Dergiler / Akademik Araştırma Tıp Dergisi / 2026 / Cilt: 2 Sayı: 2

Pediatrik Yaş Grubunda Acil Serviste 1 Yılda Tespit Edilen Ekstremite Kırıklarının Etiyoloji ve Epidemiyolojisi: 1878 Çocuk İle Çalışma

The Etiology And Epidemiology Of Fractures In Children Presenting To The Emergency Room In One Year: Study With 1878 Patients

A.safa Tarğal(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
Bahtiyar Haberal(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
Hakan Şeşen(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
İsmail Demirkale(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
Ahmet Ateş(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
Murat Altay(SBU Keçiören SUAM Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği)
Sayfa
44–48
Yayın Tarihi
2018-08-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular : Hastalarda en çok distal radius kırığı tespit edildi  (n=420, %23.5).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica; color: #515151} Amaç : Hastanemiz acil servisine başvuran çocuk hastalarda kırıkların  etiyolojisini ve epidemiyolojisini incelemek.
📊
Temel Bulgular & Veri:Materyal ve Metod: Hastanemiz acil servisine 2015 yılı içinde başvuran  ve kırık tespit edilen 0-16 yaş arası 1878 hasta geriye dönük olarak  değerlendirildi.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular : Hastalarda en çok distal radius kırığı tespit edildi  (n=420, %23.5).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015 · 1878 hasta
⚙️Değişkenler:Çocuk · kırık · epidemiyoloji

Özet

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica; color: #515151} Amaç : Hastanemiz acil servisine başvuran çocuk hastalarda kırıkların  etiyolojisini ve epidemiyolojisini incelemek. Materyal ve Metod: Hastanemiz acil servisine 2015 yılı içinde başvuran  ve kırık tespit edilen 0-16 yaş arası 1878 hasta geriye dönük olarak  değerlendirildi. Hastalar; kırık lokalizasyonu, yaş, cinsiyet,  yaralanma mekanizması, mevsimlere göre sıklık ve tedavi yöntemi  açısından incelendi. Bulgular : Hastalarda en çok distal radius kırığı tespit edildi  (n=420, %23.5). Erkeklerde görülen kırıkların sıklığının yaşla  birlikte arttığı saptandı. Bir yaş altında erkek/kız oranı 1:1 iken;  7-12 yaş arasında 1.7:1; 12-16 yaş arasında 2:1 bulundu. Yaralanmaların  en çok evde düşme sonucu olduğu görüldü (%32.4).  Hastaların 114’ü (%6.2) ameliyat edildi. Ameliyat edilen hastaların  34’ü (%29) suprakondiler humerus kırığı idi. Kırıkların en  çok yaz aylarında meydana geldiği saptandı (n=576, %30.6). Tartışma : Bölgemizde çocuk kırıkları genelde yaz mevsiminde ve  düşme sonucu oluşmakta ve çoğunluğu konservatif yöntemlerle  tedavi edilmektedir. Çocuk kırıklarının epidemiyolojisini  anlamak önleyici stratejiler geliştirmede önemlidir.

Abstract

Objective : To investigate the etiology and epidemiology of  fractures in children admitted to the emergency department of  our hospital. Material and Methods: We retrospectively evaluated 1878  patients aged between 0-16 years who were admitted to the emergency department in our hospital in 2015 with fractures.  Patients examined according to fracture localizations, age,  gender, mechanism of injury, frequency according to the  season and treatment method. Results : The most common site of involvement was the distal  radius (n=420, %23.5). The frequence of fractures was increased  by age in boys. In the first year of age boys/girls ratio was 1:1, it  was 1,7:1 between 7-12 ages and it was 2:1 between 12-16 ages.  Fractures occurred most frequently at home and the most  common mechanism was falls on level surface (%32,4). Choice  of treatment was surgical methods in 114 patient (%6.2). The  most frequently operated fractures were supracondylar humerus fractures (n=34, %29). Fractures occurred mostly in  summer (30,6 %). Discussion : In our area, child fractures generally result from  falls on level surface in summer and are mostly treated with  conservative methods. Understanding the epidemiology of  childhood fractures is important to improve preventive  strategies. p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 8.0px Helvetica; color: #515151}

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tarğal, A., Haberal, B., Şeşen, H., Demirkale, İ., Ateş, A., Altay, M. (2018). Pediatrik Yaş Grubunda Acil Serviste 1 Yılda Tespit Edilen Ekstremite Kırıklarının Etiyoloji ve Epidemiyolojisi: 1878 Çocuk İle Çalışma. Akademik Araştırma Tıp Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 44–48. https://ajindex.com/articles/1647937

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Cheng J.C., Shen W.Y. Limb fracture pattern in different pediatric age groups: a study of 3,350 children. J Orthop Trauma. 1993;7:15–22.
  2. Reed MH. Fractures and dislocations of the extremities in children. J Trauma 1977;17:351¬4.
  3. Laffoy M. Childhood accidents at home. Irish Med J 1997; 90: 26-27.
  4. Nathorst Westfelt JA. Environmental factors in childhood accidents. A prospective study in Göteborg, Sweden. Acta Paediatr Scand Suppl. 1982;291:1–75.
  5. Landin L A. Fracture patterns in children: analysis of 8,682 fractures with special reference to incidence, etiology and secular changes. Acta Orthop Scand (Suppl 202) 1983; 54: 1-95.
  6. Wareham K., Johansen A., Stone M. D., Saunders J., Jones S., Lyons R. A. Seasonal variation in the incidence of wrist and forearm fractures, and its consequences. Injury. 2003;34:219–222.
  7. Hedström EM, Svensson O, Bergström U, Michno P. Epidemiology of fractures in children and adolescents. Acta Orthop Scand 2010;81:148-53.
  8. Cooper C, Dennison EM, Leufkens HGM, Bishop N, vanStaa TP. Epidemiology of childhood fractures in Britain: a study using the general practice research database. J Bone Miner Res 2004;19:1976-81.
  9. Schalamon J, Dampf S, Singer G, et al. Evaluation of fractures in children and adolescents in a level 1 trauma center in Austria. J Trauma 2011;71:19-25.
  10. Tiderius CJ, Landin L, Duppe H. Decreasing incidence of fractures in children: an epidemiological analysis of 1,673 fractures in Malmo, Sweden, 1993-1994. Acta Orthop Scand 1999;70:622-6.
  11. Masterson E, Borton D, O’Brien T. Victims of our climates. Injury 1993;24:247-8.
  12. Atay T, Tomruk Ö, Çetin GN, Baydar ML, Seçkin H. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran çocuk kırıklarının epidemiyolojik değerlendirmesi. Kocatepe Tıp Dergisi 2008;9:17-21.
  13. Rennie L, Court-Brown CM, Mok JY, Beattie TF. The epidemiology of fractures in children. Injury 2007;38:913-22.
  14. Kalenderer Ö, Gürcü T, Reisoğlu A, Ağuş H. Acil servise kırık nedeniyle başvuran çocuk hastalarda kırıkların sıklık ve dağılımı. Acta Orthop Traumatol Turc 2006;40:384-7.
  15. Bailey DA, Wedge JH, McCulloch RG, Martin AD, Bernhardson SC. Epidemiology of fractures of the distal end of the radius in children as associated with growth. J Bone Joint Surg [Am] 1989;71:1225-31.
  16. Hagino H, Yamamoto K, Teshima R, Kishimoto H, Nakamura T. Fracture incidence and bone mineral density of the distal radius in Japanese children. Arch Orthop Trauma Surg 1990; 109:262-4.
  17. Ma D, Jones G. The association between bone mineral density, metacarpal morphometry, and upper limb fractures in children: a population-based case-control study. J Clin Endocrinol Metab 2003;88:1486-91.