Dergiler / İnsan ve Toplum / 2024 / Cilt: 14 Sayı: 4

Akademik Bir Jargon Olarak Sosyal Adalet: Sosyal Hizmet ve Sosyal Politika Disiplinlerinde Sosyal Adalet Kavramsallaştırması

Adopting Social Justice as Nothing More than an Academic Jargon: Conceptualisation of Social Justice in Social Work and Social Policy Disciplines

Mustafa Onur Arun(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5402-2120
Caner Özdemir(ZONGULDAK BÜLENT ECEVİT ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6936-4131
Sayfa
192–218
Yayın Tarihi
2024-12-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analizler, bazı diğer bulgularının yanında, Türkiye’de (1) sosyal adalet kavramının esasen insan hakları ve refah gibi bazı genel kavramlarla birlikte popüler akademik jargonun bir parçası olarak ele alındığını; (2) ikisi arasında önemli ayrımlar olmasına rağmen sosyal adalet ve eşitlik kavramlarının birbirinin yerine kullanıldığını ve (3) ilgili literatürdeki birbirleriyle rekabet halinde ve çatışan normatif perspektifleri göz ardı eden bütünleşik/homojen bir adil toplum anlayışının hakim olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Adil toplum her bireyin bütünüyle eşitlendiği bir toplum olmadığı gibi, sosyal adalet alanındaki akademik literatür de mutlak eşitlikçiliğe sıkışmış bir adalet tanımı üzerine kurulu değildir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçtan yola çıkarak, sosyal adalet kavramını içeren hakemli dergi makalelerini eleştirel bir gözle incelemek için sistematik literatür taraması (n=184) ve nitel içerik analizinden (n=62) oluşan çift katmanlı bir metodoloji kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Analizler, bazı diğer bulgularının yanında, Türkiye’de (1) sosyal adalet kavramının esasen insan hakları ve refah gibi bazı genel kavramlarla birlikte popüler akademik jargonun bir parçası olarak ele alındığını; (2) ikisi arasında önemli ayrımlar olmasına rağmen sosyal adalet ve eşitlik kavramlarının birbirinin yerine kullanıldığını ve (3) ilgili literatürdeki birbirleriyle rekabet halinde ve çatışan normatif perspektifleri göz ardı eden bütünleşik/homojen bir adil toplum anlayışının hakim olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyal Adalet · Eşitlik · Sosyal Hizmet

Özet

Adil toplum her bireyin bütünüyle eşitlendiği bir toplum olmadığı gibi, sosyal adalet alanındaki akademik literatür de mutlak eşitlikçiliğe sıkışmış bir adalet tanımı üzerine kurulu değildir. İlgili alandaki akademik literatüre bakıldığında görülebileceği gibi, sosyal adalet kuramları mutlak eşitlikçiliği öneren kuramlar değil, eşitsizliklere dönük sosyolojik bakış açısından beslenen ve bu eşitsizliklerin hangi sosyal, ekonomik, siyasal ve kurumsal koşullar altında etik olarak gerekli ve arzu edilir olduğunu açıklamayı hedefleyen, rekabet halinde ve çatışan normatif siyasal bakış açılarıdır. Bu çalışma, sosyal adalet kuramlarının söz konusu bu temel niteliğinin, belirleyici özelliği adil toplumun tesisine hizmet etmek olan sosyal hizmet ve sosyal politika disiplinleri dahilinde, Türkiye’de yayınlanan hakemli akademik makaleler tarafından ne ölçüde benimsendiğini araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçtan yola çıkarak, sosyal adalet kavramını içeren hakemli dergi makalelerini eleştirel bir gözle incelemek için sistematik literatür taraması (n=184) ve nitel içerik analizinden (n=62) oluşan çift katmanlı bir metodoloji kullanılmıştır. Analizler, bazı diğer bulgularının yanında, Türkiye’de (1) sosyal adalet kavramının esasen insan hakları ve refah gibi bazı genel kavramlarla birlikte popüler akademik jargonun bir parçası olarak ele alındığını; (2) ikisi arasında önemli ayrımlar olmasına rağmen sosyal adalet ve eşitlik kavramlarının birbirinin yerine kullanıldığını ve (3) ilgili literatürdeki birbirleriyle rekabet halinde ve çatışan normatif perspektifleri göz ardı eden bütünleşik/homojen bir adil toplum anlayışının hakim olduğunu göstermektedir.

Abstract

A just society is not one where everyone is absolutely equal on all terms, nor scholarly literature on social justice is constrained by such a conception of the just. As observed from the broad scholarly literature of social justice, most theories in this field are competing and contending normative political perspectives informed by a sociological conception of inequalities and aiming to identify social, economic as well as institutional conditions under which resulting inequalities are morally necessary and desired, rather than proposing absolute equality. This work primarily aims to explore to what extent this foundational quality of social justice theories is adopted by peer-reviewed scholarly articles published in Türkiye within disciplines of social work and social policy whose identifying characteristic is to serve the establishment of the just society. Departing from this purpose, it methodologically employed a double-layered systematic literature review (n=184) and qualitative content analysis (n=62) to critically scrutinise peer-reviewed journal articles involving the concept of social justice. In addition to some complementary findings, these analyses resulted in three major findings based on which we argue that social justice in Türkiye is (1) primarily addressed as a part of the popular academic jargon along with some generic concepts such as human rights and welfare; (2) interchangeably used with the concept of equality although there are substantial distinctions between them; and (3) stressed in a way that there is a unified/homogenous conception of the just society that overlooks competing and contending normative perspectives in the relevant literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Arun, M. O., Özdemir, C. (2024). Akademik Bir Jargon Olarak Sosyal Adalet: Sosyal Hizmet ve Sosyal Politika Disiplinlerinde Sosyal Adalet Kavramsallaştırması. İnsan ve Toplum, Cilt: 14 Sayı: 4, 192–218. https://ajindex.com/articles/1617045

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (115)

  1. Alkire, S. and Deneulin, S. (2009). “The Human Development and the Capability Approach”. In An Introduction to the Human Development and Capability Approach, Severine Deneulin with Lila
  2. Shahani (Eds.), London and Sterling, VA: Earthscan, 22-48.
  3. Alkire, S. (2005). “Why the Capability Approach”. Journal of Human Development, 6(1), 115-33.
  4. Altan, Ö. Z. (2021). Sosyal Politikaya Giriş. Eskişehir: Nisan Kitabevi.
  5. Anderson, E. S. (1999). “What Is the Point of Equality?”. Ethics, 109, 287-337.
  6. Arneson, R. (1999). “Against Rawlsian Equality of Opportunity”. Philosophical Studies: An International Journal for Philosophy in the Analytic Tradition, 93 (1), 77-112.
  7. Arun, M. O. (2022). “Back to the Theory: Re-Considering Social Policies as Egalitarian Pre-Conditions of the Liberal Meritocracy”. Çalışma ve Toplum, 2(73), 1017-1042.
  8. Arun, M. O. (2023). “Luck in the Just Society – Sociology of Individual’s Choices and a Justification for Egalitarian Social Policies”. Anadolu University Journal of Social Sciences, 23(3), 751-770.
  9. Barry, N. (2008). “Reassessing Luck Egalitarianism”. The Journal of Politics, 70 (1), 136-150.
  10. Campbell, T. (2010). Justice. Palgrave Macmillan.
  11. Coban Kayak, R. (2017). “Sosyal Adalet, Eşitlik ve Sosyal Hizmet”. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6 (4), 252-260.
  12. Cohen, G. A. (1989). “On the Currency of Egalitarian Justice”. Ethics, 99 (4), 906-944.
  13. Duriau, V. J., Rhonda, K. R. and Pfarrer, M. D. (2007). “A Content Analysis of the Content Analysis Literature in Organisation Studies: Research Themes, Data Sources, and Methodological Refinements”. Organisational Research Methods, 10 (1), 5-37.
  14. Dworkin, R. (1981a). “What Is Equality? Part One: Equality of Welfare”. Philosophy and Public Affairs, 10, 185-246.
  15. Dworkin, R. (1981b). “What Is Equality? Part Two: Equality of Resources”. Philosophy and Public Affairs, 10, 283-345.
  16. Dworkin, R. (2000). Sovereign Virtue: The Theory and Practice of Equality. Cambridge, MA and London: Harvard University Press.
  17. Dworkin, R. (2002). “Sovereign Virtue Revisited”. Ethics, 113 (1), 106-143.
  18. Fink, A. (2014). Conducting Research Literature Reviews: From the Internet to Paper. 4th Edition: Sage.
  19. Gregory, P. R. and Stuart, R. C. (1985). Comparative Economic Systems. 2nd Edition, Boston: Houghton Mifflin Company.
  20. Gülmez, M. (2017). “Sosyal Politika ve Uluslararası Sosyal Politika Kavramları: Tanım Sorunu, Tanımın Öncülleri ve Tarihsel Boyut”. In Kaya, P. A. and Güler, C. (Eds.), Uluslararası Sosyal Politika (pp. 11- 39), İzmit-Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  21. Güven, S. (1997). Sosyal Politikanın Temelleri. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  22. Heywood, A. (2004). Political Theory – An Introduction. 3rd Edition, New York: Palgrave Macmillan.
  23. Kınıkoğlu, C. N. and Özdemir, C. (2023). “Neoliberalleşme Bağlamında Sosyal Hizmet Alanında Bürokratikleşen Bilimsel Bilgi Üretimi: Yüksek Lisans Araştırmalarının İncelenmesi”. Journal of Social Policy Conferences, 84, 177-190.
  24. Knight, C. (2005). “In Defence of Luck Egalitarianism”. Res Publica, 11, 55-73.
  25. Knight, C. (2013). “Luck Egalitarianism”. Philosophy Compass, 8 (10), 924-934.
  26. Marx, K. (2008 [1891]). Critique of the Gotha Programme. Wildside Press.
  27. Nozick, R. (1974). Anarchy, State, and Utopia. Oxford and Cambridge: Blackwell.
  28. Nussbaum, M. (2000). Women and Human Development: The Capabilities Approach. New York: Cambridge University Press.
  29. Nussbaum, M. (2003). “Capabilities as Fundamental Entitlements: Sen and Social Justice”. Feminist Economics, 9(2/3), 33-59.
  30. Nussbaum, M. (2011a). Creating Capabilities: The Human Development Approach. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  31. Nussbaum, M. (2011b). “Capabilities, Entitlements, Rights: Supplementation and Critique”. Journal of Human Development and Capabilities, 12(1), 23-37.
  32. Rawls, J. (1999). A Theory of Justice. Revised Edition, Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press.
  33. Rawls, J. (2001). Justice as Fairness: A Restatement. Erin Kelly (Ed.), Cambridge, Massachusetts and London, England: The Belknap Press of Harvard University Press.
  34. Robeyns, I. (2005). “The Capability Approach: A Theoretical Survey”. Journal of Human Development, 6 (1), 93-114.
  35. Robeyns, I. (2009). “Equality and Justice”. In An Introduction to the Human Development and Capability Approach, Severine Deneulin with Lila Shahani (Eds.), London and Sterling, VA: Earthscan, 101-120.
  36. Roemer, J. E. (1998). Equality of Opportunity. London: Harvard University Press.
  37. Sen, A. (1979). “Utilitarianism and Welfarism”. The Journal of Philosophy, 76(9), 463-489.
  38. Sen, A. (1983). “Poor, Relatively Speaking”. Oxford Economic Papers, 35(2), 153-169.
  39. Sen, A. (1987). Commodities and Capabilities. Third Edition (1999), Delhi: Oxford University Press.
  40. Sen, A. (1990). “Justice: Means versus Freedoms”. Philosophy and Public Affairs, 19(2), 111-121.
  41. Sen, A. (1999). Development as Freedom. New York: Borzoi Books.
  42. Sen, A. (2006). Inequality Reexamined. Oxford and New York: Oxford University Press.
  43. Sen, A. (2008). “The Idea of Justice”. Journal of Human Development, 9(3), 332-342.
  44. Sen, A. (2009). The Idea of Justice. Cambridge, MA: The Belknap Press of Harvard University Press.
  45. Sunal, O. (2011). “Sosyal Politika: Sosyal Adalet Açısından Kuramsal Bir Değerlendirme”. SBF Dergisi, 66(3), 283-305.
  46. Taylor, K. (1982). The Political Ideals of the Utopian Socialists. London and Totowa: Frank Cass.
  47. Vallentyne, P. (2002). “Brute Luck, Option Luck, Equality of Initial Opportunities”. Ethics, 112 (3), 529-557.
  48. Appendix: Articles Involved in the Qualitative Content Analysis
  49. AR1: Keleşoğlu, F., & Akyüz, M. (2022). Sosyal Hizmet Uygulamalarında Birey Merkezli Yaklaşım: Carl Rogers ve Rogeryan Terapi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(2), 1040-1053. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.22.05.1804
  50. AR2: Güldalı, O. (2018). Baskı Karşıtı Sosyal Hizmet: Modern Dünya-Sistemi Açısından Eleştirel Bir Değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(1), 228-244.
  51. AR3: Selçuk, O. (2022). Yeni medya ve sosyal hizmet: Sosyal medyanın sosyal hizmet alanındaki yeri. İmgelem, 6(11), 413-434. https://doi.org/10.53791/imgelem.1104481
  52. AR4: Işık, S., & Mert, M. (2011). İşsizlik ve Yoksulluk Sorununu Çözmeye Yönelik İstihdam/Gelir Garantisi Politikalarının Uygulanabilirliği: Antalya Örneği. İş, Güç, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(1), 51-80. https://doi.org/10.4026/1303-2860.2011.0164.x
  53. AR5: Namal, M. K., Yumurtaci, A., & Arpat, B. (2021). Non-Contributory Social Security Application for Elderly and Individuals with Disabilıtıes’: The Case Of Turkey. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(3), 1321-1342. https://doi.org/10.30798/makuiibf.803737
  54. AR6: Küçükal, A. (2013). Sosyal Politika Uygulamalarında Kalkınma Ajansları: Kudaka Örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(3), 205-219.
  55. AR7: Güzel, B. (2021). Yükseköğretimde Toplum Örgütlenmesi: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Uluslararası Öğrenci Topluluğu Örneği. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(3), 1215-1240. https://doi.org/10.33417/tsh.755297
  56. AR8: Gül, H., & Sallan Gül, S. (2007). Sosyal devletten çalışma refahına geçişte sosyal haklar ve yoksullar. Amme İdaresi Dergisi, 40(3), 1-30.
  57. AR9: Yıldırım, B., & Aslan, H. (2019). İnsan hakları ve sosyal hizmet: Ortak bir kader mümkün mü? Nasıl bir ilişki, ne çeşit bir etkileşim? Toplum ve Sosyal Hizmet, 30(2), 643-664.
  58. AR10: Öztürk, Ş. (2020). Ahlak ve Sosyal Refah İlişkisi: Güney Afrika Örneği. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(5), 4016-4042. https://doi.org/10.15869/itobiad.777464
  59. AR11: Zengi̇n, M. A. (2019). Sosyal Adalet Kavramının Bazı Temel Haklar ile Ceza ve Vergi Adaletine Etkileri. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(4), 297-323. https://doi.org/10.34246/ahbvuhfd.637943
  60. AR12: Kirlioğlu, M., & Teki̇n, H. H. (2019). Sosyal Adalet Savunuculuğu Ölçeğinin (SASÖ) Doğrulayıcı Faktör Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 859-874. https://doi.org/10.16953/deusosbil.502282
  61. AR13: Özkan, H., & Koç, T. (2012). Sosyal adalet öldü, size yönetişim verelim! (sermaye egemenliğinde yerel kalkınma uygulamaları). İktisat Dergisi, (520), 38-47.
  62. AR14: Arun, Dr. M. O. (2016). Yapabilirlikler Yaklaşımı ve Değerli Yapabilirliklerin Tanımlanması Sorunsalı Yanlış Bilinç Mi, Yapısal Eşitsizlikler Mi? Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(Özel Sayı), 9-24. https://doi.org/10.18037/ausbd.417418
  63. AR15: Balkiliç, Ö. (2019). Amerikan İşletme İdeolojisinin Türkiye’ye Gelişi, Yayılışı ve Ücret Tartışmaları, 1960-1980. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 74(4), 1297-1327. https://doi.org/10.33630/ausbf.536436
  64. AR16: Büyükgöze, H., Şayir, G., Gülcemal, E., & Kubilay, S. (2018). Sosyal adalet liderliği ile öğrenci bağlılığı ilişkisinin lise öğrencilerinin görüşlerine göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 47(2), 932-961.
  65. AR17: Seçer, H. Ş., & Çolak, M. (2012). İklim Değişiminin Sosyal Politika Açısından Değerlendirilmesi. TISK Akademi, 7(13), 164-196.
  66. AR18: Yolcuoğlu, İ. G. (2012). Türkiye’de sosyal politika ve sosyal hizmetlerin geliştirilmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23(2), 145-158.
  67. AR19: Güzel, B. (2021). Futurism in Social Work: Transhumanism, Gamification of Human Life, Homo Roboticus and Care. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(2), 589-606. https://doi.org/10.33417/tsh.729496
  68. AR20: Özkan, H., Koç Kırdaş, E., & Koç, T. (2012). Yoksulluk sorununu görmeyen bir kalkınma modeli olarak yönetişimci kalkınma: Adana örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67(4), 89-124.
  69. AR21: Üstün, A., & Ci̇zreli̇, B. (2022). Yeni Bir Dönemin Eşiğinde Adil Dönüşüm Yaklaşımı. İdealKent, 13(37), 1913-1935. https://doi.org/10.31198/idealkent.1129903
  70. AR22: Tok, M. G., & Orbay, İ. (2020). Ekolojik Sosyal Hizmet Perspektifinde Su Güvensizliği. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(4), 1786-1808. https://doi.org/10.33417/tsh.730739
  71. AR23: Beytaş, O., & Şengüler, M. (2023). Müzik Emekçileri ve Covid-19: Kendi Kaderine Terk Edilenler. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(2), 245-265. https://doi.org/10.33417/tsh.1115149
  72. AR24: Özateş Gelmez, Ö. S. (2022). Dijital Refah Devletlerinin İnsan Hakları Ve Sosyal Adalet Bağlamında Değerlendirilmesi: Sosyal Yardım Ve Hizmetlerin Dijital Dönüşümünde Ortaya Çıkan Etik Meseleler. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 22(57), 797-824. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1053508
  73. AR25: Turan, Ş. (2018). Yaran Dernekleri Özelinde Çankırıda Sivil Toplum. Journal of Turkish Studies, 13(Volume 13 Issue 18), 1311-1322. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.13921
  74. AR26: Göksu, R. (2018). Kent Yoksullarının İşgal Evleriyle Kentte Söz Sahibi Olma Mücadelesi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(1), 105-127.
  75. AR27: Yırcı, R., & Kocabaş, İ. (2013). Eğitimde Özelleştirme Tartışmaları: Kavramsal Bir Analiz. Turkish Studies, 8(8), 1523-1539.
  76. AR28: Şanlıoğlu, Ö. (2010). Sosyal piyasa ekonomisinin günümüz koşullarında rekabet edebilirliği üzerine bir değerlendirme. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 47(547).
  77. AR29: Demircan, B. (2020). Sosyal Sorumluluk Örneği olarak Türk Kültüründe Hayrat Geleneği ve Vakıflar. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 51, 119-130.
  78. AR30: Uzgören, E. (2020). Avrupa entegrasyonunun krizi, reformlar ve sosyal taraflar: Nasıl bir uzlaşı? Ankara Avrupa Calismalari Dergisi, 19(1), 269-299. https://doi.org/10.32450/aacd.771084
  79. AR31: Çetin, H. (2015). Sosyal adalet, sosyal hizmetler ve bütçe. Toplum ve Sosyal Hizmet, 26(2), 145-157.
  80. AR32: Kalayci, E. (2018). Sosyal Hizmet Öğrencilerinin Sosyal Adalet Savunuculuğu Yetkinlikleri İle LGBTİ Bireylere Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(5), 1419-1425. https://doi.org/10.24106/kefdergi.1929
  81. AR33: Durgeç, F. Ö.-P. (2020). Sanat İletişiminin ve Kültür Sanat Politikalarının Toplumsal Gelişmedeki Rolü. Turkish Studies-Social Sciences, Volume 15 Issue 8(Volume 15 Issue 8), 3799-3810. https://doi.org/10.47356/TurkishStudies.47078
  82. AR34: Aydın, S., & Yarar, B. (2007). Kentleşme ve Konut Politikaları Açısından Neo-Liberalizmin Eleştirel bir Değerlendirmesi ve Sosyal Adalet Fikrinin Yeniden İnşaası. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 10(1), 29-56.
  83. AR35: Hatiboğlu Eren, B. (2016). Sosyal çalışma açısından insani ihtiyaçların değerlendirilmesine ilişkin modeller ve feminist katkılar. Toplum ve Sosyal Hizmet, 27(1), 161-178.
  84. AR36: Alper, Y., & Özgöçkçeler, S. (2016). Türk Sosyal Güvenlik Reformu ve Sosyal Adalet. Sosyal Güvenlik Dergisi, 6(2), 9-27.
  85. AR37: Akbaş, E. (2019). Sosyal Hizmetin Revize Edilen Küresel Tanımının Gösterdikleri: Paradigma Değişimi. Turkish Studies-Social Sciences, Volume 14 Issue 5, 1945-1956. https://doi.org/10.29228/TurkishStudies.30191
  86. AR38: Reçber, B. (2019). Sosyal Hizmetin Gelişiminde Türkiye’nin Konumu: Teorik Bir Analiz. Toplum ve Sosyal Hizmet, 30(2), 715-738. https://doi.org/10.33417/tsh.572233
  87. AR39: Hacıoğlu, V. (2020). Uluslararası Çalışma Örgütü ve Enformasyon Sistemleri İnovasyonu. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 77, 97-130. https://doi.org/10.26650/jspc.2019.77.0012
  88. AR40: Öngen Köse, Ç., Hati̇Boğlu Kisat, B., & Özateş Gelmez, Ö. S. (2020). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Mesleki İletişimlerinde İnsan Hakları Dilinin İnşası: Bir Metafor Araştırması. Kültür ve İletişim, 23(1) (45), 87-117. https://doi.org/10.18691/kulturveiletisim.710112
  89. AR41: Yildirim, F. (2011). Üniversite Gençliği “Sosyal Adalet”ten Ne Anlıyor? Sosyal Adalet İlkelerinin Sosyal Adalet Algısı Üzerindeki Etkisi. Aile ve Toplum, 7(25), 113-124.
  90. AR42: Buz, S. (2011). Lezbiyen gey biseksüel transseksüel travesti bireylerle sosyal hizmet. Toplum ve Sosyal Hizmet, 22(2), 137-148.
  91. AR43: Erol, Z., Karasoy, G., & Yildirim, B. (2021). Sosyal Hizmetler Alanında Sosyal İnovasyon Odaklı Uygulamalar: Kamu Kurumları Örneği. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(2), 623-641. https://doi.org/10.33417/tsh.866964
  92. AR44: Büyükdere, Ö. Ö. (2020). 100.Yılında Uluslararası Çalışma Örgütü: Değişen Koşularda Politika Tercihleri ve Yönelimler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 77, 59-96. https://doi.org/10.26650/jspc.2019.77.0015
  93. AR45: Erkan, N. E., & Altıntaş, S. (2018). Soylulaştırmanın gündelik hayattaki görünümleri: Balat’ın mekânsal ve sosyal dönüşümü. İdealkent, 9(23), 292-335.
  94. AR46: Onur, S. (2011). Sosyal Politika: Sosyal Adalet Açısından Kuramsal Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66(3), 283-305. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002223
  95. AR47: Nazlier Keser, E. N. (2020). Yaşlı bakım uygulamalarındaki etik sorunlar üzerine bir değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(1), 303-333. https://doi.org/10.33417/tsh.681896
  96. AR48: Yeti̇ş, E. Ö. (2020). Erkeklerle Şiddeti Konuşmak: Toplumsal Cinsiyet Temelli Şiddeti Anlama ve Önlemede Erkek Katılımını Psikososyal Yaklaşımın Sunduğu İmkânlar Üzerinden Düşünmek. Fe dergi feminist ele, 12(2), 187-200. https://doi.org/10.46655/federgi.843002
  97. AR49: Arun, M. O. (2022). Back to the Theory: Re-Considering Social Policies as Egalitarian Pre-Conditions of the Liberal Meritocracy. Çalışma ve Toplum, 2(73), 1017-1042. https://doi.org/10.54752/ct.1097161
  98. AR50: Serpen, A. S. B., Duyan, V., & Aldoğan, E. U. (2014). Sosyal Adalet Savunuculuğu Ölçeği Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Toplum ve Sosyal Hizmet, 25(1), 21-34.
  99. AR51: Koray, M. (2017). Eşitlik ve Sosyal Devletin Vaatleri ya da Sınırları!. Emek Araştırma Dergisi, 8(12), 1-26.
  100. AR52: Bilge, F. (2014). Cost-benefit analysis of EU social inclusion policy implementations in Turkey. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(1), 125-145. https://doi.org/10.1501/Avraras_0000000203
  101. AR53: Metin, B. (2012). Yoksullukla Mücadelede Asgari Gelir Güvencesi: Türkiye’de Sosyal Yardım ve Hizmet Sisteminde Mevcut Durum Asgari Gelir Güvencesi İhtiyacı. Sosyal Güvenlik Dergisi, 2(1), 117-151.
  102. AR54: Ercan, M. (2021). Engelli Bireylerin Kent Vatandaşlığı Deneyimleri Eksenine Bir Çalışma. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18(39), 98-125. https://doi.org/10.26466/opus.833239
  103. AR55: Durmuş, H., Er, H., & Harunoğullari, E. (2022). Sosyal Adaletin Sağlanmasında Katılım Bankacılığının Rolü. Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 81-106. https://doi.org/10.31679/adamakademi.980450
  104. AR56: Bulut, M. (2023). Türk sosyal güvenlik sisteminde yurtdışı hizmet borçlanması hakkı ve ombudsmanlık yaklaşımı. Ombudsman Akademik, 9(18), 69-98.
  105. AR57: Erikli, S., & Sali̇h, P. (2022). Sosyal Adalet ve İnsan Hakları Bağlamında Evrensel Temel Gelir. Külliye, 3(1), 56-73. https://doi.org/10.48139/aybukulliye.1056181
  106. AR58: Özada Nazim, A., & Köseoğlu, M. (2019). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Sosyal Hizmetlerin Yapısı Ve İşleyişine Eleştirel Bir Bakış. Toplum ve Sosyal Hizmet, 30(2), 665-689.
  107. AR59: Zeynalova, Z. (2020). Azerbaycan’da Sosyal Adaletin Güçlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 215-232. https://doi.org/10.18037/ausbd.758062
  108. AR60: Hablemitoğlu, Ş., Özmete, E., & Yıldırım, F. (2010). Hamilelikte İnsan Kapitalinin Sürdürülebilirliği: Ergonomik Bir Bakış Açısı. Verimlilik Dergisi, 2, 109-121.
  109. AR61: Nazlıer, E. N., & Akoğlu, G. (2018). Sosyal Hizmet Eğitiminde Yaratıcı Dramanın Önemi. Yaratıcı Drama Dergisi, 13(2), 251-260. https://doi.org/10.21612/yader.2018.018
  110. AR62: Buz, S., & Akçay, S. (2015). Sosyal hizmet araştırmasında etik. Toplum ve Sosyal Hizmet, 26(1), 149-161.
  111. AR63: Selçuk, O. (2021). Sosyal Hizmet ve COVID-19: Salgın Sürecinde Sosyal Hizmet Mümkün Mü? OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(Pandemi Özel Sayısı), 3745-3763. https://doi.org/10.26466/opus.829178
  112. AR64: Kalkavan, H., & Baş, H. (2021). Neoliberalizm ve İslam Ekonomisinin Sosyal Refah Yaklaşımlarının Karşılaştırılması. Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 141-168. https://doi.org/10.31679/adamakademi.836717
  113. AR65: Seri̇m, S., & Akkan, B. (2022). Sosyal Yardımlara Erişim Bağlamında ‘Hak Eden’ Yoksul ve Hareket Edebilirlik Kavramları: Evde Bakım Aylığı Üzerine Niteliksel bir Çalışma. Toplum ve Sosyal Hizmet, 33(3), 889-911. https://doi.org/10.33417/tsh.1028833
  114. AR66: Özmete, E., & Arslan, E. (2018). Göç: Transnasyonalizm Ve Transnasyonal Sosyal Hizmet. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(1), 173-207.
  115. AR51: Koray, M. (2017). Eşitlik ve Sosyal Devletin Vaatleri ya da Sınırları!. Emek Araştırma Dergisi, 8(12), 1-26.