Dergiler / Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 66 Sayı: 1

BİR ENDERUNLUDAN GERİYE KALANLAR: HAS ODABAŞI SALİH AĞA’NIN 1786 TARİHLİ TEREKESİ

WHAT REMAINS AN ENDERUNLU: THE 1786-DATED PROBATE INVENTORY OF CHIEF OF THE PRIVY CHAMBER SALİH AGHA

Evren Gökçe(Süleyman Demirel Üniversitesi)0000-0001-5930-3020
Sayfa
201–224
Yayın Tarihi
2026-06-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, dönemin siyasal ve ekonomik gelişmelerinin terekenin oluşumundaki etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı saray teşkilatının temel kurumlarından olan Enderun, oda veya koğuş adı verilen birimlere ayrılmış olup, bu birimler arasında Has Oda (Hane-i Hassa) en yüksek dereceye sahipti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üst düzey bir saraylı sıfatıyla dikkate değer bir maaşa sahip olan Has Odabaşı’nın aynı zamanda başka gelir kalemleri mevcuttu.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, dönemin siyasal ve ekonomik gelişmelerinin terekenin oluşumundaki etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı İmparatorluğu · Saray · Has Oda

Özet

Osmanlı saray teşkilatının temel kurumlarından olan Enderun, oda veya koğuş adı verilen birimlere ayrılmış olup, bu birimler arasında Has Oda (Hane-i Hassa) en yüksek dereceye sahipti. Saraya seçilerek alınan iç oğlanlarının yıllar süren uzun bir eğitim süreci sonrasında kabul edildikleri Has Oda’nın mensupları, padişahın özel hizmetlerini yerine getirmekteydi. Odadaki en üst rütbeli görevliler devlet teşrifatında dört genç ağa unvanıyla anılan kıdemli ağalardı. Bu ağalar arasında XVII. yüzyılda saray teşkilatında yaşanan değişmeler neticesinde silahtarın ön plana çıkmasından önce Has Odabaşı en yüksek rütbeye sahipti. Has Odabaşı odanın yönetiminden sorumlu olduğu gibi aynı zamanda padişaha fiziksel açıdan en yakın hizmeti veren kişiydi. Üst düzey bir saraylı sıfatıyla dikkate değer bir maaşa sahip olan Has Odabaşı’nın aynı zamanda başka gelir kalemleri mevcuttu. Bunlar arasında padişah tarafından yapılan ihsanlar, hazineden çeşitli isimler altında tahsis edilenler ve devlet adamlarıyla diğer yöneticiler tarafından verilen hediyelerin önemli bir yeri vardı. Bu çalışmada Sultan I. Abdülhamid’in (1774-1789) son saltanat yıllarında Has Odabaşılık görevini icra eden Salih Ağa’nın Topkapı Sarayı Müzesi Arşivi’nde kayıtlı terekesi incelenmiş, terekenin günümüz Türkçesine çevrilmesiyle elde edilen veriler değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Bu doğrultuda Salih Ağa’nın Has Odabaşılık vazifesiyle bağlantılı olan giysileri, sahip olduğu kumaşlar, at ve binit takımlarının yanı sıra, nakit parası ve değerli eşyaları gibi hususların üzerinde durulmuştur. Ayrıca söz konusu terekeyle kendisinden daha erken tarihte vefat eden başka bir Has Odalının terekesi arasında karşılaştırmalar yapılmıştır. Ayrıca, dönemin siyasal ve ekonomik gelişmelerinin terekenin oluşumundaki etkileri tespit edilmeye çalışılmıştır.

Abstract

Enderun, one of the basic institutions of the Ottoman palace organization was divided into chambers or wards, and among these units, Has Oda had the highest rank. Members of the Has Oda, where the pages of the sultan's palace who were elected to the palace were accepted after a long training process lasting years, were carrying on special services for the sultan. The highest-ranking officials in the room were the senior aghas, who were known as the four junior aghas during the state protocol. Among them, before the silahtar came to the forefront as a result of the changes in the palace organization in the XVIIth century, the Has Odabaşı had the highest rank. Has Odabaşı was responsible for the management of the Has Oda and was also the person who provided the closest physical service to the sultan. Has Odabaşı who had the title of the high-level palace organization member had a remarkable salary, and also had other incomes. Among these incomes, the grants made by the sultan, allocated from the treasury under various names, and the gifts given by statesmen and other administrators had an important place. In this study, the heritage of Salih Agha, who served as the Has Odabaşı during the last reign years of Sultan Abdülhamid I (1774-1789), recorded in the Topkapı Palace Museum Archives, was examined and the original data obtained by translating the heritage text into modern Turkish was evaluated. In this direction, matters such as Salih Agha's clothes, fabrics, horsemanship equipment as well as her cash and valuable items related to his duty as Has Odabaşı were emphasized. Additionally, comparisons were made between the Salih Aghas heritage and the heritage of another Has Oda member who died earlier than him. In addition, the effects of the political and economic developments of the period on the formation of the estate were tried to be determined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gökçe, E. (2026). BİR ENDERUNLUDAN GERİYE KALANLAR: HAS ODABAŞI SALİH AĞA’NIN 1786 TARİHLİ TEREKESİ. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt: 66 Sayı: 1, 201–224. https://doi.org/10.33171/dtcfdergisi.1662876

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Abdülaziz Bey (2000). Osmanlı Âdet, Merasim ve Tabirleri. (K. Arısan ve D. A. Günay, Yay. haz.). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  2. Açıkel, A. ve Alkoç, Ş. S. (2024). Osmanlı Erkek Giyiminde Kürk Kullanımı ve Kürk Çeşitleri: Tokat Örneği (1771-1830), History Studies, 16(3), 337-353.
  3. Ali Ufkî Bey (2020). Saray-ı Enderun Topkapı Sarayında Yaşam. (T. Noyan, Yay. haz.). İstanbul: Kitap Yayınevi.
  4. Diker, A. S. (2021). Osmanlı Saray Teşkilâtında Has Oda, İstanbul: Kitap yayınevi.
  5. Altındağ, Ü. (1974). Has Oda Teşkilâtı. Türk Etnografya Dergisi, 64, 97-115.
  6. Artuk, İ. (2013). Zer-i Mahbûb. İslâm Ansiklopedisi (C. 44, s. 281-282). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  7. Ayverdi, İ. (2010). Kubbealtı Misalli Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul: Kubbealtı Yayınları.
  8. Deveci, A. (2016). Osmanlı Minyatüründe Kızlar Ağası ve Has Oda Ağaları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 1024-1035.
  9. Dingeç, E. (2011). 18. Yüzyılın İlk Yarısında Saray Atlarının Binit Takımları. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(20), 1-20.
  10. Evrensel, Ö. (2022). Osmanlı’da Mikro Tarih Örneği Cemal Kafadar (2009) Kim Var İmiş Biz Burada Yoğ İken. Bitig MSKÜ Edebiyat Fakültesi Dergisi, 2(3), 200-205.
  11. Hâfız Hızır İlyas Ağa (2016). Osmanlı Sarayında Gündelik Hayat: Letâif-i Vekâyi-i Enderûniyye. (A. Şükrü Çoruk, Yay. haz.). İstanbul: Kitabevi Yayınları.
  12. Hezarfen Hüseyin Efendi. (1998). Telhîs’ül-Beyân Fî Kavânîn-i Âl-i 0smân. (S. İlgürel, Yay. haz.). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  13. Gelibolulu Mustafâ Âlî, Künh’ül-ahbâr II- Fatih Sultan Mehmet Devri (1451-1481), (2003). (M. Hüdai Şentürk, Yay. haz.) Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  14. Ginzburg, Carlo, (1993). Microhistory: Two Or Three Things That I Know About İt. Criticial İngury The University Of Chicago, 10-35.
  15. Görür, C. (2023). XVIII. Yüzyılda Bir enderun-ı Hümayun Ağası Kahvecibaşı Nakşî Mustafa Ağa: Muhallefatı ve Vakfiyesi, Vakanüvis Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi, 8(Özel Sayı Dr. Recep Yaşa’ya Armağan), 2610-2611.
  16. Güllüdağ, N. (2024). 18. yüzyıl İstanbul’unda Kürklerle İlgili Söz Varlığı. KSÜSBE. Sosyal Bilimler Dergisi, 21(2), 518-529.
  17. İpşirli, M. (1995). Enderun. İslâm Ansiklopedisi (C. 11, s. 185-187). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  18. Kılıç, C. (2021) Enderun Mektebi ve Üstün Zekâlı Çocukların Eğitimi. Ankara: Akademisyen Yayınevi.
  19. Leah, T. (2024). The Gift Economy: Pathways Out Of The Capitalism. System Change For a Liveable Future Chapter: 4, 1-16.
  20. Koçu, R. E. (2015). Türk Giyim, Kuşam ve Süslenme Sözlüğü. İstanbul: Doğan Kitap.
  21. Mustafa Sâfî. (2023). Mustafa Sâfî’nin Zübdetü’t-Tevârîh’i-I. (İ. Hakkı Çuhadar, Yay. haz.), Ankara: Türk Tarih Kurumu. Yayınları.
  22. Pamuk, Ş. (2017). Osmanlı İmparatorluğu’nda Paranın Tarihi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. Sarıcaoğlu, F. (2001). Kendi Kaleminden Bir Padişahın Portresi Sultan I.Abdülhamid. İstanbul: Tarih ve Tabiat Vakfı Yayınları.
  23. Özcan, A. (1982). Fatih’in Teşkilat Kanunnamesi ve Nizâm-ı Âlem İçin Kardeş Katli Meselesi. İstanbul Üniversitesi Tarih Dergisi, 33, 7-56.
  24. Sönmez, E. (2001). 1129/1717 Tarihli Deftere Göre Raht Hazinesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  25. Tayyârzâde Ata Bey. (2010). Osmanlı Saray Tarihi- Târih-i Enderûn. (M. Arslan, Yay. haz.). İstanbul: Kitabevi Yayınları.
  26. Uzunçarşılı, İ. H. (1988a). Osmanlı Devleti’nin Saray Teşkilâtı. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  27. Uzunçarşılı, İ. H. (1988b). Osmanlı Devleti Teşkilatından Kapıkulu Ocakları-1. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  28. Ünal, M. A. (2011). Osmanlı Tarih Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları.
  29. Yatman, M. N. (1945). Türk Kumaşları. Ankara: Maarif Matbaası.