Dergiler / Adli Tıp Bülteni / 2000 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Adana'da kaza dışı yaralanma olgularında adli raporların değerlendirilmesi

Sayfa
130–133
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen veriler ışığında, hukuki delil niteliğindeki adli raporların düzenlenmesi ile ilgili sorunlar tartışılmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir kişinin sağlığının bozulmasına neden olan kişiler meydana getirdikleri zararın ağırlığına göre sorumlu tutulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, 1994 yılında Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğüne, adli makamlarca gönderilen, kaza dışı yaralanma öyküsü veren olguların özellikleri ve olgularda saptanan lezyonların ağırlık dağılımlarını ortaya koymak amacıyla planlandı.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen veriler ışığında, hukuki delil niteliğindeki adli raporların düzenlenmesi ile ilgili sorunlar tartışılmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Adli tıp · Kazalar · Yaralar ve yaralanmalar

Özet

Bir kişinin sağlığının bozulmasına neden olan kişiler meydana getirdikleri zararın ağırlığına göre sorumlu tutulmaktadır. Hekimlerden istenen adli görevlerden biri; adli konum kazanmış bir olay sonrası, kişilerde meydana gelen ruhsal bedensel zararın saptanması ve bunun ağırlığının belirtilmesidir. Bu çalışma, 1994 yılında Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğüne, adli makamlarca gönderilen, kaza dışı yaralanma öyküsü veren olguların özellikleri ve olgularda saptanan lezyonların ağırlık dağılımlarını ortaya koymak amacıyla planlandı. Kaza dışı yaralanma öyküsüyle başvuran 1937 olgunun 1536'sı (%79.3) erkek, 401'i (%20.7) kadındı. Vücutta meydana getirilen yara türlerinin dağılımı incelendiğinde; en büyük grubu %74.3 ile kunt travmatik yaraların oluşturduğu, bunu %20.3 ile kesici-delici alet yaralarının izlediği görülmektedir. Lezyonların ağırlık derecelerine göre dağılımları incelendiğinde; olguların %92.9'unda 0-10 gün kapsamında ve %2.6'sında hayati tehlike meydana getiren ağırlıkta bir lezyon saptandığı belirtilmektedir. Önceki raporlarında; hayati tehlike olmadığı belirtilen 3 olguda hayati tehlike meydana getiren ağırlıkta bir lezyon olduğu, hayati tehlikesi olduğu belirtilen 2 olguda ise bu ağırlıkta bir lezyon olmadığı saptanmıştır. Elde edilen veriler ışığında, hukuki delil niteliğindeki adli raporların düzenlenmesi ile ilgili sorunlar tartışılmaya çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEKİN, N., SAVRAN, B., HİLAL, A., GÜLMEN, M. K., ALPER, B., BİLGİN, N., ÖZDEMİR, M. (2000). Adana'da kaza dışı yaralanma olgularında adli raporların değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 5 - Sayı: 2, 130–133. https://ajindex.com/articles/165093

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Gök Ş, Adli Tıp. Filiz Kitabevi, 5. Bası İstanbul 1983:166-282. 2.Öztürel A. Adli Tıp. Sevinç Matbaası, Ankara 1979; 197-206. 3.Aykaç M. Adli Tıp.Nobel Tıp Kitabevi.İstanbul 1993;171-î91. 4.Tunalı İ. Adli Tıp. Yarı Açık Cezaevi Matbaası, Ankara 1988;97-144. 5.Özen C, Gök Ş, Sürel Z, İçel K, Gökçe H, Çakmak Y. Türk Ceza Kanununun 456. Maddesi Unsurlannın Tartışılması. V. Ulusal Adli Tıp Günleri 3-6 Nisan 1989 Side- Antalya;3O-56. 6.Hasanhanoğlu ND. Psikonevroz Tanılı Kadın Hastalarda Aile İçi Örselenme Öyküsünün Sorgulanması ve Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Mastar Tezi, Adana, 1996. 7.T.C Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. Aile İçi Şiddetin Sebep ve Sonuçları. Ankara, Bizim Büro Basımevi, 1995. 8.Yüksel Ş, Kayır A. Psikiyatriye Başvuran Örselenen Kadının Tanınması. Düşünen Adam 1986,1(8): 16-18. 9.Günaydın G, Demireli O, Şahin TK, Demirci Ş. Selçuk Üniversitesi Acil Servisinde Verilen Adli Raporların ve Bunların Hayati Tehlike Kavramı Yönünden Değerlendirilmesi. 8. Ulusal Adli Tıp Günleri 16-20 Ekim 1995 Antalya; 271-6. 10.Dülger EH, Bostancı M, Bilgin N, Toy E. Elazığ'da Son Üç Yılda Adli Rapor Verilen Trafik Kazalarının Değerlendirilmesi. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri 1-5 Kasım 1993 Antalya; 133-42. 11.Koç S, Öztek İ, Albek E, Lokman S. GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Acil Servisine Başvuran Adli Nitelikli 510 Olgunun Analizi. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri 1-5 Kasım 1993 Antalya; 147-56. 12.Azmak D, İmer M, Yorulmaz F, Çobanoğlu S, Yılmaz A. 435 Kafa Travmalı Olgunun TCK 456. Madde Açısından Değerlendirilmesi (Hayati Tehlike Mudat İştiğial ). Adli Tıp Dergisi 1995; 11: 23-30. 13.Polat O, İnancı MA, Aksoy ME. Adli Tıp Ders Kitabı. Nobel Tıp Kitabevi, İstanbul 1997; 175-93. 14.Sürel 2. Adli Raporlarda Görülen Hatalar ve Önleme Yolları. Adli Tıp Dergisi 1988; 4: 59-66. 15.Aykan TB, Özen C, Gök Ş, Kalyoncu H, Saraç M, Güremek F. Müessir Fiillerin Adli Tıp Açısından Değerlendirilmesi.I. Ulusal Adli Tıp Günleri 25-28 Haziran 1984 Adana; 27-44. 16.Bilge N. Hukuk Başlangıcı, Hukukun Temel Kavram ve Kurumları. Ankara; Turhan Kitabevi; 1996.