüm

Privatized citizenship: Transformation of health care policies in Turkey

Sayfa
23–43
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, özelleştirilmiş ve bireyselleştirilmiş bir yurttaşlık modeli inşa edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal haklar, medeni ve siyasal hakların kullanımı ve dolayısıyla siyasal topluluğa üyelik ve toplumsal dayanışma için gerekli haklardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalede, Türkiye 'de sağlık politikalarının tarihsel süreç içindeki dönüşümü üzerinden, farklı gelişme dönemlerinde o dönemin sosyal yurttaşlık kavramsallaştırmasına uygun olarak kamu politikalarının ve devletin sorumluluklarının dönüştüğü iddia edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, özelleştirilmiş ve bireyselleştirilmiş bir yurttaşlık modeli inşa edilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · Turkey

Özet

Sosyal haklar, medeni ve siyasal hakların kullanımı ve dolayısıyla siyasal topluluğa üyelik ve toplumsal dayanışma için gerekli haklardır. Ancak, ekonomik liberalizasyonun dayattığı yeni yapısal koşullar, sosyal yurttaşlığı ve dayandığı kurumları dönüştürmektedir. Sosyal yurttaşlığın temellerinden biri olan sağlık hizmetlerinde de hemen her ülkede hizmet sunumunda piyasaya başvurma eğilimi artmaktadır. Bu makalede, Türkiye 'de sağlık politikalarının tarihsel süreç içindeki dönüşümü üzerinden, farklı gelişme dönemlerinde o dönemin sosyal yurttaşlık kavramsallaştırmasına uygun olarak kamu politikalarının ve devletin sorumluluklarının dönüştüğü iddia edilmektedir. Türkiye 'de sağlık sisteminde özelleştirme ve piyasalaştırma girişimleri 1980 'lerden beri bütün reform önerilerinde mevcuttur ve tedricen uygulanmıştır. Bu süreç içinde, devletin rolü ve sorumlulukları yeniden tanımlanırken, sosyal yurttaşlığın içeriği de yeniden biçimlendirilmektedir. Sonuç olarak, özelleştirilmiş ve bireyselleştirilmiş bir yurttaşlık modeli inşa edilmektedir.

Abstract

Social rights are crucial for the exercise of civil and political rights, thus for the realization of political membership and of social solidarity. However, the new structural conditions of economic liberalization are transforming the social citizenship and the institutional framework that it relies on. As one of the main pillars of social citizenship, health care services have been started to be market ized in almost every country. In this article, through analyzing the changes in Turkish health care policies, it is argued that public policies and the responsibilities of the state have been transforming with respect to social citizenship conceptualization of .different periods characterized with specific development models. Privatization and marketization attempts in the health care system were in a way included in all reform proposals since 1980s and gradually implemented. Within this process, while the role and the responsibilities of the state are re-defined, the content of social citizenship started to be re-shaped. As a consequence, a new model of privatized and individualized citizenship is under construction.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARTAL, F. (2009). Özelleştirilen Yurttaşlık: Türkiye'de Sağlık Politikalarındaki Dönüşüm. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 42 - Sayı: 2, 23–43. https://ajindex.com/articles/165582

Kaynakça (14)

  1. Aberbach, J. D. - Christensen, T. (2005), “Citizens and Consumers: An NPM Dilemma”, Public Management Review, Vol. 7, No: 2, p. 225-245.
  2. Akbulut, Örsan Ö. (2007), “Kamu Yönetiminde İşletmecilik Sorunu”, Mülkiye, Cilt XXXI, Sayı 254, s. 73-86.
  3. Aslan, Onur E. (2005), Kamu Personel Rejimi: Statü Hukukundan Esnekliğe, Yayın No: 326, TODAİE, Ankara.
  4. Ataay, Faruk (2008), “Sağlık Reformu ve Yurttaşlık Hakları”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 41, Sayı 3, Eylül, s. 169-184.
  5. Box, Richard C. (1999), “Running Government Like a Business: Implications for Public Administration Theory and Practice”, The American Review of Public Administration, Vol. 29, No. 1, p. 19-43.
  6. Buğra, Ayşe (2001), “Ekonomik Kriz Karşısında Türkiye’nin Geleneksel Refah Rejimi”, Toplum ve Bilim, 89 (Yaz), s. 22-30.
  7. Buğra, Ayşe (2006), “Türkiye’de Sağ ve Sosyal Politika”, Toplum ve Bilim, Sayı 106, s. 43-67.
  8. Buğra, Ayşe (2007), “AKP Döneminde Sosyal Politika ve Vatandaşlık”, Toplum ve Bilim, Sayı 108, s. 143-166.
  9. Bulut, Ayşe (2007), “Türkiye’de Sağlık Reformunun Tarihçesi”, Çağlar Keyder - Nazan Üstündağ - Tuba Ağartan - Çağrı Yoltar (Eds.), Avrupa’da ve Türkiye’de Sağlık Politikaları: Reformlar, Sorunlar, Tartışmalar, İletişim, İstanbul, s. 111-124.
  10. Clarke, John (2007), “Unsettled Connections: Citizens, Consumers and the Reform of Public Services” Journal of Consumer Culture, Vol. 7, No: 2, p. 159-178.
  11. Crouch, Colin (2001), “Citizenship and Markets in Recent British Education Policy”, Colin Crouch - Klaus Eder - Damian Tambini (Eds.), Citizenship, Markets, and the State, Oxford University Press, Oxford, s. 111-133.
  12. Crouch, Colin - Eder, Klaus - Tambini, Damian (2001), “Introduction: Dilemmas of Citizenship”, Citizenship, Markets, and the State, Colin Crouch - Klaus Eder - Damian Tambini (Eds.), Oxford University Press, Oxford, p. 1-19.
  13. Dahrendorf, Ralf (1994), “The Changing Quality of Citizenship”, Bart van Steenbergen (Ed.), The Condition of Citizenship, Sage, London, p. 10-19.
  14. Delanty, Gerard (2002), “Communitarianism and Citizenship”, Engin F. Işın - Bryan S. Turner (Eds.), Handbook of Citizenship Studies, Sage, London, p. 159-174. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1963), Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1963-1967, Ankara. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1984), Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1985-1989, Ankara. Dünya Bankası, (World Bank) (2002), Turkey Country Brief, http://lnweb18.worldbank.org/ECA/eca.nsf/Countries/Turkey (20.7.2007). Dünya Bankası, (World Bank) (2003), “Turkey Reforming th