KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Muş Alparslan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 3 Sayı: 2

İlişkilerde Yakınlık Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Closeness in Relatinships Scale: Validity and Reliability Study

Engin Turğut(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7451-7270
Özcan Sezer(İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi)0000-0002-0846-4892
Sayfa
191–209
Yayın Tarihi
2023-12-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ölçeğin tamamına ait Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısının .86; partner alt boyutunun .88, aile alt boyutunun .79 ve arkadaş alt boyutunun .73 olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlişkilerde yakınlık kavramı alan yazında daha çok romantik ve mahrem ilişkiler anlamında ele alındığı görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlişkilerde Yakınlık Ölçeği üç boyutlu (Partner, Aile ve Arkadaş) bir yapıda olup toplam 14 maddeden oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ölçeğin tamamına ait Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısının .86; partner alt boyutunun .88, aile alt boyutunun .79 ve arkadaş alt boyutunun .73 olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İlişki · Yakınlık · İlişkilerde yakınlı

Özet

İlişkilerde yakınlık kavramı alan yazında daha çok romantik ve mahrem ilişkiler anlamında ele alındığı görülmektedir. Bu çalışma yakın ilişkileri bir bütün olarak ele alan bir ölçek geliştirme amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda araştırmacı tarafından İlişkilerde Yakınlık Ölçeği geliştirilmiş ve geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. İlişkilerde Yakınlık Ölçeği üç boyutlu (Partner, Aile ve Arkadaş) bir yapıda olup toplam 14 maddeden oluşmaktadır. Ölçeğin tamamına ait Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısının .86; partner alt boyutunun .88, aile alt boyutunun .79 ve arkadaş alt boyutunun .73 olduğu tespit edilmiştir. İlişkilerde Yakınlık Ölçeğinin 18 yaş üstü evli veya romantik ilişkisi olan bireylerde uygulanabilecek geçerli ve güvenilir sonuçlar veren bir ölçek olduğu belirlenmiştir.

Abstract

It is seen that the concept of closeness in relationships is mostly discussed in the sense of romantic and intimate relationships in the literature. This study was conducted with the aim of developing a scale that considers close relationships as a whole and to measure this concept. In this context, the RelationalCloseness Scale’s validity and reliability studies were conducted. The Relational Closeness Scale has a three-dimensional (Partner, Family and Friend) structure and consists of 14 items. While the Cronbach's alpha coefficient for the whole scale was determined as .86, it was determined as .88 for the partner sub-dimension, .79 for the family sub-dimension, and .73 for the friend sub-dimension. The Relational Closeness Scale is a valid and reliable scale that can be applied to individuals over the age of 18 who are married or have a dating relationship.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Turğut, E., Sezer, Ö. (2023). İlişkilerde Yakınlık Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Muş Alparslan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 191–209. https://doi.org/10.60107/maunef.1368490

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (42)

  1. Akgül, H. (2020). Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği’nin (SELSA-S) Türk Kültürüne Uyarlaması: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması, Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,10(21), 54-69. Antalyalı, Ö. L. ve Bolat, Ö. (2017), Öğrenilmiş İhtiyaçlar Bağlamında Temel Motivasyon Kaynakları Ölçeğinin Geliştirilmesi, Güvenilirlik Ve Geçerlik Analizi. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:17, Yıl:17, Sayı: 1, 17: 83-114. Balta, D. & Ercan, H. (2022). Romantik İlişkilerde Yakınlık Ölçeği: Ergen Formunun Geliştirilmesi. International Academic Social Resources Journal, 7(43),1442-1449. https://doi: 10.26466/opus.527066.
  2. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modeling. Annual review of psychology, 31(1), 419-456. https://doi.org/10.1146/annurev.ps.31.020180.002223.
  3. Berscheid, E., Snyder, M., & Omoto, A. M. (1989). The relationship closeness inventory: Assessing the closeness of interpersonal relationships. Journal of Personality and Social Psychology,57,792-807. Retrieved from https://depts.washington.edu/ uwcssc/sites/ default/files/hw00/d40/uwcssc/sites/default/files/Relationship%20Closeness%20Inventory_0.pdf
  4. Corsano, P., Majorano, M. & Champretavy, L. (2006). Psychological Well–Being in Adolescence: The Contribution of Interpersonal Relations and Experience of Being Alone. Adolescence, 41(162), 341 – 353. Retrieved from https://research.ebsco.com/c/tcue44/viewer/pdf/sjm4osrv2f
  5. Çelik, H. E.,& Yılmaz, V. (2016). LISREL 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi: Temel kavramlar-uygulamalar-programlama. Anı Yayıncılık.
  6. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
  7. Deniz, Z. (2007). Psikolojik Ölçme Aracı Uyarlama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi 40 (1), 1-16. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000180
  8. DeVellis, R. F. (2014) Ölçek Geliştirme, Kuram ve Uygulamalar (Ed. Tarık Totan). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  9. DiTommaso, E.,& Spinner, B. (1993). The development and initial validation of the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults (SELSA). Personality and individual differences, 14(1), 127-134. https://doi.org/10.1016/0191-8869(93)90182-3
  10. DiTommaso, E., and Spinner, B. (1997). Social and emotional loneliness: A reexamination of Weiss’ typologyof loneliness. Personality and Individual Differences, 22, 417-427. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(96)00204-8
  11. DiTommaso E., Brannen C., and L.A. Best, (2004). Measurement And Valıdıty Characterıstıcs of The Short Versıon Of The Socıal And Emotıonal Lonelıness Scale For Adults. Educational and Psychological Measurement, 64 (1), 99-119. https://doi.org/10.1177/0013164403258450
  12. Dwyer, K. K. (2000). The multidimensional model: Teaching students to self‐manage high communication apprehension by self‐selecting treatments. Communication Education, 49(1), 72-81. https://doi.org/10.1080/03634520009379194
  13. Elibol, Ş. ve Tok, E. S. S. (2018). Yakınlık Korkusu Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması.Yeni Symposium, 56, (4), 7-12.
  14. Erdoğan, Ö. ve Tütüncü, İ. (2015). Üniversite öğrencilerinin beden algısı, yeme tutumu ve yakın ilişki kurma düzeyleri arasındaki ilişki. SSTB International Refereed Academic Journal of Sports, Health & Medical Sciences, S.17,s.89-115. Retrieved from https://www.guvenplus.com.tr/imagesbuyuk/SSTB-17.pdf#page=103
  15. Gächter, S., Starmer, C., & Tufano, F. (2015). Measuring the closeness of relationships: a comprehensive evaluation of the'inclusion of the other in the self'scale. PloS one, 10(6), e0129478. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0129478
  16. Hackney, H. & Cormier, S. (2008). Psikolojik danışma ilke ve teknikleri: Psikolojik yardım süreci el kitabı. (Çev: T. Ergene, S. Aydemir). Ankara: Mentis Yayıncılık.
  17. Hess, J. A., Fannin, A. D., Pollom, L. H. (2007). Creating closeness: Discerning and measuring strategies for fostering closer relationships. Personal Relationships, 14, 25–44. https://doi.org/10.1111/j.1475-6811.2006.00140.x İmamoğlu, S. (2009). Kişilerarası ilişkiler. İstanbul:Yeni İnsan Yayınevi.
  18. Josselson, R. (1996). The space between us: Exploring the dimensions of human relationships. Sage.
  19. Karasar, N. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemi (21. baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  20. Kline, P. (2014). An easy guide to factor analysis. Routledge.
  21. Kline, R. B. (2005). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: The Guilford Press.
  22. Kyriazos, T. A.,& Stalikas, A. (2018). Applied Psychometrics: The Steps of Scale Development and Standardization Process. Psychology, 9, 2531-2560. https://doi.org/10.4236/psych.2018.911145
  23. LaFollette, H. (1997). Kişisel ilişkiler: Sevgi, kimlik ve ahlak. (Çev: F. Lekesizalın).İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Leary, T. (1957). Interpersonal diagnosis of personality. New York: The Ronald Press Company.
  24. MacCallum, R. C., Roznowski, M., & Necowitz, L. B. (1992). Model modifications in covariance structure analysis: the problem of capitalization on chance. Psychological bulletin, 111(3), 490. https://doi.org/10.1037/0033-2909.111.3.490
  25. MacCallum, R.C. (1995). Model specification. In: Hoyle, R.H. (Ed.), Structural Equation Modeling: Concepts, Issues, and Applications.
  26. Martin, P. ve Thomas, G. (2000). Interpersonal relationships as a metaphor for human-nature relationships. Australian Journal of Outdoor Education, 5 (1), 39-45. https://doi.org/10.1007/BF03400639
  27. Mayseless, O. & Scharf, M. (2007) Adolescents’ attachment representations and their capacity for intimacy in close relationships. Journal Of Research On Adolescence, 17, 23–50. https://doi.org/10.1111/j.1532-7795.2007.00511.x
  28. Meydan, C.H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları (2.Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
  29. Moss, B. F.,& Schwebel, A. I. (1993). Defining intimacy in romantic relationships. Family Relations, 42(1), 31–37. https://doi.org/10.2307/584918
  30. Nelson-Jones, R. (2006). Human relationship skills: coaching and self-coaching. Routledge.
  31. Parks, M. R.,& Floyd, K. (1996). Meanings for closeness and intimacy in friendship. Journal of Social and Personal Relationships, 13(1), 85-107. https://doi.org/10.1177/0265407596131005
  32. Prager, K. J., Shirvani, F. K., Garcia, J. J. & Coles, M. (2013). Intimacy and Positive Psychology. In: Hojjat, M. & Cramer, D. (eds.) Positive Psychology of Love. Oxford
  33. Price, L. R. (2017). Psychometric Methods: Theory into Practice. New York: The Guilford Press
  34. Schumacher, R. ve Lomax, R. (2004). A beginner’s guide to structual equation modelling. London: Lawrence Erlbaum Assocıates, Publishers.
  35. Streiner, D. L., Norman, G. R., & Cairney, J. (2015). Health measurement scales: a practical guide to their development and use. Oxford University Press, USA. https://doi.org/10.1093/med/9780199685219.001.0001
  36. Steers, R. M.,& Braunstein, D. N. (1976). A behaviorally-based measure of manifest needs in work settings. Journal of Vocational behavior, 9(2), 251-266. https://doi.org/10.1016/0001-8791(76)90083-X
  37. Schaefer, M. T.,& Olson, D. H. (1981). Assessing intimacy: The PAIR inventory. Journal Of Marital And Family Therapy, 7(1), 47-60. https://doi.org/10.1111/j.1752-0606.1981.tb01351.x
  38. Türk Dil Kurumu: https://sozluk.gov.tr/sitesinden 13.04.2023 tarihinde alınmıştır.
  39. Verderber, R. F., & Verderber, K. S. (1998). Inter-act: Using interpersonal communication skills. Wadsworth Publishing Company.
  40. Yamaguchi, I. (2003). The relationships among individual differences, needs and equity sensitivity. Journal of Managerial Psychology, 18(4), 324-344. https://doi.org/10.1108/02683940310473082
  41. Akgül, H. (2020). Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği’nin (SELSA-S) Türk Kültürüne Uyarlaması: Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması, Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,10(21), 54-69.
  42. Antalyalı, Ö. L. ve Bolat, Ö. (2017), Öğrenilmiş İhtiyaçlar Bağlamında Temel Motivasyon Kaynakları Ölçeğinin Geliştirilmesi, Güvenilirlik Ve Geçerlik Analizi. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:17, Yıl:17, Sayı: 1, 17: 83-114.