KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Terörizm ve Radikalleşme Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 1 Sayı: 1

Türkiye’de Terörizm Çalışmaları: Lisansüstü Tez ve Program Müfredatlarının İncelenmesine Dair Bir Analiz

Merve Seren(ANKARA YILDIRIM BEYAZIT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0931-1572
Elif Gültekin(SETA Vakfı)0000-0001-6070-4729
Sayfa
22–66
Yayın Tarihi
2022-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Zira lisansüstü tez çalışmalarına dair toplanan verilerin ortaya koyduğu nicel bulgular, terörizmle ilgili Türkçe literatürün hızla zenginleştiğine dair iyimser; buna mukabil tezlerin kapsam ve muhteviyatı, akademik programların, alan uzmanı akademisyenlerin ve müfredatın yetersizliği ise niteliğe dair kötümser bir tablo çizmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kuruluşundan itibaren amaç, motivasyon, yöntem, imkân ve kabiliyetleri itibarıyla birbirinden farklılık sergileyen iç ve dış kaynaklı çok sayıda terör örgütünün hedefinde konumlanan Türkiye’nin, terörizmle mücadelede on yıllardır biriktirdiği bilgi ve deneyimi akademiyle buluşturması oldukça geç bir dönemde gerçekleşmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Esasında Türkiye’nin terörizm çalışmalarına ilişkin akademik farkındalığı ve bilinci daha erken bir dönemde gelişmiş olmasına rağmen; zihinsel dönüşüm ve hazırlığın, kurumsallaşma süreç ve seviyesi ile paralel seyretmediğini söylemek mümkündür.
💡
Sonuç & Katkı:Zira lisansüstü tez çalışmalarına dair toplanan verilerin ortaya koyduğu nicel bulgular, terörizmle ilgili Türkçe literatürün hızla zenginleştiğine dair iyimser; buna mukabil tezlerin kapsam ve muhteviyatı, akademik programların, alan uzmanı akademisyenlerin ve müfredatın yetersizliği ise niteliğe dair kötümser bir tablo çizmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Üniversite · Lisansüstü Eğitim · Terör

Özet

Kuruluşundan itibaren amaç, motivasyon, yöntem, imkân ve kabiliyetleri itibarıyla birbirinden farklılık sergileyen iç ve dış kaynaklı çok sayıda terör örgütünün hedefinde konumlanan Türkiye’nin, terörizmle mücadelede on yıllardır biriktirdiği bilgi ve deneyimi akademiyle buluşturması oldukça geç bir dönemde gerçekleşmiştir. Esasında Türkiye’nin terörizm çalışmalarına ilişkin akademik farkındalığı ve bilinci daha erken bir dönemde gelişmiş olmasına rağmen; zihinsel dönüşüm ve hazırlığın, kurumsallaşma süreç ve seviyesi ile paralel seyretmediğini söylemek mümkündür. Bunun temel sebebi Türkiye’de terörizm çalışmalarına yönelik kurumsallaşmanın geç ortaya çıkması ve halen bu kurumsallaşma çabalarının devam etmesidir. Nitekim bu makale, Türkiye’de 2000’lerin başından itibaren terör ve terörizmle ilgili konularda tedricen artan akademik ilginin; lisansüstü tez çalışmalarına yansıyan somut çıktısı kadar, aynı zamanda bu ilginin neden halen kurumsallaşmayı istenilen seviyeye taşıyamadığını irdelemektedir. Zira lisansüstü tez çalışmalarına dair toplanan verilerin ortaya koyduğu nicel bulgular, terörizmle ilgili Türkçe literatürün hızla zenginleştiğine dair iyimser; buna mukabil tezlerin kapsam ve muhteviyatı, akademik programların, alan uzmanı akademisyenlerin ve müfredatın yetersizliği ise niteliğe dair kötümser bir tablo çizmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Seren, M., Gültekin, E. (2022). Türkiye’de Terörizm Çalışmaları: Lisansüstü Tez ve Program Müfredatlarının İncelenmesine Dair Bir Analiz. Terörizm ve Radikalleşme Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 1, 22–66. https://ajindex.com/articles/1621534

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (50)

  1. Acharya, A., ve Buzan, B. (2019). International Relations 1919–1945: The First Founding of the Discipline. In The Making of Global International Relations: Origins and Evolution of IR at its Centenary. Cambridge: Cambridge University Press.
  2. Akgül, S. A. (2011). Algı mı, Söylem mi? Kopenhag Okulu ve Yeni Klasik Gerçekçilikte Güvenlik Tehditleri. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 8(30), 43-73.
  3. Altuntaş, E. O. (2009). Terörizme Karşı Savaş Stratejisi. İmge Kitabevi.
  4. Anadolu Ajansı. (2020). Yeni Zelanda'da camilere terör saldırısı düzenleyen Tarrant’a ömür boyu hapis cezası. Erişim tarihi: 15 Ocak 2022, https://www.aa.com.tr/tr/dunya/yeni-zelandada-camilere-teror-saldirisi-duzenleyen-tarranta-omur-boyu-hapis-cezasi/1954502
  5. Avcı, E. ve Demir, C. K. (2017). Terörizm Çalışmaları: Türkiye’deki Araştırmalara İlişkin Betimsel Bir Analiz. Güvenlik Stratejileri Dergisi, 13(26), 1-44.
  6. Baldwin, D. (1997). The Concept of Security. Review of International Studies, 23, 5-26.
  7. Beşe, E. (2002). Terörizm, Avrupa Birliği ve İnsan Hakları. Seçkin Yayınları.
  8. Bilir, H. (2009). Terör-Medya ve Devlet. IQ Kültür Sanat Yayıncılık.
  9. Bowie, N. G. (2020). 40 Terrorism Databases and Data Sets: A New Inventory. 14(1), 54-66.
  10. Brauch, H. G. (2012). Güvenliğin Yeniden Kavramsallaştırılması: Barış, Güvenlik, Kalkınma ve Çevre Kavramsal Dörtlüsü. In M. Aydın, Uluslararası İlişkilerde Çatışmadan Güvenliğe. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  11. Brian, J. M. (1974, June ). International Terrorism: A New Kind of Welfare. Retrieved 2021 December, from The RAND Corporation, Erişim tarihi: 10 Ocak 2022, https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/papers/2008/P5261.pdf
  12. Buzan, B. ve Hansen, L. (2009). The Evolution of International Security Studies. Cambridge University Press.
  13. Crawford, N. C. (1991). Once and Future Security Studies. Security Studies, 1(2), 283-316.
  14. Çankaya, M. A. (1954). Mülkiye Târihi ve Mülkiyeliler. Örnek Matbaası.
  15. Demir, C. K. ve Engin Avcı. ( 2018). Turkish Terrorism Studies: A Preliminary Assessment. All Azimuth, 7(1), 21-44.
  16. Derin, G., Ziyalar, N. ve Aşicioğlu, F. (2020). Türkiye’de Terör Üzerine Yapılan Tezlerin Değerlendirilmesi: Bir Meta-Sentez Çalışması. Türkiye Klinikleri Journal of Forensic Medicine and Forensic Sciences, 17(1 ), 58-72.
  17. Gordon, A. (2005). Terrorism as an Academic Subject after 9/11: Searching the Internet Reveals a Stockholm Syndrome Trend. Studies in Conflict & Terrorism, 28(1), 45-59.
  18. Hoffman, B. (1998). Inside Terrorism. Columbia University Press.
  19. Jackson, R. (2012). The Study of Terrorism 10 Years After 9/11: Successes, Issues, Challenges. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 8(32), 1-16.
  20. Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi. (2022a). Uluslararası Güvenlik ve Terörizm. Erişim tarihi: 18 Ocak 2022, http://www.jsga.edu.tr/guvben/uluslararasi-guvenlik-ve-terorizm.
  21. Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi. (2022b). Uluslararası Güvenlik ve Terörizm: 2020-2021 Güz Dönemi Ders Konu Kapsamları. Erişim tarihi: 18 Ocak 2022, http://www.jsga.edu.tr/guvben/uluslararasi-guvenlik-ve-terorizm
  22. Lum, C., Kennedy, L. W. ve Sherley, A. (2006). Are counter-terrorism strategies effective? The results of the Campbell systematic review on counter-terrorism evaluation research. Journal of Experimental Criminology, 2(4), 489-516.
  23. Matusitz, J. (2013). Terrorism and Communication: A Critical Introduction. SAGE Publications.
  24. Milli Savunma Üniversitesi. (2022a). Kara Harp Okulu Tarihçesi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2022, https://kho.msu.edu.tr/hakkinda/tarihce.html
  25. Milli Savunma Üniversitesi. (2022b). Güvenlik Araştırmaları Ana Bilim Dalı. Erişim tarihi: 19 Ocak 2022,https://kho.msu.edu.tr/akademik/enstitu/enstitu_yeni_sayfa/03_AKADEM%C4%B0K/ANA%20B%C4%B0L%C4%B0M%20DALLARI/08_GUVENLIK_ARASTIRMALARI_ANA_BILIM_ DALI.pdf
  26. Morgan, P. M. (1999). Liberalist and realist security studies at 2000: Two decades of progress?. Contemporary Security Policy, 20(3), 39-71.
  27. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi. (2022). Programlar Hakkında Bilgi. Erişim tarihi: 17 Ocak 2022, http://ects.nevsehir.edu.tr/ects/bilgipaketi/dil/tr/bolum/801022/sayfa/1/donem/2013
  28. Polis Akademisi. (2022). Güvenlik Bilimleri Enstitüsü Ders İçerikleri. Erişim tarihi: 18 Ocak 2022, https://gbe.pa.edu.tr/ders-icerikleri.html
  29. Ranstorp, M. (2009). Mapping terrorism studies after 9/11: An academic field of old problems and new prospects. In R. Jackson, M. B. Smyth, & J. Gunning, Critical Terrorism Studies. Routledge.
  30. Rapoport, D. C. (2004). The Four Waves of Modern Terrorism. In A. K. Cronin, & J. M. Ludes, Attacking Terrorism: Elements of a Grand Strategy (pp. 46-73). Georgetown University Press.
  31. Schmid, A. P. ve Jongman, A. J. (1988). Political Terrorism: A New Guide to Actors, Authors, Concepts, Data Bases, Theories, and Literature. North-Holland: Transaction Books.
  32. Schuurman, B. ( 2020). Research on Terrorism, 2007–2016: A Review of Data, Methods, and Authorship. Terrorism and Political Violence, 32(5), 1011-1026.
  33. Silke, A. (2004). An Introduction to Terrorism Research. In A. Silke, Research on Terrorism: Trends, Achievements and Failures. London: Frank Cass. Retrieved from Andrew Silke, “An Introduction to Terrorism Research” in Research on Terrorism: Trends, Achievements and Failures, (ed) Andrew Silke, London: Frank Cass, 2004, s. 25-28.
  34. Silke, A. ve Schmidt-Petersen, J. (2017). The Golden Age? What the 100 Most Cited Articles in Terrorism Studies Tell Us. Terrorism and Political Violence, 29(4), 692-712.
  35. T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi. (2022). Terörle Mücadele Kanunu. Erişim tarihi: 20 Ocak 2022, https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=3713&MevzuatTur=1&Mevzuat Tertip=5
  36. Tepecı̇klı̇oğlu, E. E. (2013). Ege Akademik Bakış, 13(3), 303-316.
  37. Terörizm Analiz Platformu. (2021). Terörizm Analiz Platformu/Terrorism Analysis Platform. Erişim tarihi: 12 Ocak 2022, https://tap-data.com/analysis
  38. Tickner, J. A. (2004). Feminist responses to international security Studies. Peace Review, 16(1), 43-48.
  39. Vennesson, P. (n.d.). Is Strategic Studies Rationalist, Materialist, and A-Critical? Reconnecting Security and Strategy. Journal of Global Security Studies, 5(3), 494–510.
  40. Weinberg, L., Pedahzur, A., & Hirsch-Hoefler, S. (2004, Winter ). The Challenge of Conceptualizing Terrorism. Terrorism and Political Violence, 16(4), 777–794.
  41. Yayla, A. (1990). Terör ve Terörizm Kavramlarına Genel Bir Bakış. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, XlV( 1-4), 335-385.
  42. Youngman, M. (2020). Building “Terrorism Studies” as an Interdisciplinary Space: Addressing Recurring Issues in the Study of Terrorism. Terrorism and Political Violence, 32(5), 1091-1105.
  43. Acharya, A., ve Buzan, B. (2019). International Relations 1919–1945: The First Founding of the Discipline. In The Making of Global International Relations: Origins and Evolution of IR at its Centenary. Cambridge: Cambridge University Press.
  44. Akgül, S. A. (2011). Algı mı, Söylem mi? Kopenhag Okulu ve Yeni Klasik Gerçekçilikte Güvenlik Tehditleri. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 8(30), 43-73.
  45. Baldwin, D. (1997). The Concept of Security. Review of International Studies, 23, 5-26.
  46. Brauch, H. G. (2012). Güvenliğin Yeniden Kavramsallaştırılması: Barış, Güvenlik, Kalkınma ve Çevre Kavramsal Dörtlüsü. In M. Aydın, Uluslararası İlişkilerde Çatışmadan Güvenliğe. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  47. Hoffman, B. (1998). Inside Terrorism. Columbia University Press.
  48. Morgan, P. M. (1999). Liberalist and realist security studies at 2000: Two decades of progress?. Contemporary Security Policy, 20(3), 39-71.
  49. Weinberg, L., Pedahzur, A., & Hirsch-Hoefler, S. (2004, Winter ). The Challenge of Conceptualizing Terrorism. Terrorism and Political Violence, 16(4), 777–794.
  50. Youngman, M. (2020). Building “Terrorism Studies” as an Interdisciplinary Space: Addressing Recurring Issues in the Study of Terrorism. Terrorism and Political Violence, 32(5), 1091-1105.