Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBuna karşılık, Ebū Yūsuf, el-Evzāʿī ile yapmış olduğu tartışmada hadislerin sıhhat araştırmasına, karşı tarafa göre ilzam edici bir delil teşkil etmesinden dolayı, daha fazla önem göstermiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Ebū Ḥanīfe’nin öğrencisi Ebū Yūsuf’un İḫtilāfu Ebī Ḥanīfe ve İbn Ebī Leylā ve Kitābu’r-Red ʿalā Siyeri’l-Evzāʿī adlarıyla bilinen iki eserinin muhtevalarını tahlil etmeyi amaçlamaktadır. Ebū Yūsuf ve el-Evzāʿī arasındaki tartışmanın, el-Evzāʿī’nin ehl-i hadis yöntemini benimsemesinden dolayı metodolojik olduğu açıkken, ehl-i reye mensup olan İbn Ebī Leylā ile yaptığı tartışmalar usule taalluk etmediği için metodolojik değildir. Çalışmada şu sorulara cevap aranmaktadır: Sünnetin güvenirliği hususunda Ebū Yūsuf’un yaklaşımı nedir? Hadislere dönük sıhhat araştırmasında Ebū Yūsuf hadisçile-rin metodunu kullanmış mıdır? Onun el-Evzāʿī ve İbn Ebī Leylā ile yaptığı tartışmalar arasında yöntemsel bir farklılık var mıdır? Çalışmada, Ebū Yūsuf’a göre sünnetin delil teşkil etmesi için tevarüs edilen amelin yeterli olduğu, rivayetin ikincil konumda olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışma ayrıca hadislere dönük sıhhat araştırmasının muhaddis-lere mahsus olmadığını, bilakis fakihlerin rivayetleriyle de bunun yapılabileceğini ifade etmektedir. Son olarak, Ebū Yūsuf’un, ehl-i hadis olan el-Evzāʿī’ye yapmış olduğu reddi-ye ile ehl-i reyden olan İbn Ebī Leylā’ya yapmış olduğu reddiye arasında metodolojik bir fark olduğu açıkça görülmüştür. Zira Ebū Yūsuf, İbn Ebī Leylā ile yapmış olduğu tartış-mada, hadislerin sıhhatini, onların doğru anlaşılması kadar ön planda tutmamaktadır. Dolayısıyla Ebū Yūsuf’un İbn Ebī Leylā ile yapmış olduğu tartışma üst ilkelerle ilişkili değil, aksine ilkelerin uygulaması ile alakalıdır. Buna karşılık, Ebū Yūsuf, el-Evzāʿī ile yapmış olduğu tartışmada hadislerin sıhhat araştırmasına, karşı tarafa göre ilzam edici bir delil teşkil etmesinden dolayı, daha fazla önem göstermiştir.
Abstract
This study aims to analyz Abū Yūsuf two books, the book of The difference of Abū Ḥanīfah and Ibn Abī Laylā, and the book of The response to Siyar al-Awzāʿī, a qualitative quantitative analysis. Knowing that Abū Yūsuf's relationship with al-Awzāʻī is a sort of high controversy as al-Awzāʿī is a part of the Hadith school. And his relationship with Ibn Abī Laylā is a sort of descending controversy as Ibn Abī Laylā is a part of the school of opinion. The questions of this study are how Abū Yūsuf dealt with the issue of the authenticity of Sunnah? Did Abū Yūsuf adopted the Muḥaddithūn's method? Are there any methodological differences in his argument with both al-Awzāʿī and Ibn Abī Laylā? The study concluded that the authority of Sunnah is first to ʿamal before narration, and its authenticity is proven by the narration of jurists and not only memorizers. His use of the term trust thiqāt in his books has been directed at trustworthy jurists, not trustworthy narrators. The study pointed out that there is a big difference between Abū Yūsuf's methodology in responding to the al-Awzāʿī as one of the people of Hadith, and his methodology in responding to Ibn Abī Laylā as one of the people of opinion. He was not expanding in assembling and authenticating of hadith evidence with Ibn Abī Laylā as much as his focus on understanding it, because the controversy with him is descending. However, in the high controversy with al-Awzāʿī, he was concerned with the narration of the hadiths and the authenticity of their isnāds as a binding argument on the other party.