Bu makale, bağlamsalcı anlayışın özgün ve genleşen saptamaları üzerinden (bağlamlar silsilesi, iç-dış bağlamlar, zemin plan) geçmiş-şimdi-gelecek Antakya’sının okumalarını yapmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:İkinci Dünya Savaşı sonrası yıkılan Avrupa kentlerinin yeniden inşa süreçleri esnasında, eski kent dokusuna yeni kent parçalarını nasıl entegre edileceğini sorgulayan “bağlamsalcılık” yaklaşımı, 6 Şubat depremi sonrası Antakya kentinin bağlamsalcı okumalarını yapmak ve yeniden inşa süreçlerinde yol gösterici olarak bizlere ne sunabilir?
📊
Temel Bulgular & Veri:İkinci Dünya Savaşı sonrası yıkılan Avrupa kentlerinin yeniden inşa süreçleri esnasında, eski kent dokusuna yeni kent parçalarını nasıl entegre edileceğini sorgulayan “bağlamsalcılık” yaklaşımı, 6 Şubat depremi sonrası Antakya kentinin bağlamsalcı okumalarını yapmak ve yeniden inşa süreçlerinde yol gösterici olarak bizlere ne sunabilir?
💡
Sonuç & Katkı:Bu makale, bağlamsalcı anlayışın özgün ve genleşen saptamaları üzerinden (bağlamlar silsilesi, iç-dış bağlamlar, zemin plan) geçmiş-şimdi-gelecek Antakya’sının okumalarını yapmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bağlamsalcılık · Antakya · deprem
Özet
İkinci Dünya Savaşı sonrası yıkılan Avrupa kentlerinin yeniden inşa süreçleri esnasında, eski kent dokusuna yeni kent parçalarını nasıl entegre edileceğini sorgulayan “bağlamsalcılık” yaklaşımı, 6 Şubat depremi sonrası Antakya kentinin bağlamsalcı okumalarını yapmak ve yeniden inşa süreçlerinde yol gösterici olarak bizlere ne sunabilir? Bu makale, bağlamsalcı anlayışın özgün ve genleşen saptamaları üzerinden (bağlamlar silsilesi, iç-dış bağlamlar, zemin plan) geçmiş-şimdi-gelecek Antakya’sının okumalarını yapmaktadır.
Aliquot, J. (2016). Des bateaux sur l’Oronte. Syria, Supplément IV, Le fleuve rebelle. Géographie historique du moyen Oronte d’Ebla à l’époque médiévale, 4, Presses de l’Ifpo, 215-228.
Bingöl, E. (2020). Colin Rowe’un Bağlamsalcılığına Yirmibirinci Yüzyıl Kentleri Üzerinden Yeniden Bir Bakış. Megaron Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi, 15(3), 456-466.
Bouchier, E.S. (1921). A Short History of Antioch 300 B.C.-A.D. 1268. Oxford: Blackwell.
Burns, C. ve Kahn, A. (2005). Site Matters: Design Concepts, Histories and Strategies.New York: Routledge Publications.
Carabia, A. (2022). Antioch and the Orontes (350 BCE- 637 CE): from Myth to History. E. Bingol ve V. Meoli (Ed.), Tale of A River City: Reading Urban Histories of Antakya Through Asi River içinde (ss.9-30). Nobel Akademik Yayıncılık.
Ching, K., Jarzombek, M. ve Prakash, V. (2010). Global History of Architecture. Wiley.
Cohen, S. (1974). Physical context/cultural context, including it all. K. M. Hays (Ed), Oppositions reader: Selected readings from a journal of ideas and criticism in architecture, 1973-1984 içinde (ss.1-40). Princeton Architectural Press.
Cohen, S. ve Hurtt, S. (1980). The Pilgrimage Chapel at Ronchamp: Its Architectonic Structure and Typological Antecedents. Oppositions 19/20(1), 142-157.
Çekmecelioğlu, E. (2016). Antakya Kentindeki Geleneksel Ticaret Mekânlarının Değişimi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.
De Giorgi, A.U. ve Eger, A.A. (2021). Antioch: a History. Routledge.
Demir, A.(1996). Through the Ages Antakya. İstanbul: Akbank Yayınları.
Diker, M. ve Erkan, N.Ç. (2017). Kent Kimliğinde İbadet Yapıları: Antakya Örneği. Planlama 27(2),180–192.
Downey, G. (1963). Ancient Antioch. Princeton University Press.
Dripps, R. (2005). Groundwork. C. Burns ve A. Kahn (Ed.), Site Matters içinde. Routledge.
Ellis, W. (1979). Type and context in urbanism: Colin Rowe’s contextualism. Oppositions 18, 3-27.
Eger, A.A. (2013). (Re)Mapping Medieval Antioch: Urban Transformations from the Early Islamic to the Middle Byzantine Periods. Dumbarton Oaks Papers 67, 95-134.
Erten, E. (2010). 60’lara “1960” Üzerinden Bakmak: Architectural Review’da Bir ‘60lar Mimarlık Ortamı Değerlendirmesi. Arredamento Mimarlık 06, 79-86.
Erten, E. (2012). I, The World, The Devil and The Flesh: Manplan, Civilia and H. de C.Hastings. The Journal of Architecture, 17(5), 703-718.
Forty, A. (2000). Context. A. Forty (Ed), Words and Buildings: A Vocabulary of Modern Architecture içinde (ss.132-135). London: Thames and Hudson.
Hitti, P.K. (1934). Kufic inscriptions. G. Elderkin (Ed.), Antioch on the Orontes I. The Excavations of 1932 içinde (ss.54-57). Princeton University Press.
Hoepfner, W. (2004). Antiochia die Grosse. Gesschichte einer antiken Stadt. Antike Welt 35(2), 3-9.
Kenfield, S. ve Moss, C. (2014). Katalog. S. Redford (Der.), Asi’deki Antakya (ss. 129-253) içinde. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
Kennedy, H. (1992). Antioch: from Byzantium to Islam and back again. J. Rich (ed.), The City in Late Antiquity (ss. 181–198) içinde. Routledge.
Koolhaas, R. (1986).Maaskantprijs voor Koolhaas; De wereld is rijp voor de architect als visionair. Archis, 8, 45-47.
Koolhaas, R. (1995). Whatever Happened to Urbanism? Design Quarterly, No. 164.
Kömez, E. (2017). Mimarlıkta Bağlamsalcılık Tartışmasına Bir Bakış 1950-80. Ü. Özten ve H. Anay (Ed.), Mimari Bağlamsalcılık içinde (ss. 62-76). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Yayınları, no 294.
Krier, R. (1979). Urban Space. New York: Rizzoli.
Le Corbusier (1923). Towards a New Architecture. Londra: J. Rodker.
Middleton, D.B., (1982). The Combining of the Traditional City and the Modern City. Lotus International, 27, 47-62.
Özalp, D. (2008). Tarihi Kent İmajının Korunmasında Kentsel Tasarım: Antakya Örneği. [Uzmanlık tezi], Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü.
Özten, Ü. ve Anay, H. (2017a). Bağlamsalcılığın İki Yüzü: Tepeleri ve Vadileri Pahlanmış Bir Dünyada Bağlamsalcılık Hususuna Yeniden Bir Bakış. Megaron 12(1), 57-66.
Özten, Ü. ve Anay, H. (2017b). Giriş: Mimari Bağlamsalcılık. Ü. Özten ve H. Anay (Ed.) Mimari Bağlamsalcılık içinde (ss.12-19). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Yayınları, no 294.
Pavlides, E. (2007). Four Approaches to Regionalism. V.B. Canizaro (Ed.) Architecture in Architectural Regionalism: Collected Writings on Place, Identity, Modernity and Tradition içinde (ss.157-167). New York: Princeton Architectural Press.
Pendlebury, J., Larkham, P. ve Erten, E. (2015) Alternative Visions of Post-War Reconstruction. NewYork: Routledge.
Peterson, S.K. (1980). Space and Anti-Space. Harvard Architectural Review, 88-113.
Pinon, P. (2004). Survivances et Transformations dans la Topographie d’Antioche Après L’Antiquité. Topoi Orient-Occident, Suppl. 5, 191-219.
Quantrill, M. (1987). The Environmental Memory. Shocken Books.
Rapoport, A. (1990). The Meaning of the Built Environment. Sage Publications.
Rifaioğlu, M.N.(2012). An Enquiry into the Definition of Property Rights in Urban Conservation: Antakya (Antioch) from Title Deeds and Cadastral Plans. [Yayınlanmamış Doktora Tezi] ODTÜ.
Rifaioğlu, M.N. (2014). The historic urban core of Antakya under the influence of the French Mandate, and Turkish republican urban conservation and development activities. Megaron Dergisi, 9(4), 271-288.
Rifaioğlu, M.N. (2015). Antakya Tarihî Kent Dokusu Çıkmaz Sokaklarının Mekânsal-Kültürel Değerleri ve Koruma Sorunsalı. Mimarlık Dergisi, 381, 53-58.
Rossi, A. (1972). The Architecture of the City. Cambridge: The MIT Press.
Rowe, C. ve Koetter, F. (1978). Collage City. MIT Press.
Rowe, C. (1979). The present urban predicament: Some observations. C. Rowe (1996, Yeniden Basım) As I Was Saying: Recollections and Miscellaneous Essays içinde (ss. 167–168). MIT Press.
Schumacher, T. (1971). Bağlamsalcılık: Kentsel İdealler ve Deformasyonlar. Ü. Özten ve H. Anay (Ed.), Mimari Bağlamsalcılık içinde (ss. 20-29). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Yayınları, no 294.
Strange, G.L. (1890). A Description of Syria and The Holy Land: Palestine Under The Moslems (From A.D. 650 to 1500). Londra: Mifflin and Company.
Tezer, S.T. (2019). Yerleşme Tarihi Çalışmaları İçin Bir Çerçeve: Antakya Örneği. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Trancik, R. (1986). Finding Lost Space. John Wiley and Sons.
Vanni, F. (2022). Antakya and Asi River in the Middle Ages (638-1268 CE). E. Bingöl ve V. Meoli (Ed.), Tale of a River City: Reading Urban Histories of Antakya Through Asi River içinde (ss.31-51). Nobel Akademik Yayıncılık.
van den Heuvel, D. (2008). Another Sensibility, The Discovery of Context. Specificity, OASE 76, 21-34.
Weulersse, J. (1934). Antioche Essai de géographie urbaine. Bulletin d’Etudes Orientales IV, 27-79.
Wigley, M. (1998). Whatever Happened to Total Design? Harvard Design Magazine, no.5, 18-25.
Bouchier, E.S. (1921). A Short History of Antioch 300 B.C.-A.D. 1268. Oxford: Blackwell.
Burns, C. ve Kahn, A. (2005). Site Matters: Design Concepts, Histories and Strategies.New York: Routledge Publications.
Rifaioğlu, M.N. (2014). The historic urban core of Antakya under the influence of the French Mandate, and Turkish republican urban conservation and development activities. Megaron Dergisi, 9(4), 271-288.
Rossi, A. (1972). The Architecture of the City. Cambridge: The MIT Press.