Denetim Anlayışı ve Uygulamalarındaki Değişimler Hakkında Okul Müdürlerinin Görüşleri

Kaynakça (3)

1. Akarsu, B. (2014). Hipotezlerin, değişkenlerin ve örneklemin belirlenmesi. İçinde, M. Metin (Ed.), Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri, (ss. 21-43), Ankara: Pegem Yayınları. Aküzüm, C. ve Özmen, F. (2013). Eğitim denetmenlerinin rollerini gerçekleştirme yeterlikleri bir meta-sentez çalışması. Ekev Akademi Dergisi, 56, 97-120. Anderson, J. C. & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence. improper solutions and goodness-of-fit indices for maximum likelihood comfirmatory factor analysis. Psychometrika. 49 (2), 155-73. Aslanargun, E. ve Göksoy (2013). Öğretmen denetimini kim yapmalıdır? Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi Dergisi, Özel Sayı, 98-121. Aslanargun, E. ve Tarku, E. (2014). Öğretmenlerin mesleki denetim ve rehberlik konusunda müfettişlerden beklentileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 20 (3), 281-306. Austin, M. J. ve Hopkins K. M. (2004). Defining the learning organization. In, M. J. Austin & K. M. Hopkins (Eds.), Supervision as collabration in the human services (pp. 11-18). California: Sage Publishers. Aydın, İ. (2008). Öğretimde denetim. Ankara: Pegem Yayıncılık. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık. Başar, H. (1993). Eğitim denetçisi. Ankara: Pegem Yayıncılık. Brosvne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Altemative ways of assessing model fit. içinde K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Neubıny Park, CA: Sage Bülbül, T. ve Acar, M. (2012). Pair-wise scaling study on the missions of education supervisors in Turkey. Journal of Human Sciences, (9) 2, 623-640. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151. Cattell, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis in behavioral and life sciences. New York: Plenum Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 55, 1019-1031. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayınları. De Grauwe, A. (2007). Transforming school supervision into a tool for quality improvement. International Review of Education, 53, 709-714. Döş, İ. ve Kayran, M. (2013). İl eğitim denetmenlerinin rehberlik rolünü gerçekleştirme düzeyine ilişkin müdür yetkili öğretmenlerin görüşleri. KSÜ Sosyal Bilimler dergisi, 10 (1), 87-103. Ehren, M. C. M. ve Visscher, A. J. (2006). Towards a theory on the impact of school inspections. British Journal of Educational Studies, 54 (1), 51-72. Ekinci, A. ve Karakuş, M. (2011). The functionality of guidance and supervision visits made by supervisors in primary schools. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11 (4), 1862-1867. Glanz, J. (2005). Action research as instructional supervision: Suggestions for principals. NASSP Bulletin, 89 (643), 17-27. Glickman, C.D., Gordon, S.P. ve Ross-Gordon, J.M. (2014). Denetim ve öğretimsel liderlik. (M.B. Aksu ve E. Ağaoğlu, Çev. Ed.), Ankara:Anı Yayıncılık. Grant, B. M. (2005). Fighting for space in supervision: Fantasies, fairytales, fictions and fallacies. International Journal of Qualitative Studies in Education, 18 (3), 337-354. Green, B. (2005). Unfinished business: Subjectivity and supervision. Higher Education Research & Development, 24 (2), 151-163. Gündüz, Y. (2010). İlköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin ilköğretim müfettişlerine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 1-23. Güven, M. (2009). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin okul rehberlik hizmetleri ve denetimiyle ilgili görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(9), 171-179. Holland, P. (2005). The case for expending standards for teacher evaluation to include instructional supervision perspective. Journal of Personnel Evaluation in Education, 18 (1), 67-77. Hoy, W. K. ve Miskel, C. G. (2009). Eğitim yönetimi: teori, araştırma ve uygulama. (S.Turan, Çeviren), Ankara: Nobel Yayınları. Karakuş, M. ve Yasan, T. (2013). Denetmen ve öğretmen algılarına göre il eğitim denetmenlerinin yeterlikleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-19. Kayıkçı, K. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin denetim sisteminin yapısal sorunlarına ilişkin algıları ve iş doyum düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 44, 507-527. Kayıkçı, K. ve Uygur, Ö. (2012). İlköğretim okullarının denetiminde mesleki etik. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 18 (1), 65-94. Kayış, A. (2010). Güvenilirlik analizi. İçinde, Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, (s. 404-409), Ankara: Anı Yayınları. Kazak, E. (2013). Ders denetimindeki uygulama farklılıklarına ilişkin öğretmen görüşleri. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 1(1), 15-26. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge. Köroğlu, H. ve Oğuz, E. (2011). Eğitim müfettişlerinin rehberlik rollerine yönelik öğretmen, yönetici ve eğitim müfettişi görüşleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 9-25. Köybaşı, F. ve Dönmez, B. (2012). İlköğretim okulu öğretmenlerinin algılarına göre eğitim denetmenlerinin rollerini gerçekleştirme düzeyi. Eğitim Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1 (3), 339-346. Macnab, D. (2004). Hearts, minds and external supervision of schools: Direction and development. Educational Review, 56 (1), 53-64. Manathunga, C. (2007). Supervision as mentoring: The role of power and boundary crossing. Studies in Continuing Education, 29 (2), 207-221. Memduhoğlu, H.B. (2012). Öğretmen, yönetici, denetmen ve öğretim üyelerinin görüşlerine göre türkiye’de eğitim denetimi sorunsalı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12 (1), 135-156. Memişoğlu, S.P. ve Sağır, M. (2008). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin işbaşında yetiştirilmesinde müfettişlerin denetim rolüne ilişkin yönetici algıları. Abant izzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2), 69-84. Özmen, F. ve Şahin, Ş. (2010). İlköğretim müfettişlerinin soruşturma görevini yerine getirirken karşılaştıkları sorunlar. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 92-109. Pajak, E. (2010). “The history and future of instructional supervision in the United States.” II. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi’nde sunula bildiri. 23-25 Haziran 2010, Kütahya. Resmi Gazete (1990). MEB - İlköğretim Müfettişleri Kurulu Yönetmeliği. (Tarih: 27/10/1990 sayı: 20678) Resmi Gazete (1999). MEB - İlköğretim Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 13/08/1999, sayı: 23785). Resmi Gazete (2010). Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun İle Devlet Memurları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (Tarih: 13/06/2010, sayı: 27610). Resmi Gazete (2011a). MEB – Eğitim Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 24/06/2011, sayı: 27974) Resmi Gazete (2011b). Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. (Tarih: 14/09/2011, sayı: 28054). Resmi Gazete (2014,a). 6528 Sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (Tarih: 14/03/2014, sayı: 28941). Resmi Gazete (2014, b). MEB - Rehberlik ve Denetim Başkanlığı ile Maarif Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 24/05/2014, Sayı: 29009) Richards, C. (2001). School inspection: A re-appraisal. Journal of Philosophy of Education, 35 (4), 655-666. Sabancı, A. ve Şahin, A. (2007). Denetmenlerin, öğretmenlerinin yeterlik alanları açısından devlet ilköğretim okulu sınıf öğretmenlerine rehberlik görevini gerçekleştirme düzeyi. Eğitim ve Bilim, 32 (145), 85-95. Sapancı, A., Aslanargun, E. ve Kılıç, A. (2014). Eğitim müfettişlerinin öğretmen denetiminde kullandıkları güç türleri. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 2 (2), 52-68. Sullivan, S. ve Glanz, J. (2009). Supervision that improves teaching and learning. Thousand Oaks: CA. Süngü, H. (2005). Fransa, İngiltere ve Almanya’da eğitim denetimi sistemlerinin yapı ve işleyişi. Milli Eğitim Dergisi,167, özel sayı. [Online] Erişim tarihi: 13/05/2015, http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/167/index3-sungu.htm Swaffield, S. ve MacBeath, J. (2005). School self-evaluation and the role of a critical friend. Cambridge Journal of Education, 35 (2), 239-252. Şahin, S., Elçiçek, Z. ve Tösten, R. (2013). Historical development of supervision in Turkish education system and the problems in this course of development. International Journal of Social Science, 6 (5), 1105 – 1126. Şahin, S,, Çek, F. ve Zeytin, N. (2011). Eğitim müfettişlerinin mesleki memnuniyet ve memnuniyetsizlikleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17 (2), 221-246. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık. Tanrıöğen, A. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayınları. Taymaz, H. (2011). Egitim sisteminde teftis: Kavramlar, ilkeler, yöntemler. Ankara: Pegem Akademi Yayınları. Telci Memmedova, A. (2011). Amerika Birleşik Devletleri Eğitim Sistemi ile Türk Eğitim Sisteminde Denetim Alt Sistemlerinin Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara: Ankara Üniversitesi, (EYTP) Tebliğler Dergisi (1991). Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Rehberlik ve Teftiş Yönergesi. (Tarih: 28/10/1991, sayı: 2346) Tebliğler Dergisi (2000). Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim İlköğretim Müfettişleri Başkanlıkları Rehberlik ve Teftiş Yönergesi. (Tarih: Ocak 2000, sayı: 2508) Töremen, F. ve Döş, İ. (2009). İlköğretim öğretmenlerinin müfettişlik kavramına ilişkin metaforik algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (4), 1973-2012. Uğurlu, C.T. (2010). Öğretmenlerin eğitim müfettişlerinin etik davranışlarına ilişkin görüşleri. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 66-78. Ünal, A. ve Gürsel M. (2007). İlköğretim denetçilerinin öğrenen organizasyon yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 463-481. Ünal, A., Yavuz, M. ve Küçükler, E. (2011). İlköğretim müfettişlerinin öğretim yılı sonu raporlarına göre Konya ili eğitim sorunlarının değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 7 (2), 247-276. Ünal, A. ve Yıldırım Erol, S. (2011). ilköğretim okulu müdürlerinin eğitim müfettişlerinden beklentileri. E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 6 (4), 2630-2645.
2. Yaman, E. (2009). Müfettişlerin rehberlik rollerini rehber öğretmenler değerlendiriyor. International Online Journal of Educational Sciences, 1 (1), 106-123.
3. Akarsu, B. (2014). Hipotezlerin, değişkenlerin ve örneklemin belirlenmesi. İçinde, M. Metin (Ed.), Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri, (ss. 21-43), Ankara: Pegem Yayınları. Aküzüm, C. ve Özmen, F. (2013). Eğitim denetmenlerinin rollerini gerçekleştirme yeterlikleri bir meta-sentez çalışması. Ekev Akademi Dergisi, 56, 97-120. Anderson, J. C. & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence. improper solutions and goodness-of-fit indices for maximum likelihood comfirmatory factor analysis. Psychometrika. 49 (2), 155-73. Aslanargun, E. ve Göksoy (2013). Öğretmen denetimini kim yapmalıdır? Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi Dergisi, Özel Sayı, 98-121. Aslanargun, E. ve Tarku, E. (2014). Öğretmenlerin mesleki denetim ve rehberlik konusunda müfettişlerden beklentileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 20 (3), 281-306. Austin, M. J. ve Hopkins K. M. (2004). Defining the learning organization. In, M. J. Austin & K. M. Hopkins (Eds.), Supervision as collabration in the human services (pp. 11-18). California: Sage Publishers. Aydın, İ. (2008). Öğretimde denetim. Ankara: Pegem Yayıncılık. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık. Başar, H. (1993). Eğitim denetçisi. Ankara: Pegem Yayıncılık. Brosvne, M. W. ve Cudeck, R. (1993). Altemative ways of assessing model fit. içinde K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Neubıny Park, CA: Sage Bülbül, T. ve Acar, M. (2012). Pair-wise scaling study on the missions of education supervisors in Turkey. Journal of Human Sciences, (9) 2, 623-640. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151. Cattell, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis in behavioral and life sciences. New York: Plenum Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 55, 1019-1031. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayınları. De Grauwe, A. (2007). Transforming school supervision into a tool for quality improvement. International Review of Education, 53, 709-714. Döş, İ. ve Kayran, M. (2013). İl eğitim denetmenlerinin rehberlik rolünü gerçekleştirme düzeyine ilişkin müdür yetkili öğretmenlerin görüşleri. KSÜ Sosyal Bilimler dergisi, 10 (1), 87-103. Ehren, M. C. M. ve Visscher, A. J. (2006). Towards a theory on the impact of school inspections. British Journal of Educational Studies, 54 (1), 51-72. Ekinci, A. ve Karakuş, M. (2011). The functionality of guidance and supervision visits made by supervisors in primary schools. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11 (4), 1862-1867. Glanz, J. (2005). Action research as instructional supervision: Suggestions for principals. NASSP Bulletin, 89 (643), 17-27. Glickman, C.D., Gordon, S.P. ve Ross-Gordon, J.M. (2014). Denetim ve öğretimsel liderlik. (M.B. Aksu ve E. Ağaoğlu, Çev. Ed.), Ankara:Anı Yayıncılık. Grant, B. M. (2005). Fighting for space in supervision: Fantasies, fairytales, fictions and fallacies. International Journal of Qualitative Studies in Education, 18 (3), 337-354. Green, B. (2005). Unfinished business: Subjectivity and supervision. Higher Education Research & Development, 24 (2), 151-163. Gündüz, Y. (2010). İlköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin ilköğretim müfettişlerine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 1-23. Güven, M. (2009). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin okul rehberlik hizmetleri ve denetimiyle ilgili görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(9), 171-179. Holland, P. (2005). The case for expending standards for teacher evaluation to include instructional supervision perspective. Journal of Personnel Evaluation in Education, 18 (1), 67-77. Hoy, W. K. ve Miskel, C. G. (2009). Eğitim yönetimi: teori, araştırma ve uygulama. (S.Turan, Çeviren), Ankara: Nobel Yayınları. Karakuş, M. ve Yasan, T. (2013). Denetmen ve öğretmen algılarına göre il eğitim denetmenlerinin yeterlikleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-19. Kayıkçı, K. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin denetim sisteminin yapısal sorunlarına ilişkin algıları ve iş doyum düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 44, 507-527. Kayıkçı, K. ve Uygur, Ö. (2012). İlköğretim okullarının denetiminde mesleki etik. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 18 (1), 65-94. Kayış, A. (2010). Güvenilirlik analizi. İçinde, Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, (s. 404-409), Ankara: Anı Yayınları. Kazak, E. (2013). Ders denetimindeki uygulama farklılıklarına ilişkin öğretmen görüşleri. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 1(1), 15-26. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge. Köroğlu, H. ve Oğuz, E. (2011). Eğitim müfettişlerinin rehberlik rollerine yönelik öğretmen, yönetici ve eğitim müfettişi görüşleri. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 9-25. Köybaşı, F. ve Dönmez, B. (2012). İlköğretim okulu öğretmenlerinin algılarına göre eğitim denetmenlerinin rollerini gerçekleştirme düzeyi. Eğitim Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1 (3), 339-346. Macnab, D. (2004). Hearts, minds and external supervision of schools: Direction and development. Educational Review, 56 (1), 53-64. Manathunga, C. (2007). Supervision as mentoring: The role of power and boundary crossing. Studies in Continuing Education, 29 (2), 207-221. Memduhoğlu, H.B. (2012). Öğretmen, yönetici, denetmen ve öğretim üyelerinin görüşlerine göre türkiye’de eğitim denetimi sorunsalı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12 (1), 135-156. Memişoğlu, S.P. ve Sağır, M. (2008). İlköğretim okullarında görevli öğretmenlerin işbaşında yetiştirilmesinde müfettişlerin denetim rolüne ilişkin yönetici algıları. Abant izzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2), 69-84. Özmen, F. ve Şahin, Ş. (2010). İlköğretim müfettişlerinin soruşturma görevini yerine getirirken karşılaştıkları sorunlar. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 92-109. Pajak, E. (2010). “The history and future of instructional supervision in the United States.” II. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi’nde sunula bildiri. 23-25 Haziran 2010, Kütahya. Resmi Gazete (1990). MEB - İlköğretim Müfettişleri Kurulu Yönetmeliği. (Tarih: 27/10/1990 sayı: 20678) Resmi Gazete (1999). MEB - İlköğretim Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 13/08/1999, sayı: 23785). Resmi Gazete (2010). Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun İle Devlet Memurları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (Tarih: 13/06/2010, sayı: 27610). Resmi Gazete (2011a). MEB – Eğitim Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 24/06/2011, sayı: 27974) Resmi Gazete (2011b). Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. (Tarih: 14/09/2011, sayı: 28054). Resmi Gazete (2014,a). 6528 Sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (Tarih: 14/03/2014, sayı: 28941). Resmi Gazete (2014, b). MEB - Rehberlik ve Denetim Başkanlığı ile Maarif Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. (Tarih: 24/05/2014, Sayı: 29009) Richards, C. (2001). School inspection: A re-appraisal. Journal of Philosophy of Education, 35 (4), 655-666. Sabancı, A. ve Şahin, A. (2007). Denetmenlerin, öğretmenlerinin yeterlik alanları açısından devlet ilköğretim okulu sınıf öğretmenlerine rehberlik görevini gerçekleştirme düzeyi. Eğitim ve Bilim, 32 (145), 85-95. Sapancı, A., Aslanargun, E. ve Kılıç, A. (2014). Eğitim müfettişlerinin öğretmen denetiminde kullandıkları güç türleri. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 2 (2), 52-68. Sullivan, S. ve Glanz, J. (2009). Supervision that improves teaching and learning. Thousand Oaks: CA. Süngü, H. (2005). Fransa, İngiltere ve Almanya’da eğitim denetimi sistemlerinin yapı ve işleyişi. Milli Eğitim Dergisi,167, özel sayı. [Online] Erişim tarihi: 13/05/2015, http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/167/index3-sungu.htm Swaffield, S. ve MacBeath, J. (2005). School self-evaluation and the role of a critical friend. Cambridge Journal of Education, 35 (2), 239-252. Şahin, S., Elçiçek, Z. ve Tösten, R. (2013). Historical development of supervision in Turkish education system and the problems in this course of development. International Journal of Social Science, 6 (5), 1105 – 1126. Şahin, S,, Çek, F. ve Zeytin, N. (2011). Eğitim müfettişlerinin mesleki memnuniyet ve memnuniyetsizlikleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17 (2), 221-246. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık. Tanrıöğen, A. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayınları. Taymaz, H. (2011). Egitim sisteminde teftis: Kavramlar, ilkeler, yöntemler. Ankara: Pegem Akademi Yayınları. Telci Memmedova, A. (2011). Amerika Birleşik Devletleri Eğitim Sistemi ile Türk Eğitim Sisteminde Denetim Alt Sistemlerinin Karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Ankara: Ankara Üniversitesi, (EYTP) Tebliğler Dergisi (1991). Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Rehberlik ve Teftiş Yönergesi. (Tarih: 28/10/1991, sayı: 2346) Tebliğler Dergisi (2000). Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim İlköğretim Müfettişleri Başkanlıkları Rehberlik ve Teftiş Yönergesi. (Tarih: Ocak 2000, sayı: 2508) Töremen, F. ve Döş, İ. (2009). İlköğretim öğretmenlerinin müfettişlik kavramına ilişkin metaforik algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (4), 1973-2012. Uğurlu, C.T. (2010). Öğretmenlerin eğitim müfettişlerinin etik davranışlarına ilişkin görüşleri. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 66-78. Ünal, A. ve Gürsel M. (2007). İlköğretim denetçilerinin öğrenen organizasyon yaklaşımı açısından değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 463-481. Ünal, A., Yavuz, M. ve Küçükler, E. (2011). İlköğretim müfettişlerinin öğretim yılı sonu raporlarına göre Konya ili eğitim sorunlarının değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 7 (2), 247-276. Ünal, A. ve Yıldırım Erol, S. (2011). ilköğretim okulu müdürlerinin eğitim müfettişlerinden beklentileri. E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 6 (4), 2630-2645.