Dergiler / Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Covid-19 Pandemi Sürecinde Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite, Yaşam Kalitesi ve Depresyon Seviyelerinin İncelenmesi

Investigation of Physical Activity, Quality of Life and Depression Levels of University Students During the Covid-19 Pandemic Process

Sayfa
306–311
Yayın Tarihi
2021-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular:Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, pandemi sürecinde öğrencilerin fiziksel aktivite miktarları ortalama 1763.57 ± 1135.41 MET-dk/hafta olduğu, %30.7’sinin fiziksel olarak aktif olmadığı, %48.5’inin fiziksel aktivite düzeyinin düşük olduğu ve %20.8’inin de fiziksel aktivite düzeyinin sağlığını korumak için yeterli olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç:Düzenli fiziksel aktivitenin yaşam biçimi haline getirilmesinde en kritik dönemlerden biri üniversite yıllarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin pandemi sürecindeki fiziksel aktivite seviyelerinin, yaşam kalitelerinin ve depresyon seviyelerinin durumlarını anlamak ve fiziksel aktivitenin sağlık üzerine etkileri dikkate alındığında, başta üniversite öğrencilerinde olmak üzere, fiziksel aktivite seviyelerinin önemini vurgulamak amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular:Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, pandemi sürecinde öğrencilerin fiziksel aktivite miktarları ortalama 1763.57 ± 1135.41 MET-dk/hafta olduğu, %30.7’sinin fiziksel olarak aktif olmadığı, %48.5’inin fiziksel aktivite düzeyinin düşük olduğu ve %20.8’inin de fiziksel aktivite düzeyinin sağlığını korumak için yeterli olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:University students · physical activity · depression

Özet

Amaç:Düzenli fiziksel aktivitenin yaşam biçimi haline getirilmesinde en kritik dönemlerden biri üniversite yıllarıdır. Özellikle içinde bulunduğumuz pandemi süreci,üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivitelerinin daha da azalmasına sebep olmaktadır. Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin pandemi sürecindeki fiziksel aktivite seviyelerinin, yaşam kalitelerinin ve depresyon seviyelerinin durumlarını anlamak ve fiziksel aktivitenin sağlık üzerine etkileri dikkate alındığında, başta üniversite öğrencilerinde olmak üzere, fiziksel aktivite seviyelerinin önemini vurgulamak amaçlanmıştır. Çalışma Planı:Araştırmaya çalışmaya katılmayı kabul eden 332 gönüllü üniversite öğrencisi,online sorgulama formunu doldurarak katılmıştır.Üniversite öğrencilerine online anket form doldurma yöntemi aracılığı ile Covid-19 pandemisi öncesinde düzenli olarak fiziksel aktivite yapıp yapmadıkları, yapıyorlarsa pandemi sürecinin ne kadar etkilediği, şu anki fiziksel aktivite, yaşam kalitesi ve depresyon seviyeleri sorgulanmıştır. Fiziksel aktivite seviyeleri; Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile, yaşam kaliteleri; Kısa Form-36 ile, depresyon düzeyleri; Beck Depresyon Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Bulgular:Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, pandemi sürecinde öğrencilerin fiziksel aktivite miktarları ortalama 1763.57 ± 1135.41 MET-dk/hafta olduğu, %30.7’sinin fiziksel olarak aktif olmadığı, %48.5’inin fiziksel aktivite düzeyinin düşük olduğu ve %20.8’inin de fiziksel aktivite düzeyinin sağlığını korumak için yeterli olduğu saptanmıştır. Bireylerin yaşam kalitesi puanları incelendiğinde, fiziksel sağlık skorunun ortalaması 54.78 ± 5.89, mental sağlık skorunun ortalaması ise 47.12 ± 9.83 olduğu bulunurken, depresyon ölçüm sonuçları 16.03 ± 7,94 idi. Sonuç: Sonuç olarak; pandemi sürecinde üniversite öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyinin oldukça düşük olduğu ve bu süreçte öğrencilerin depresyon ve yaşam kalitesi seviyelerinin olumsuz yönde etkilendiği belirlendi.

Abstract

Purpose:The most critical periods in making regular physical activity a lifestyle is university years. The process we are in causes university students to decrease their physical activities even more. The aim of this study was to understand the status of physical activity levels, quality of life and depression levels of university students during the pandemic process and considering the effects of physical activity on health, it was aimed to emphasize the importance of physical activity levels. Patients and Methods:332 volunteer university students who accepted to participate in the study participated by filling out the online questionnaire form filling method. With the online questionnaire filling method, university students were questioned whether they did physical activity regularly before the Covid-19 pandemic, if they did, how much the pandemic process affected, their current physical activity, quality of life and depression levels.Physical activity levels; with the International Physical Activity Questionnaire -Short Form, quality of life; with Short Form-36, depression levels; with Beck Depression Scale were evaluated. Results:During the pandemic process physical activity amounts of the students were 1763.57 ± 1135.41 MET-min/week, 30.7% were not physically active, 48.5% had low physical activity level, and 20.8% of physical activity level was sufficient to protect health. Students, the average of the physical health score was 54.78 ± 5.89 and the average of the mental health score was 47.12 ± 9.83, while the depression measurement results were 16.03 ± 7.94. Conclusion:As a result; during the pandemic process, it was determined that the level of physical activity in university students was quite low and the depression and quality of life levels of the students were negatively affected in this process.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BULGUROĞLU, H. İ., BULGUROĞLU, M., ÖZASLAN, A. (2021). Covid-19 Pandemi Sürecinde Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite, Yaşam Kalitesi ve Depresyon Seviyelerinin İncelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 306–311. https://ajindex.com/articles/162670

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Mandolesi L, Polverino A, Montuori S, Foti F, Ferraioli G, Sorrentino P, et al. Effects of physical exercise on cognitive functioning and wellbeing: biological and psychological benefits. Front Psychol 2018;9:509
  2. Paluska SA, Schwenk TL. Physical activity and mental health: current concepts. Sports Med 2000;29(3):167-80
  3. Ozmen E, Ogel K, Aker T, Sagduyu A, Tamar D, Boratav C. Public opinions and beliefs about the treatment of depression in urban Turkey. Soc Psychiatry Psychiatr. Epidemiol 2005;40(11):869-76
  4. Kessler RC, Sampson NA, Berglund P, Gruber MJ, Al-Hamzawi A, Andrade L, et al. Anxious and non-anxious major depressive disorder in the World Health Organization World Mental Health Surveys. Epidemiol Psych Sci 2015;24(3):210-26
  5. Leitzmann MF, Park Y, Blair A, Ballard-Barbash R, Mouw T, Hollenbeck AR, et al. Physical activity recommendations and decreased risk of mortality. Arch Intern Med 2007;167(22):2453-60
  6. Sağlık Bakanlığı Türkiye Halk Sağlığı Kurumu. Türkiye Fiziksel Aktivite Rehberi 2.baskı. Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları, 2014: 940
  7. Fernandes RA, Zanesco A. Early physical activity promotes lower prevalence of chronic diseases in adulthood. Hypertens Res. 2010;33(9):926-931
  8. Keating XD, Guan J, Piñero JC, Bridges DM. A meta-analysis of college students’ physical activity behaviors. J Am Coll Health. 2005;54(2):116-125
  9. Thome J, Espelage DL. Relations among exercise, coping, disordered eating, and psychological health among college students. Eat Behav. 2004;5(4):337-351
  10. Gerber M, Brand S, Elliot C, Holsboer-Trachsler E, Pühse U. Aerobic exercise, ball sports, dancing, and weight lifting as moderators of the relationship between stress and depressive symptoms: an exploratory cross-sectional study with swiss university students. Percept Mot Skills. 2014;119(3):679-697
  11. Tekin G, Amman MT, Tekin A. Serbest zamanlarda yapılan fiziksel egzersizin üniversite öğrencilerinin depresyon ve atılganlık düzeylerine etkisi. International Journal of Human Sciences 2009;6(2):148-59
  12. Hu FB. Sedentary lifestyle and risk of obesity and type 2 diabetes. Lipids 2003;38(2):103-8
  13. Craig CL, Marshall AL, Sjöström M, Bauman AE, Booth ML, Ainsworth BE. International Physical Activity Questionnaire: 12-Country Reliability and Validity. Med Sci Sports Exerc 2003;35:1381–95
  14. Sağlam M, Arıkan H. International Physical Activity Questionnaire: Reliability and Validity of The Turkish Version. Percept Mot Skills 2010;111(21):27