Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu anlamda otizmli çocuğu olan anneleri konu edinen çalışmalarda göz ardı edilen mekânlara dair teorik bir perspektif kazandırılmak istenmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale, otizmli çocuğu olan annelerin İstanbul’da bulunan çeşitli özel eğitim kurumlarının içinde yer alan mekânlarda yaşadıkları toplumsal karşılaşmaları ve bu karşılaşmaların sonucunda ortaya çıkan sosyalleşme pratiklerini mekân-insan ilişkisi bağlamında sorunsallaştırmaktadır. Söz konusu sorunsallaştırmayı gerçekleştirmek ve ayrıca yeni kavramlar geliştirebilmek adına nitel araştırma yönteminin alt desenlerinden biri olan inşacı temellendirilmiş teori yaklaşımı tercih edilmiştir. Buradan hareketle bir eğitim kurumuna kayıtlı, 6-18 yaş aralığında otizmli çocuğu olan ve İstanbul’da ikamet eden 19 anneyle yarı-yapılandırılmış soru formu eşliğinde tamamı yüz yüze olmak üzere derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen nitel veriler MAXQDA adlı yazılım programında aşamalı olarak kodlanmış ve ulaşılan temalarla birlikte anlamlı bir yapı inşa edilmeye çalışılmıştır. Katılımcılara boş zaman kazandıran, onları benzer sosyal özellikleri paylaştıkları kişilerle bir araya getirip tanıştıran, aralarında biz duygusu oluşturan ve sosyalleşmelerini sağlayıp olumlu etkiler yapan bu mekânlar, çeşitli teorisyenler tarafından üretilen kuramlardan da destek alınarak onarıcı ayna mekânlar şeklinde kavramsallaştırılmıştır. Söz konusu mekânlar içerisinde sosyalleşmeye imkân tanıyan boş zaman da araştırma sürecinde keşfedilen bağımlı boş zaman kavramıyla açıklanmıştır. Bu anlamda otizmli çocuğu olan anneleri konu edinen çalışmalarda göz ardı edilen mekânlara dair teorik bir perspektif kazandırılmak istenmiştir.
Abstract
This article examines the social encounters of mothers with children with autism within the spaces of various special education institutions in Istanbul and analyzes the socialization practices that emerge in the context of the relationship between space and people The study adopted the constructivist grounded theory approach, which is one of the sub-designs of qualitative research, in order to conduct this problematization and to generate new conceptual insights. Nineteen mothers living in Istanbul, each having a child with autism aged between 6 and 18 years and enrolled in a special education institution, participated in face-to-face in-depth interviews based on a semi-structured interview form. The qualitative data were coded step by step with the MAXQDA software and themes were identified to construct a meaningful structure. The findings show that these spaces provide leisure for the participants, bring them together with people who share similar social characteristics, create a sense of belonging and support socialization with positive effects. Drawing on existing theoretical discussions, these spaces are conceptualized as spaces of restorative mirrors and the leisure that enables socialization within them is defined as interdependent leisure. Accordingly, this study seeks to offer a theoretical perspective on the spaces that have been neglected in research involving mothers of children with autism.