Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç: Literatür, demans hastalarında disfajinin yalnızca motor yetersizlikten değil, aynı zamanda dikkat, bellek ve yürütücü işlevlerdeki bozulmalardan da kaynaklanabileceğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Demans, genellikle ileri yaşlarda görülen ve bilişsel işlevlerin ilerleyici şekilde bozulduğu nörodejeneratif bir hastalık grubudur. Demansın çeşitli alt tiplerinde bilişsel bozulma ile yutma fonksiyonu arasındaki ilişkiyi karşılaştırmalı olarak ele alan çalışmalar sınırlıdır. Literatürde, disfaji prevalansı, klinik seyri ve rehabilitasyon yaklaşımlarıyla ilgili veri eksiklikleri mevcuttur. Bu nedenle, demans hastalarında disfaji ve bilişsel bozukluklar arasındaki ilişkiyi sistematik biçimde değerlendirmek, multidisipliner yönetim stratejilerini geliştirmek ve klinik uygulamalara yol göstermek önemlidir. Bu derleme çalışması, 2010–2024 yılları arasında İngilizce ve Türkçe yayımlanmış hakemli çalışmaları kapsamlı bir şekilde inceleyerek mevcut bilgileri derlemeyi amaçlamaktadır. Sonuç: Literatür, demans hastalarında disfajinin yalnızca motor yetersizlikten değil, aynı zamanda dikkat, bellek ve yürütücü işlevlerdeki bozulmalardan da kaynaklanabileceğini göstermektedir. Disfaji değerlendirmesi, multidisipliner bir yaklaşım gerektirir ve erken tanı ile uygun rehabilitasyon stratejilerinin uygulanması, hastaların yaşam kalitesini artırmada kritik öneme sahiptir. Bu derleme, demans ve disfaji arasındaki ilişkinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayarak, klinik uygulamalara yönelik yeni değerlendirme ve müdahale stratejilerinin geliştirilmesine temel oluşturmayı hedeflemektedir.
Abstract
Introduction: Dementia is a group of neurodegenerative disorders, typically seen in older adults, characterized by progressive impairment of cognitive functions. Comparative studies examining the relationship between cognitive decline and swallowing function across different dementia subtypes are limited. There is also a lack of data in the literature regarding the prevalence of dysphagia, its clinical course, and rehabilitation approaches. Therefore, systematically evaluating the relationship between dysphagia and cognitive impairment in dementia patients is important to guide multidisciplinary management strategies and clinical practice. This review aims to synthesize current evidence by comprehensively examining peer-reviewed studies published in English and Turkish between 2010 and 2024. Conclusion: Evidence indicates that dysphagia in dementia patients arises not only from motor deficits but also from impairments in attention, memory, and executive functions. Assessment of dysphagia requires a multidisciplinary approach, and early diagnosis combined with appropriate rehabilitation strategies is critical for improving patients’ quality of life. This review contributes to a better understanding of the relationship between dementia and dysphagia and provides a foundation for developing new clinical assessment and intervention strategies.