Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma literatüre iki temel katkı sunmaktadır: Sühreverdî’yi mantık ve metafizik tarihinde eleştirel bir figür olarak konumlandırır ve mantıksal biçim ile ontolojik içerik arasındaki bağı kuran kavramsal bir çerçeve sunarak onun düşüncesinin çağdaş tartışmalar açısından taşıdığı güncelliği vurgular.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Şihâbeddin es-Sühreverdî’nin İşrâkî felsefesi çerçevesinde totolojiye yönelik ontolojik eleştirisini incelemektedir. Sühreverdî, “A, A’dır” gibi totolojik ifadelerin anlamlı olduğu yönündeki Aristotelesçi görüşe karşı çıkar; konu ve yüklem arasında bir ayrım yapılmadığı için bu tür ifadelerin epistemik bir değer taşımadığını savunur. Ona göre, geçerli bir önerme, farklı epistemik işlevleri olan ayrı kavramlar içermesi gerekir. Totolojiler ise bu ayrımı ortadan kaldırarak gerçek bir yargı ortaya koyamaz. Bu araştırma, Sühreverdî’nin tutumunu hem birincil kaynakları üzerinden hem de seçilmiş bazı Orta çağ şarihleri ile karşılaştırmalı bir okumayla analiz etmektedir. Yöntemsel olarak, metin merkezli çözümleme ile tarihsel yorumlamayı birleştirerek onun metafiziğinin mantık anlayışını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. Çalışma literatüre iki temel katkı sunmaktadır: Sühreverdî’yi mantık ve metafizik tarihinde eleştirel bir figür olarak konumlandırır ve mantıksal biçim ile ontolojik içerik arasındaki bağı kuran kavramsal bir çerçeve sunarak onun düşüncesinin çağdaş tartışmalar açısından taşıdığı güncelliği vurgular.
Abstract
This study examines Shihāb al-Dīn al-Suhrawardī’s ontological critique of tautology within his Illuminationist philosophy. Al-Suhrawardī challenges the Aristotelian view of tautologies such as “A is A” as meaningful, arguing that they lack epistemic value by failing to distinguish between the subject and predicate. His essence-based ontology demands that valid propositions involve distinct concepts fulfilling different epistemic roles. Tautologies, by collapsing this distinction, do not yield true judgment. This research analyzes al-Suhrawardī’s position through his primary texts and a comparative reading of select medieval commentators. Methodologically, it combines close textual analysis with historical interpretation to show how his metaphysics shapes his logic. This study contributes to two areas: it repositions al-Suhrawardī as a critical figure in the history of logic and metaphysics, and it offers a conceptual framework that bridges logical form with ontological substance, highlighting the continued relevance of his thought to contemporary debates in logic, semantics, and the foundations of meaningful judgment.