Dergiler / İşletme Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Örgüt Kültürü Analizi: Üniversite Stratejik Planlarına Yönelik Bir Araştırma

Organizational Culture Analysis: A Research on University Strategic Plans

Sayfa
2017–2030
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular – Araştırma sürecinde aktif stratejik plana sahip üniversitelerin sadece %17’si örgüt kültürü analizlerini “Üniversiteler için Stratejik Planlama Rehberi”nde önerilen yöntemlerle yapmış, diğerleri (%83) herhangi bir ölçüm yapmadan sadece genel değerlendirme ifadelerine yer vermişlerdir. 128 Devlet üniversitesinin 34’ü, (%33) stratejik planlarında örgüt kültürlerine ilişkin bilgiye yer vermemişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç – Bu araştırmada, yapı, misyon, girdiler, kaynaklar, paydaşlar ve çevreyle ilişkileri açısından karmaşık örgütler olarak nitelendirilebilen üniversitelerin, stratejik plan gereği yapmak durumunda oldukları -ancak tanımı, sınırları, bileşenleri, analiz yöntemleri itibariyle çeşitlilik ve karmaşa içeren- örgüt kültürü ölçümlerini, hangi alt boyutlarda ve yöntemlerle yaptıklarını, mevcut stratejik planlarını inceleyerek ortaya koymak amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem – Araştırmanın çalışma grubunu 128 devlet üniversitesi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular – Araştırma sürecinde aktif stratejik plana sahip üniversitelerin sadece %17’si örgüt kültürü analizlerini “Üniversiteler için Stratejik Planlama Rehberi”nde önerilen yöntemlerle yapmış, diğerleri (%83) herhangi bir ölçüm yapmadan sadece genel değerlendirme ifadelerine yer vermişlerdir. 128 Devlet üniversitesinin 34’ü, (%33) stratejik planlarında örgüt kültürlerine ilişkin bilgiye yer vermemişlerdir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç – Bu araştırmada, yapı, misyon, girdiler, kaynaklar, paydaşlar ve çevreyle ilişkileri açısından karmaşık örgütler olarak nitelendirilebilen üniversitelerin, stratejik plan gereği yapmak durumunda oldukları -ancak tanımı, sınırları, bileşenleri, analiz yöntemleri itibariyle çeşitlilik ve karmaşa içeren- örgüt kültürü ölçümlerini, hangi alt boyutlarda ve yöntemlerle yaptıklarını, mevcut stratejik planlarını inceleyerek ortaya koymak amaçlanmıştır. Yöntem – Araştırmanın çalışma grubunu 128 devlet üniversitesi oluşturmaktadır. Araştırma tarama modelinde desenlenmiş olup, veriler üniversitelerin stratejik planlarında yer alan örgüt kültürü analizlerini -var olduğu şekliyle- betimlemeye çalışmak için doküman inceleme tekniği kullanılmıştır. Bulgular – Araştırma sürecinde aktif stratejik plana sahip üniversitelerin sadece %17’si örgüt kültürü analizlerini “Üniversiteler için Stratejik Planlama Rehberi”nde önerilen yöntemlerle yapmış, diğerleri (%83) herhangi bir ölçüm yapmadan sadece genel değerlendirme ifadelerine yer vermişlerdir. 128 Devlet üniversitesinin 34’ü, (%33) stratejik planlarında örgüt kültürlerine ilişkin bilgiye yer vermemişlerdir. Tartışma – Üniversitelerin stratejik planlarında, örgüt kültürü analizlerinin amacına uygun yapılma oranı çok düşük düzeyde kalmıştır. Ölçümlenmeyen göstergeler, karşılaştırmalı analiz yapmaya fırsat veremeyeceğinden, hazırlanan planların örgütler üzerindeki etkisini izlemek de mümkün olamayacaktır. Stratejik planların bir zorunluluk ve prosedür olarak görülmesi, stratejik planlamanın gereği gibi uygulanması sonucu elde edilecek kazanımlar konusunda yeterli bilgiye sahip olunmaması, gerçekçi bir yaklaşım ve özenle uygulanmaması gibi konular bu sonucun nedenleri olarak sayılabilir.

Abstract

Purpose –With this study, the organizational culture measurements of universities, which can be defined as complex organizations in terms of structure, mission, inputs, resources, stakeholders and their relations with the environment, it is aimed to reveal what they did with which dimensions and methods by examining their existing strategic plans. Design/methodology/approach – The study group of the research consists of 128 public universities. The research was designed in the document screening model and the document analysis technique was used to try to describe the organizational culture analyzes- as they existin the strategic plans of the universities. Findings –In the research process, o nly 1 7% o f t he universities with an active strategic plan made their organizational culture analyzes using the methods proposed in the "Strategic Planning Guide for Universities", while others (83%) included only general evaluation statements without making any measurements. 34 of the 128 state universities (33%) did not include information about organizational cultures in their strategic plans. Discussion – In the strategic plans of universities, the rate of performing the organizational culture analysis in accordance with its purpose remained at a very low level. It will not be possible to monitor the impact of the prepared plans on the organizations, as the indicators that are not measured cannot provide an opportunity for comparative analysis. Topics such as the fact that strategic plans are considered as a necessity and procedure, not having enough information about the gains to be obtained as a result of the proper implementation of strategic planning, a unrealistic approach and uncareful implementation can be counted as the reasons for this result.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAHAR, E. (2020). Örgüt Kültürü Analizi: Üniversite Stratejik Planlarına Yönelik Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 2017–2030. https://ajindex.com/articles/164240

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Albrechts, L. (2001). Inpursuit of new approaches to strategicsatialplanning: a european perspective, International Planning Studies, 6:3, 293-310.
  2. Armstrong, M. (1990). Management Processes And Functions. London, Institute Of Personnel Development. Bevir, M., Rhodes R.A.W. ve Weller, P. (2003). Traditions of governance: ınterpreting the changing role of the public sector, Public Administration Review, 81 (1), 1-17.
  3. Birinci, M. (2014). Üniversitelerde stratejik yönetim uygulamalarının performansa etkileri: devlet ve vakıf üniversitelerinin karşılaştırmalı analizi, Yükseköğretim Dergisi, Cilt:4, Sayı:3., 135-147.
  4. Birnbaum, R. (1988). How Colleges Work: The Cybernetics of Academic Organization and Leadership, San Francisco, The Jossey-Bass Publishers.
  5. Blair, R. (2004). Public participation and community development: The role of strategicplanning, Public Administration Quarterly, Spring, 102-147.
  6. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method, Qualitative Research Journal, 9(2), 27- 40. Bryson, J. M. (2012). Strategic Planning For Public And Nonprpfit Organizations A Guide To Strengthening And Sustaining Organizational Achievement, Fifth Edition,
  7. San Francisco, Jossey-Bass. Bryson, J.(1988). Strategic planning. Big wins and small wins, Public Money And Management, Autumn, 11-15.
  8. Büyük, K. ve Barca, M. (2011). Kamu örgütlerinde stratejik performans yönetim aracı olarak başarı karnesinin kullanımı, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 163-174
  9. Cabrera, E.F. ve Bonache, J. (1999). An expert HR system for aligning organizational culture and strategy, Human Resource Planning, 22(1): 51-60.
  10. Camerer, C. F. ve Vepsalainen, A. (1988). The Economic efficiency of corporate culture, Strategic Management Journal, 9, 115-126.
  11. Cameron, K. S. ve Quinn, R. E. (1999).Diagnosting and Changing Organizational Culture, Reading: Addison- Westley. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007).
  12. Research Methods İn Education, Sixth Edition,
  13. New York, Routledge. Collins, J.C., & J.I. Porras (1996).
  14. Building your company's vision, Harvard Business Review (September/October), 65–77.
  15. Çetin, M.Ö. (2004). Örgüt Kültürü ve Örgütsel Bağlılık. Ankara,
  16. Nobel Yayın Dağıtım. Danışman, A. ve Özgen, H. (2003). Örgüt kültürü çalışmalarında yöntem tartışması: Niteliksel – niceliksel yöntem ikileminde niceliksel ölçümler ve bir ölçek önerisi, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 91-124.
  17. Guion, L. A. (2002). Triangulation: Establishing TheValidity Of Qualitative Studi