KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Denetim ve Güvence Hizmetleri Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

BİST Sürdürülebilirlik Endeksinde Döngüsel Ekonomi Performansı: Yenilenebilir Enerji Sektörü Uygulaması

Circular Economy Performance in the BIST Sustainability Index: An Application to the Renewable Energy Sector

Seher Meral Çeviren(Munzur Üniversitesi)0000-0003-4885-7380
Sayfa
178–209
Yayın Tarihi
2026-07-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

ORESTE sıralamasına göre; 2021-2023 arasındaki dönemde ENERJİSA’nın, 2024 yılında ise AYDEM’in raporlama temelli döngüsel ekonomi performansının yüksek olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, BİST Sürdürülebilirlik Endeksi yenilenebilir enerji sektöründe listelenen kuruluşların, iklim değişikliği ekseninde döngüsel ekonomi performanslarının karşılaştırmalı olarak analiz edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma kapsamında 2021-2024 yılları arasında BİST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde listelenen 11 yenilenebilir enerji kuruluşunun sürdürülebilirlik, entegre ve faaliyet raporları incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:ORESTE sıralamasına göre; 2021-2023 arasındaki dönemde ENERJİSA’nın, 2024 yılında ise AYDEM’in raporlama temelli döngüsel ekonomi performansının yüksek olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2021-2024 Verileri
⚙️Değişkenler:Döngüsel ekonomi · BİST Sürdürülebilirlik Endeksi · İklim değişikliği

Özet

Bu çalışmanın amacı, BİST Sürdürülebilirlik Endeksi yenilenebilir enerji sektöründe listelenen kuruluşların, iklim değişikliği ekseninde döngüsel ekonomi performanslarının karşılaştırmalı olarak analiz edilmesidir. Çalışmada, döngüsel ekonomi ile İklim Değişikliği Performans Endeksi (CCPI) boyutlarının bütünleştirildiği özgün bir model önerilmiştir. Araştırma kapsamında 2021-2024 yılları arasında BİST Sürdürülebilirlik Endeksi’nde listelenen 11 yenilenebilir enerji kuruluşunun sürdürülebilirlik, entegre ve faaliyet raporları incelenmiştir. Karar probleminde temel alınan yedi kritere ilişkin veriler, içerik analizi yöntemiyle nicel hale getirilmiş; kriter ağırlıkları ENTROPİ yöntemiyle belirlenmiş ve performans sıralamasında ORESTE yönteminden yararlanılmıştır. Modelin sağlamlığı, ORESTE projeksiyon parametresinin (R = −1, R = 1, R = 2) farklılaştırıldığı kapsamlı bir duyarlılık analiziyle sınanmıştır. ENTROPİ sonuçları, en belirleyici kriterin 2021 yılında su tüketimi ve verimliliği, 2022–2023 yıllarında sera gazı emisyonu ve azaltımı, 2024 yılında iklim politikası olduğunu ortaya koymaktadır. Bu değişim, sektörün raporlama konusunda iklim yönetişimi odağına doğru kaydığına işaret etmektedir. ORESTE sıralamasına göre; 2021-2023 arasındaki dönemde ENERJİSA’nın, 2024 yılında ise AYDEM’in raporlama temelli döngüsel ekonomi performansının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Duyarlılık analizi, modelin R parametresine karşı yüksek düzeyde sağlam olduğunu doğrulamıştır. Araştırmanın bulguları, raporlama temelli bir performans değerlendirmesi niteliği taşıdığından, fiili çevresel sonuçları doğrudan temsil etmemektedir. Çalışma; yöneticilere iklim odaklı raporlama stratejisi geliştirmede, politika yapıcılara ise ESRS uyumlu zorunlu raporlama çerçevelerinin tasarımında yol gösterici nitelikte sonuçlar sağlamaktadır.

Abstract

The aim of this study is to comparatively analyze the circular economy performance of renewable energy companies listed on the BIST Sustainability Index, from a climate change perspective. The study proposes an integrated model that combines circular economy indicators with the dimensions of the Climate Change Performance Index (CCPI). The research examines the sustainability, integrated, and activity reports of 11 renewable energy companies listed on the BIST Sustainability Index between 2021 and 2024. Data for the seven decision criteria were quantified using content analysis; criterion weights were determined using the ENTROPY method, and the ORESTE method was used for performance ranking. The robustness of the model was tested with a comprehensive sensitivity analysis in which the ORESTE projection parameter (R = −1, R = 1, R = 2) was varied. The ENTROPY results indicate that he highest weighted criteria were water consumption and efficiency in 2021, greenhouse gas emissions and reduction in 2022–2023, and climate policy in 2024. This shift indicates that the sector’s reporting is placing increasing emphasis on climate governance. According to the ORESTE results, ENERJİSA ranked first from 2021 to 2023, whereas AYDEM ranked first in 2024. Sensitivity analysis confirmed that the model is highly robust to changes in the R parameter. Since the assessment based on reported disclosures, the findings do not directly represent actual environmental outcomes. The study provides guidance to managers in developing climate-focused reporting strategies and to policymakers in designing ESRS-compliant mandatory reporting frameworks.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çeviren, S. M. (2026). BİST Sürdürülebilirlik Endeksinde Döngüsel Ekonomi Performansı: Yenilenebilir Enerji Sektörü Uygulaması. Denetim ve Güvence Hizmetleri Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 178–209. https://ajindex.com/articles/1611714

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (90)

  1. Abdullah, L., & Otheman, A. (2013). A New Weight for Sub-Criteria in Interval Type-2 Fuzzy TOPSIS and Its Application. IJ Intelligent Systems and Applications, 2, 25-33. DOI: https://doi.org/10.5815/ijisa,3.
  2. Acer, A. & Kalender, S. (2020). Antrepoların performansının ENTROPI ve TOPSIS yöntemiyle değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 65, 1-20.
  3. Akman, G., Pamuk, K. C., & Karabıçak, Ç. (2021). Yeni ürün geliştirme sürecinde bulanık AHP & ORESTE bütünleşik yöntemi ile tedarikçi seçimi: savunma sanayisinde bir uygulama. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(2), 788-807.
  4. Aksakal, E. & Çalışkan, E. (2023). Olimpiyatlara aday şehirlerin seçim sürecinde dikkate alınacak kriterlerin entropi yöntemi ile değerlendirilmesi. İçinde M. Kabak & Y. Çınar (Ed.), Çok kriterli karar verme yöntemleri, MS Excel çözümlü uygulamalar (ss. 169-191). Nobel Yayıncılık.
  5. Al-Shaer, H., & Hussainey, K. (2022). Sustainability reporting beyond the business case and its impact on sustainability performance: UK evidence. Journal of Environmental Management, 311, 114883.
  6. Altıntaş, F. F. (2021). G7 grubu ülkelerin iklim değişikliği koruma performanslarının CODAS ve EDAS yöntemleri ile incelenmesi. Turkish Studies, 16(4), 1181-1201. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.51022
  7. Altuntaş, C., & Türker, D. (2012). Sürdürülebilir tedarik zincirleri: sürdürülebilirlik raporlarının içerik analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(3), 39-64.
  8. Ana, E. (2009). Sewer asset management. Sewer structural deterioration modelling and multicriteria decision making in sewer rehabilitation projects prioritization. https://researchportal.vub.be/
  9. Aracı, H., & Yüksel, F. (2016). Şeffaflık ve Hesap Verilebilirliğin Sağlanmasında Sürdürülebilirlik Raporları: BİST Sürdürülebilirlik Endeksindeki Şirketlerin Sürdürülebilirlik Raporlarının İncelenmesi. World of Accounting Science, 18 (özel sayı-1), 103-130.
  10. Aras, G., & Crowther, D. (2008). Developing sustainable reporting standards. Journal of Applied Accounting Research, 9(1), 4-16.
  11. Aras, G., A., Tezcan, N. & Kutlu Furtuna, Ö. (2016). Geleneksel bankacılık ve katılım bankacılığında kurumsal sürdürülebilirlik performansının TOPSIS yöntemiyle karşılaştırılması. İstanbul Management Journal, 27(81), 58-81.
  12. Aras, G., Tezcan, N., Kutlu Furtuna, O., & Hacioglu Kazak, E. (2017). Corporate sustainability measurement based on entropy weight and TOPSIS: A Turkish banking case study. Meditari Accountancy Research, 25(3), 391-413.
  13. Aras, G., (2018). Aras, G., Tezcan, N., & Furtuna, Ö. K. (2018). Geleneksel bankacılık ve katılım bankacılığında kurumsal sürdürülebı̇lı̇rlı̇k performansının TOPSIS yöntemı̇yle karşılaştırılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 27(81), 58-81
  14. Ari, Y. O. (2021, Ocak 22–23). Uluslararası Sosyal, Politik ve Ekonomik Endeksler Işığında Vişegrad Grubu Ülkeleri ve Türkiye Analizi [Tam Metin Bildiri]. Pearson Journal International Conference on Social Sciences & Humanities, Ankara. https://www.researchgate.net/publication/349053458_Uluslararasi_Sosyal_Politik_ve_Ekonomik_Endeksler_Isiginda_Visegrad_Grubu_Ulkeleri_ve_Turkiye_Analizi
  15. Arslan, H. M. (2018). AHP ve ORESTE yöntemleri ile en etkin yakıt türünün belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 160-170.
  16. Ateş, S. & Topal, A. (2021). ENTROPİ temelli TOPSIS, ARAS ve MOOSRA yöntemleri ile güneş enerji santrali kuruluş yeri seçimi: Kop bölgesi örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 17(4), 1099-1119.
  17. Beller Dikmen, B. (2023). Türkiye’de demiryolu yük taşımacılığı sektöründe hizmet veren işletmelerin finansal performans analizi: Entropi temelli topsis uygulaması. E. Uzun & H. Özbaş (Ed.), Uluslararası Ticaret ve Lojistik Kapsamında Yönetim, Finans ve Muhasebe Yaklaşımları (ss. 23-41). Özgür Yayıncılık.
  18. Biswas, T. K., Chaki, S. & Das, M. C. (2019). MCDM technique application to the selection of an Indian institute of technology. Operational Research in Engineering Sciences: Theory and Applications, 2(3), 65-76.
  19. BORSA İSTANBUL (BİST) (2025, Kasım 11). https://www.borsaistanbul.com/tr/sayfa/472/surdurulebilirlik.
  20. Boulhaga, M., Bouri, A., Elamer, A. A. & Ibrahim, B. A. (2022). Environmental, social and governance ratings and firm performance: The moderating role of internal control quality. Corporate Social Responsibility and Environmental Management. Advance online publication. DOI: 10.1002/csr.2343
  21. Büyükkeklik, A. & Afşar, Y. (2023). Döngüsel Ekonomi ve Verimlilik: Sosyal Bilimler Kapsamında Bir Literatür İncelemesi. Verimlilik Dergisi, Döngüsel Ekonomi ve Sürdürülebilirlik Özel Sayısı, 127-150.
  22. Chatterjee, P., & Chakraborty, S. (2012). Material selection using preferential ranking methods. Materials & Design, 35, 384-393.
  23. Clarkson, P. M., Ponn, J., Richardson, G. D., Rudzicz, F., Tsang, A., & Wang, J. (2020). A textual analysis of US corporate social responsibility reports. Abacus, 56(1), 3-34.
  24. Çıray, D., Özdemir, Ü., & Mete, S. (2024). An evaluation of the logistics performance index using the ENTROPY-based ORESTE method. Journal of Transportation and Logistics, 9(1), 68-82.
  25. De Leeneer, I., & Pastijn, H. (2002). Selecting land mine detection strategies by means of outranking MCDM techniques. European Journal of Operational Research, 139(2), 327-338.
  26. Delhaye, C., Teghem, J., & Kunsch, P. (1991). Application of the ORESTE method to a nuclear waste management problem. International Journal of Production Economics, 24(1-2), 29-39.
  27. Dinçer, S. E. (2011). The structural analysis of key indicators of Turkish manufacturing industry: ORESTE and MAPPAC applications. European Journal of Scientific Research, 60(1), 6-18.
  28. Diwan, H., & Amarayil Sreeraman, B. (2023). From financial reporting to ESG reporting: a bibliometric analysis of the evolution in corporate sustainability disclosures. Environment, Development and Sustainability, 1-37.
  29. Doğan, H. (2022). Seçilmiş ülkelerin çevresel performanslarının bütünleşik CRITIC - MABAC yöntemleriyle ölçülmesi. Journal of Emerging Economies and Policy, 7(2), 433-448.
  30. Düzer, M., & Önce, S. (2017). Kurumsal sürdürülebilirlik raporlaması ve finansal performans: BİST’te işlem gören şirketler için karşılaştırmalı bir analiz. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 637-648.
  31. Dwivedi, A., Goel, V., Pathak, S. K., & Kumar, A. (2023). Prioritization of potential barriers to the implementation of solar drying techniques using MCDM tools: A case study and mapping in INDIA. Solar Energy, 253, 199-218.
  32. Ece Çokmutlu, M. (2023). Sürdürülebilir kalkınma temelinde döngüsel ekonomi performansı. Verimlilik Dergisi, Döngüsel Ekonomi ve Sürdürülebilirlik Özel Sayısı, 151-170.
  33. EFRAG (2023). European Sustainability Reporting Standards – ESRS Set 1. European Financial Reporting Advisory Group.
  34. EMF (2015). Growth within: a circular economy vision for a competitive Europe. https://content.ellenmacarthurfoundation.org/m/3d4eba36b0311c08/original/Growth-within-A-circular-economy-vision-for-a-competitive-europe.pdf.
  35. Er, F., & Yıldız, E. (2018). Türkiye girişimci ve yenilikçi üniversite endeksi 2016 ve 2017 sonuçlarının ORESTE ve faktör analizi ile incelenmesi. Alphanumeric Journal, 6(2), 293-310. DOI: 10.17093/alphanumeric.431034.
  36. Erdoğan, S. T. & Esmeray, A. (2023). Finansal Olmayan Raporlamada İklim Değişikliğinin Yeri Üzerine Bir İnceleme: BİST Sürdürülebilirlik Endeksi Örneği. İçinde H. Karadal, E. Dinçer & M. Ş. Karadal (Ed.), Girişimcilik & Yönetim Güncel Gelişmeler, (ss. 131-150). Özgür Yayınevi.
  37. Eroğlu, E., Yıldırım, B., Yıldırım, B. F., & Özdemir, M. (2014). Çok kriterli karar vermede “ORESTE” yöntemi ve personel seçiminde uygulanması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 25(76).
  38. Fasanghari, M., Mohamedpour, M., & Mohamedpour, M. A. (2009, April 27–29). A novel method combining ORESTE, Fuzzy set theory, and TOPSIS method for ranking the Information and communication technology research centers of Iran [Tam Metin Bildiri]. 2009 Sixth International Conference on Information Technology: New Generations, Las Vegas, Nevada, USA. https://ieeexplore.ieee.org/document/5070885
  39. Flammer, C. (2021). Corporate green bonds. Journal of Financial Economics, 142(2), 499–516.
  40. Fragkos, P. (2022). Analysing the systemic implications of energy efficiency and circular economy strategies in the decarbonisation context. AIMS Energy, 10(2), 191-218.
  41. Geissdoerfer, M., Savaget, P., Bocken, N. M., & Hultink, E. J. (2017). The circular economy–A new sustainability paradigm?. Journal of Cleaner Production, 143, 757-768.
  42. Germanwatch (2020), Climate Change Performance Index 2021, New Climate Institute & Climate Action Network, Bonn.
  43. Ghisellini, P., Cialani, C., & Ulgiati, S., (2016). A review on circular economy: the expected transition to a balances interplay of environment and economic systems. J. Clean. Prod. 114, 2015–2018. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2015.09.007
  44. Gray, R., Kouhy, R., & Lavers, S. (1995). Corporate social and environmental reporting: a review of the literature and a longitudinal study of UK disclosure. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 8(2), 47-77.
  45. Güngör, N. (2023). Sürdürülebilirlik raporlarında döngüsel ekonomi: Borsa İstanbul’da bir araştırma. Denetim ve Güvence Hizmetleri Dergisi, 3(1), 36-47.
  46. Hackston, D. & Milne, M.J. (1996), Some determinants of social and environmental disclosures in New Zealand companies. Accounting, Auditing and Accountability Journal, 9(1), 77-108.
  47. Hardiyansah, M., Agustını, A. T., & Purnamawatı, I. (2021). The effect of carbon emission disclosure on firm value: environmental performance and industrial type. The Journal of Asian Finance, Economics and Business, 8(1), 123-133.
  48. Haywood, L. K., De Lange, W., Musvoto, C., & De Wet, B. (2021). What do South African supermarket retailers disclose about the sustainability of suppliers?. Journal of Contemporary Management, 18(1), 173-193.
  49. Hong, T., Ou, J., Jia, F., Chen, L., & Yang, Y. (2024). Circular economy practices and corporate social responsibility performance: the role of sense-giving. International Journal of Logistics Research and Applications, 27(11), 2208-2237.
  50. Hüseyin, A., & Çetin, A. (2024). Analyzing Corporate Sustainability Reports With Topsis Method: Evidence From Bist Sustainability Index. Journal of Economics Business and International Relations-JEBI, 3(1), 96-135.
  51. Jafari, R. (2013). A new hybrid GA-PSO method for solving multi-period inventory routing problem with considering financial decisions. JIEM. 6(4), 909-929. http://dx.doi.org/10.3926/jiem.629.
  52. Karaca, C., & Ulutaş, A. (2018). Entropi ve Waspas yöntemleri kullanılarak Türkiye için uygun yenilenebilir enerji kaynağının seçimi. Ege Academic Review, 18(3), 483-494.
  53. Kazan, G., & Kocamış, T. U. (2026). Exploring Sustainable Tax Policy in Türkiye: A Qualitative Analysis of Corporate and Public Discourse in the Energy Sector. Corporate Governance and Sustainability Review, 10(2), 44-55.
  54. Khan, O., Daddi, T., & Iraldo, F. (2020). The role of dynamic capabilities in circular economy implementation and performance of companies. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 27(6), 3018-3033.
  55. Khan, S., & Haleem, A. (2021). Investigation of circular economy practices in the context of emerging economies: A CoCoSo approach. International Journal of Sustainable Engineering, 14(3), 357-367
  56. Kirchherr, J., Reike, D., & Hekkert, M. (2017). Conceptualizing the circular economy: An analysis of 114 definitions. Resources, Conservation and Recycling, 127, 221–232. https://doi.org/10.1016/j.resconrec.2017.09.005
  57. Kolk, A., Kourula, A., & Pisani, N. (2017). Multinational enterprises and the sustainable development goals: What do we know and how to proceed?. Transnational Corporations, 24(3), 9-32.
  58. Kolk, A., Levy, D., & Pinkse, J. (2008). Corporate responses in an emerging climate regime: The ınstitutionalization and commensuration of carbon disclosure. European Accounting Review, 17(4), 719-745, DOI: 10.1080/09638180802489121.
  59. Korga, S., & Dirik, C. (2023). Geliştirilmiş entropi tabanlı TOPSIS yöntemiyle imalat sektöründe sürdürülebilirlik performansı ölçümü ve bir gösterge seti önerisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(1), 561-577.
  60. Lieder, M., Rashid, A., 2016. Towards circular economy implementation: A comprehensive review in context of manufacturing industry. J. Clean. Prod., 115, 36–51. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2015.12.042.
  61. Lotfi, F. H. & Fallahnejad, R. (2010). Imprecise Shannon’s Entropy and Multi Attribute Decision Making. Entropy. 12, 53-62. doi:10.3390/e12010053.
  62. Maubane, P., Prinsloo, A., & Van Rooyen, N. (2014). Sustainability reporting patterns of companies listed on the Johannesburg securities exchange. Public Relations Review, 40(2), 153-160.
  63. Milne, M. J., & Adler, R. W. (1999). Exploring the reliability of social and environmental disclosures content analysis. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 12(2), 237-256.
  64. Ozdemir, U., Mete, S., & Gul, M. (2026). Evaluation and classification of emergency and disaster assembly areas with ORESTE-Sort. Sustainability, 18(3), 1281.
  65. Özuyar, P., & Gürsoy, Ç. (2021). Türkiye’deki bilimsel yayınlarda döngüsel ekonomi teriminin yeri. İşletme Akademisi Dergisi, 2(4), 315-331.
  66. Panchal, R., Singh, A. & Diwan, H. (2021). Does circular economy performance lead to sustainable development? - A systematic literature review. Journal of Environmental Management, 293, 112811.
  67. Pandey, V., Komal, & Dincer, H. (2023). A review on TOPSIS method and its extensions for different applications with recent development: V. Pandey et al. Soft Computing, 27(23), 18011-18039.
  68. Pastijn, H. & Leysen, J. (1989). Constructing an outranking relation with ORESTE. In Models and Methods in Multiple Criteria Decision Making, 12, 1255-1268.
  69. Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2011). Creating shared value. Harvard Business Review, 89(1/2), 62-77.
  70. Potting, J., Hekkert, M. P., Worrell, E., & Hanemaaijer, A. (2017). Circular economy: Measuring ınnovation in the product Chain. (Planbureau voor de Leefomgeving; No. 2544). PBL Publishers. http://www.pbl.nl/sites/default/files/cms/publicaties/pbl-2016-circular-economy-measuring-innovation-in-product-chains-2544.pdf
  71. Puertas, R., & Marti, L. (2021). Eco-innovation and determinants of GHG emissions in OECD countries. Journal of Cleaner Production, 319, 128739.
  72. Roubens, M. (1982). Preference relations on actions and criteria in multicriteria decision making. European Journal of Operational Research, 10(1), 51-55.
  73. Saidani, M., Yannou, B., Leroy, Y., Cluzel, F., & Kendall, A. (2019). A taxonomy of circular economy indicators. Journal of Cleaner Production, 207, 542-559.
  74. Saygın, O., & Önk, H. (2023). The effect of inclusion in the climate index on financial performance: The case of Garanti BBVA climate index. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(4), 1199-1215. http://doi.org/10.25287/ohuiibf.1343801.
  75. Shannon, C. E. (1948). A mathematical theory of communication. The Bell System Technical Journal, 27(3), 379-423.
  76. Sheikh, A., Simske, S. J., & Chong, E. K. (2024). Evaluating artificial intelligence models for resource allocation in circular economy digital marketplace. Sustainability, 16(23), 10601.
  77. Sobhani, F. A., Amran, A., & Zainuddin, Y. (2009). Revisiting the practices of corporate social and environmental disclosure in Bangladesh. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 16(3), 167-183.
  78. Sobhani, F. A., Amran, A., & Zainuddin, Y. (2012). Sustainability disclosure in annual reports and websites: a study of the banking industry in Bangladesh. Journal of Cleaner Production, 23(1), 75-85.
  79. Stewart, R., & Niero, M. (2018). Circular economy in corporate sustainability strategies: A review of corporate sustainability reports in the fast‐moving consumer goods sector. Business Strategy and the Environment, 27(7), 1005-1022.
  80. Susanto, A. & Meiryani, M. (2019). The impact of environmental accounting information system alignment on firm performance and environmental performance: A case of small and medium enterprises s of Indonesia. International Journal of Energy Economics and Policy, 9(2), 229-236.
  81. Sürmen, M., & Çokmutlu, M. E. (2022). Döngüsel ekonomi performans ölçümü üzerine bir araştırma. Ekonomi İşletme ve Yönetim Dergisi, 6(2), 209-234
  82. Şişecam (2022). Sürdürülebilirlik Raporu. https://www.sisecam.com/tr/basin-bultenleri/sisecam-in-2022-surdurulebilirlik-raporu-yayimlandi.
  83. Tuş Işık, A. (2016). QUALIFLEX and ORESTE Methods for the ınsurance company selection problem. Alphanumeric Journal, 4(2), 55–68. https://doi.org/10.17093/aj.2016.4.2.5000194524
  84. Yerlikaya, M. A. (2022). Bulanık karar verme problemlerinde ORESTE yöntemi ve bir çözüm önerisi. Journal of Optimization and Decision Making, 1(2), 123-133.
  85. Yerlikaya, M. A., & Arıkan, F. (2016). Expert systems with applications KOBİ’lere sağlanan desteklerin performans etkinlik sıralarının Promethee ve Oreste yöntemleri ile belirlenmesi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 31(4), 1007-1016.
  86. Wang, T. C., & Lee, H. D. (2009). Developing a fuzzy TOPSIS approach based on subjective weights and objective weights. Expert Systems with Applications, 36(5), 8980-8985.
  87. Wu, J., Sun, J., Liang, L., & Zha, Y. (2011). Determination of weights for ultimate cross efficiency using Shannon entropy. Expert Systems with Applications, 38(5), 5162-5165.
  88. Xingli, W. & Huchang, L. (2018). An approach to quality function deployment based on probabilistic linguistic term sets and ORESTE method for multi-expert multi-criteria decision making. Information Fusion, 43, 13-26.
  89. Zhou, J., Wu, Y., Wu, C., He, F., Zhang, B., & Liu, F. (2020). A geographical information system based multi-criteria decision-making approach for location analysis and evaluation of urban photovoltaic charging station: A case study in Beijing. Energy Conversion and Management, 205, 112340.
  90. Zulkifli, N., & Amran, A. (2006). Realising corporate social responsibility in Malaysia. Journal of corporate citizenship, 24(101), 14.