Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 27

YERLEŞİM YERİ KİMLİĞİ VE SÜRDÜRÜLEBİLİR TÜKETİM: BURDUR İLİNDE BİR UYGULAMA

THE SETTLEMENT IDENTITY AND SUSTAINABLE CONSUMPTION: AN APPLICATION IN BURDUR PROVINCE

Sayfa
369–380
Yayın Tarihi
2020-06-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kısmi en küçük kareler yöntemi ile model testi gerçekleştirilmiş, tüketici davranışı, çevre psikolojisi ve pazarlama yazınından geliştirilen teorik bir model ampirik olarak doğrulanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yerleşim yeri duygusu, birey veya grup tarafından düzenlenen mekânsal bir ortam ile sembolik anlamlar, bağlanma ve bir memnuniyet koleksiyonu olarak düşünülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmadan elde edilen verilen anket yöntemi yardımı 500 kişi ile yüz yüze görüşme ile elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Kısmi en küçük kareler yöntemi ile model testi gerçekleştirilmiş, tüketici davranışı, çevre psikolojisi ve pazarlama yazınından geliştirilen teorik bir model ampirik olarak doğrulanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yerleşim Yeri Kimliği · Sürdürülebilir Tüketim · Sosyal Pazarlama.

Özet

Yerleşim yeri duygusu, birey veya grup tarafından düzenlenen mekânsal bir ortam ile sembolik anlamlar, bağlanma ve bir memnuniyet koleksiyonu olarak düşünülmektedir. Bu bağlamda yerleşim yeri kimliği, fiziksel bir ortamla ilgili olan öz kimliği ifade etmekte ve yerleşim yeri kimliğine olan bağlanma bireyin belirli bir ortama veya çevreye bilişsel ve duygusal bağlantısı olarak da görülmektedir. Bu çalışma, Burdur ili merkezinde yaşayan bireylerin bağlılık, geçmişle ile süreklilik, samimiyet algısı, dayanışma, sosyal bağlılığa dayanarak yaşanan il ile ilgili olarak yerleşim yeri kimliği ölçülmüştür. Çalışmadan elde edilen verilen anket yöntemi yardımı 500 kişi ile yüz yüze görüşme ile elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, yerleşim yeri kimliği boyutlarından bağlılık, geçmiş ile süreklilik, samimiyet algısı, dayanışma sosyal bağlılık yerleşim yerine bağlılık üzerinde doğrudan ve pozitif etkili olduğu görülmüştür. Ayrıca, yerleşim yerine bağlılık, sürdürülebilir tüketime karşı tutum ve sürdürülebilir tüketim davranışı üzerinde doğrudan ve pozitif etkili olduğu görülmüş ve son olarak sürdürülebilir tüketime karşı tutum sürdürülebilir tüketim davranışı üzerinde doğrudan ve pozitif etkili olduğu görülmüştür. Çalışmada, güçlü bir yerleşim yeri kimliğine sahip bireylerin mahallerine bağlı kalmaları olumlu sürdürülebilir tüketim tutum ve davranışını ortaya çıkarmıştır. Kısmi en küçük kareler yöntemi ile model testi gerçekleştirilmiş, tüketici davranışı, çevre psikolojisi ve pazarlama yazınından geliştirilen teorik bir model ampirik olarak doğrulanmıştır.

Abstract

The sense of settlement is considered as a collection of symbolic meanings, attachment and satisfaction with a spatial environment organized by an individual or a group. In this context, settlement identity defines the self-identity of a physical environment and attachment to the settlement identity can be observed as the cognitive or emotional attachment to a certain environment by an individual. The study measures the settlement identity regarding the attachment, sustainability with the past, sense of sincerity, and social attachment in the city centre of Burdur province. Face-to-face interview is conducted with 500 people through questionnaire method. According to the results obtained, among the settlement identity dimensions, dependence, continuity with past, perception of sincerity, solidarity and social dependence directly and positively affect the dependence on settlement. Furthermore, it is observed that dependence on settlement directly and positively affects the attitude and behaviour towards sustainable consumption and finally, attitude towards sustainable consumption directly and positively affects the sustainable consumption behaviour. In the study, it is revealed that being attached to their neighbourhoods by individuals with a strong settlement identity creates positive sustainable consumption attitudes and behaviours. The model test is conducted with partial least squares method and a theoretical model, which is developed from consumer behaviour, environmental psychology, and marketing literature is verified empirically

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HAMŞIOĞLU, A. B. (2020). YERLEŞİM YERİ KİMLİĞİ VE SÜRDÜRÜLEBİLİR TÜKETİM: BURDUR İLİNDE BİR UYGULAMA. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 27, 369–380. https://ajindex.com/articles/163979

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211.
  2. Ajzen, I. (2001). Nature and operation of attitudes. Annual Review of Psychology, 52, 27–58.
  3. Antonsich, M. (2010). Meanings of place and aspects of the Self: An interdisciplinary and empirical account. GeoJournal, 75 (1), 119–132.
  4. Auty, S. ve Elliot, R. (1997). Social identity and the meaning of fashion brands. European Advances in Consumer Research. 3, 1–10.
  5. Bagozzi, R. P. ve Yi, Y. (2012). Specification, evaluation, and interpretation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science, 40(1), 8-34.
  6. Belk, R. W. (1988). Possessions and the extended self. Journal of Consumer Research, 15(2), 139–168.
  7. Black, I. R. ve Cherrier, H. (2010). Anti-consumption as part of living a sustainable lifestyle: Daily practices, contextual motivations and subjective values. Journal of Consumer Behaviour, 9(6), 437–453.
  8. Borer, M. I. (2006). The location of culture: The urban culturalist perspective. City & Community, 5(2), 173–197.
  9. Brosius, N., Fernandez, K. V. ve Cherrier, H. (2013). Re-acquiring consumer waste: Treasure in our trash”?. Journal of Public Policy & Marketing, 32(2), 286-301.
  10. Burdur Valiliği. (2019). Erişim adresi: www.burdur.gov.tr, (Aralık 2019).
  11. Cherrier, H., Black, I. R. ve Lee, M. (2011). Intentional non‐consumption for sustainability. European Journal of Marketing, 45(11/12), 1757–1767.
  12. Craig-Lees, M. ve Hill, C. (2002). Understanding voluntary simplifiers. Psychology & Marketing, 19 (2), 187–210.
  13. Cuba, L. ve Hummon, D. M. (1993). A Place to call home: Identification with dwelling, community”, and region. The Sociological Quarterly, 34(1), 111–131.
  14. Dixon, J. ve Durrheim, K. (2000). Displacing place-identity: A discursive approach to locating self and other”. British Journal of Social Psychology, 39(1), 27–44.
  15. Fisk, G. (1973). Criteria for a theory of responsible consumption. Journal of Marketing, 37(2), 24–31.
  16. Fornell, C. ve Larcker, D. F. (1981). Structural equation models with unobservable variables and measurement error: algebra and statistics. Journal of Marketing Research, 18(3), 382-388.
  17. Forrest, R. ve Kearns, A. (2001). Social cohesion, social capital and the neighbourhood. Urban Studies, 38(12), 2125–2143.
  18. Fraj, E. ve Martinez, E. (2007). Ecological consumer behaviour: an emprical analysis. International Journal of Consumer Studies, 31(1), 26-33.
  19. Gieryn, T. F. (2000). A space for place in sociology. Annua