Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSiyer sadece Müslüman devletlerin yükümlülüklerini güçlendirir ve Müslüman olmayan devletlere İslam hukukunu empoze etmez.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Hamdard Islamicus, c.40, Sayı: 4, (Ekim-Aralık 2012), s. 37-60’da yayınlanan, “Islamic International Law (Siyar): An Introduction” adlı makalenin Türkçe çevirisidir. Orijinal çalışma, İslam uluslararası hukukunun (Siyer) kökenini, kaynaklarını ve gelişimini açıklamaktadır. İslam uluslararası hukukunun (Siyer) rolünü ve yerini belirlemeye çalışmaktadır. Siyer'i ayrı bir hukuk bilimi olarak ele alan ve Siyer kurallarını sistematik olarak açıklayan ilk hukukçunun Ebu Hanife olduğunu savunmaktadır. Bu çalışma, Siyer'in Pakistan iç hukukundaki rolünü tartışmaktadır. İslam hukukunun sadece dünyadaki başlıca hukuk sistemlerinden biri olmadığı, aynı zamanda İslam'ın medeniyetlerin ana formlarından biri olduğu; bu nedenle İslam hukukunun uluslararası hukukun kaynaklarından biri olması gerektiği sonucuna varmaktadır. Son olarak, uluslararası kamu hukukunun doğası gereği seküler olmadığını, aksine Müslüman devletlere 'uyum sağlamak' için 'tarafsız' olduğunu savunmaktadır. Siyer sadece Müslüman devletlerin yükümlülüklerini güçlendirir ve Müslüman olmayan devletlere İslam hukukunu empoze etmez.
Abstract
This work is the Turkish translation of the article titled “Islamic International Law (Siyar): An Introduction,” published in Hamdard Islamicus, vol. 40, No. 4, (October–December 2012), pp. 37–60. Original article explains the origin, sources, and evolution of Islamic international law (Siyar). It attempts to locate the role and place of Islamic International law (Siyar). It argues that Abu Hanifa was the first jurist to treat Siyar as a separate legal science and who systematically explained the rules of Siyar. This works discusses the role of Siyar within the domestic law in Pakistan. It concludes that since Islamic law is not only one of the principal legal systems in the world but also that Islam is one of the main forms of civilizations; therefore, Islamic law must be one of the sources of international law. Finally, it argues that since public international law is not secular in nature, but rather ‘neutral’ so as to ‘accommodate’ Muslim states. Siyar only strengthens the obligations of Muslim states and does not impose Islamic law on non-Muslim states.