Dergiler / Bitig Edebiyat Fakültesi Dergisi / 2026 / Sayı: Mevlevilik Geleneği ve Vefatının 475. Yılında Muğlalı İbrahim Şâhidî (1470-1550) Özel Sayısı Özel Sayı

Gül Bahçesinden Bir Demet: Gülşen-i Vahdet

A Bouquet from the Rose Garden: Gülşen-i Vahdet

Sayfa
461–465
Yayın Tarihi
2025-04-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eser birçok kez şerh ve tanzir edilmiş, Arapça ve Rumca’ya çevrilmiştir (Külekçi, 1996, s. 32).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tasavvuf denizinde vahdete ulaşmak uzun bir yolculuğa çıkmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eser, yazarın düşürdüğü tarihe göre 1536’da yazılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Eser birçok kez şerh ve tanzir edilmiş, Arapça ve Rumca’ya çevrilmiştir (Külekçi, 1996, s. 32).
🔬Tür:Kitap İncelemesi
📍Kapsam:2021 Verileri
⚙️Değişkenler:Gülşen-i Vahdet · Şahidi İbrahim Dede · Alegorik Mesnevi

Özet

Tasavvuf denizinde vahdete ulaşmak uzun bir yolculuğa çıkmaktır. İnsanın kalbinin akletmesiyle gerçeğe ve tekliğe ulaşma yolculuğu Muğlalı Şâhidî İbrahim Dede’nin Gülşen’i Vahdet eserinde yüz ve yüze ait unsurlarla alegorik bir biçimde anlatılır. Eser, yazarın düşürdüğü tarihe göre 1536’da yazılmıştır. Aruzun “fâ’ilâtün/fâ’ilâtün/fâ’ilün” vezniyle kaleme alınan tasavvufi alegorik mesnevi Gülşen-i Vahdet, klasik mesnevi düzenine uygun olarak besmele, tahmid, tevhid ve na’t sırasıyla düzenlenmiş; 3,5 varak hacmindeki sebeb-i telif bölümü ise Farsça ve mensur tarzda kaleme alınmıştır. Eserin sonunda “ışk imiş” ifadesiyle başlayan son bölüm bazı mecmualarda Işk-nâme-i Şâhidî Efendi başlığıyla ayrı bir risale olarak kaydedilmişse de Gülşen-i Vahdet’in devamıdır (Tanç, 2021). Eser birçok kez şerh ve tanzir edilmiş, Arapça ve Rumca’ya çevrilmiştir (Külekçi, 1996, s. 32).

Abstract

Tasavvuf denizinde vahdete ulaşmak uzun bir yolculuğa çıkmaktır. İnsanın kalbinin akletmesiyle gerçeğe ve tekliğe ulaşma yolculuğu Muğlalı Şâhidî İbrahim Dede’nin Gülşen’i Vahdet eserinde yüz ve yüze ait unsurlarla alegorik bir biçimde anlatılır. Eser, yazarın düşürdüğü tarihe göre 1536’da yazılmıştır. Aruzun “fâ’ilâtün/fâ’ilâtün/fâ’ilün” vezniyle kaleme alınan tasavvufi alegorik mesnevi Gülşen-i Vahdet, klasik mesnevi düzenine uygun olarak besmele, tahmid, tevhid ve na’t sırasıyla düzenlenmiş; 3,5 varak hacmindeki sebeb-i telif bölümü ise Farsça ve mensur tarzda kaleme alınmıştır. Eserin sonunda “ışk imiş” ifadesiyle başlayan son bölüm bazı mecmualarda Işk-nâme-i Şâhidî Efendi başlığıyla ayrı bir risale olarak kaydedilmişse de Gülşen-i Vahdet’in devamıdır (Tanç, 2021). Eser birçok kez şerh ve tanzir edilmiş, Arapça ve Rumca’ya çevrilmiştir (Külekçi, 1996, s. 32).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Avcı, N. (2025). Gül Bahçesinden Bir Demet: Gülşen-i Vahdet. Bitig Edebiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: Mevlevilik Geleneği ve Vefatının 475. Yılında Muğlalı İbrahim Şâhidî (1470-1550) Özel Sayısı Özel Sayı, 461–465. https://ajindex.com/articles/1610763

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Açık, N. (1997). Değerlendirmeler: Şâhidî İbrahim Dede: Gülşen-i Vahdet (hzl. Numan Külekçi). Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, (551), 471-474.
  2. Bursalı Mehmet Tahir (2016). Osmanlı müellifleri. (haz. M. A. Yekta Saraç). C.1. Türkiye Bilimler Akademisi.
  3. Çıpan, M. (1985). Muğlalı İbrahim Şahidi hayatı, edebi şahsiyeti, eserleri divan ve Gülşen-i Vahdet (tenkitli metin) [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi.
  4. Şâhidî İbrahim Dede. (1996). Gülşen-i Vahdet (Yüz ile İlgili Tasavvufî Remizler). (haz. Numan Küleçi). Akçağ Yayınları.
  5. Tanç, N. (2016). Gülşen-i Vahdet’te seyr u sülûk alegorisi olarak yüz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), 368-375.
  6. Tanç, N. (2021). Gülşen-i Vahdet (Şâhidî). Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü. http://tees.yesevi.edu.tr/madde-detay/gulsen-i-vahdet-sahidi