KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

Türkiye’deki Unesco Dünya Miras Alanlarının Resmî Web Sitelerinin Rehberlik İçerikleri Açısından Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi

Comparative Evaluation of The Offıcial Websites Of Unesco World Heritage Sites in Turkiye in Terms of Guidance Content

İpek Birkon(İSTANBUL NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ, NİŞANTAŞI MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0001-8000-3399
Sayfa
37–47
Yayın Tarihi
2026-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, web sitelerinin çoğunda temel bilgilere yer verilmesine rağmen, özellikle etkileşim ve erişilebilirlik boyutlarında rehberlik odaklı içeriklerde önemli eksiklikler bulunduğunu ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’deki UNESCO Dünya Miras Alanlarının resmî web sitelerini rehberlik içerikleri açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmada, dijital platformların kültürel miras sunumundaki artan rolü incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Literatürde UNESCO alanlarının dijital yönetimine dair çalışmalar bulunmakla birlikte, bu alanların web sitelerinin dijital rehberlik kapasitesini ve ziyaretçi deneyimine etkisini bütüncül bir modelle ele alan çalışmalar sınırlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, web sitelerinin çoğunda temel bilgilere yer verilmesine rağmen, özellikle etkileşim ve erişilebilirlik boyutlarında rehberlik odaklı içeriklerde önemli eksiklikler bulunduğunu ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:UNESCO Dünya Mirası · turizm · dijitalleşme

Özet

Türkiye’deki UNESCO Dünya Miras Alanlarının resmî web sitelerini rehberlik içerikleri açısından karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışmada, dijital platformların kültürel miras sunumundaki artan rolü incelenmiştir. Literatürde UNESCO alanlarının dijital yönetimine dair çalışmalar bulunmakla birlikte, bu alanların web sitelerinin dijital rehberlik kapasitesini ve ziyaretçi deneyimine etkisini bütüncül bir modelle ele alan çalışmalar sınırlıdır. Araştırmanın yöntemi içerik analizi olup, Türkiye’deki 22 UNESCO miras alanının resmî web sitesi, literatürden uyarlanan 16 maddelik kontrol listesi çerçevesinde sistematik olarak değerlendirilmiştir. Kriterler; çoklu dil desteği, sanal tur, etkileşimli haritalar ve sürdürülebilir turizm bilgilendirmesi gibi başlıklardan oluşmaktadır. Bulgular, web sitelerinin çoğunda temel bilgilere yer verilmesine rağmen, özellikle etkileşim ve erişilebilirlik boyutlarında rehberlik odaklı içeriklerde önemli eksiklikler bulunduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, dijital mirasın sunumunda standartlaşma ve nitelik artışı için somut öneriler sunması bakımından önem taşımaktadır.

Abstract

This study aims to comparatively evaluate the official websites of UNESCO World Heritage Sites in Turkiye in terms of their guiding-related content, with a particular focus on the increasing role of digital platforms in the presentation of cultural heritage. Although the literature includes studies on the digital management of UNESCO sites, research that holistically examines the digital guiding capacity of official websites and its impact on visitor experience remains limited. Employing a content analysis methodology, the official websites of 22 UNESCO World Heritage Sites in Turkiye were systematically evaluated using a 16-item checklist adapted from the literature. The evaluation criteria included aspects such as multilingual support, virtual tours, interactive maps, and sustainability-oriented tourism information. The findings reveal that while most websites provide basic informational content, significant shortcomings exist in guiding-oriented features, particularly in terms of interactivity and accessibility. The study contributes to the field by offering concrete recommendations for the standardization and qualitative improvement of digital heritage presentation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Birkon, İ. (2026). Türkiye’deki Unesco Dünya Miras Alanlarının Resmî Web Sitelerinin Rehberlik İçerikleri Açısından Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 37–47. https://doi.org/10.30625/ijctr.1892490

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Apak, Ö. C. (2025). Türkiye’deki il kültür ve turizm müdürlüklerinin dijital tanıtım stratejileri: “Yapmadan dönme” örneği. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 14(1), 196–220.
  2. Ashworth, G. J. (1996). Dissonant heritage: The management of the past as a resource in conflict. John Wiley & Sons.
  3. Bell, H., & Tang, N. (1998). The effectiveness of commercial internet websites: A user’s perspective. Internet Research: Electronic Networking Applications and Policy, 8(3), 219–228.
  4. Bianchi, C. (2006). Making online monuments more accessible through interface design. In L. MacDonald (Ed.), Digital heritage: Applying digital techniques to cultural heritage (pp. 445–466). Springer.
  5. Bonini Baraldi, S., Shoup, D., & Zan, L. (2013). Understanding cultural heritage in Turkey: Institutional context and organisational issues. International Journal of Heritage Studies, 19(7), 728–748.
  6. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40.
  7. Buhalis, D., & Amaranggana, A. (2015). Smart tourism destinations: Enhancing tourism experience through personalisation of services. In Information and communication technologies in tourism 2015 (pp. 377–389). Springer.
  8. Büyükkuru, M. (2023). Kültürel mirasın aktarımında dijital teknolojilerin kullanımı. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(İhtisaslaşma), 134–150.
  9. Graham, B., Ashworth, G. J., & Tunbridge, J. E. (2000). A geography of heritage: Power, culture and economy. Routledge.
  10. Hamil, J., & Gregory, K. (1997). Internet marketing in the internationalisation of UK SMEs. Journal of Marketing Management, 13(1–3), 9–28.
  11. Harvey, D. (2001). Heritage pasts and heritage presents: Temporality, meaning and the scope of heritage studies. International Journal of Heritage Studies, 7(4), 319–338.
  12. Karasar, N. (1998). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
  13. Labadi, S. (2013). UNESCO, cultural heritage, and outstanding universal value: Value-based analyses of the World Heritage and Intangible Cultural Heritage Conventions. AltaMira Press.
  14. Liu, Y. (2020). Evaluating visitor experience of digital interpretation and presentation technologies at cultural heritage sites: A case study of the Old Town, Zuoying. Built Heritage, 4(1).
  15. Manav, S., Ulusoy, H. ve Köroğlu, Ö. (2017). Turist rehberliği meslek kuruluşlarının web sitelerinin içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 151–177.
  16. Özdemir, B. (2010). Arkeolojik kazılarda alan yönetimi ve Magnesia antik kenti (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi.
  17. Papathanasiou-Zuhrt, D. (2024). Digital heritage narrative: Principles and practice. The case of the UNESCO-listed archaeological site of Philippi, Greece. In Strategic innovative marketing and tourism (p. 203). Springer.
  18. Petrelli, D., Ciolfi, L., van Dijk, D., Hornecker, E., Not, E., & Schmidt, A. (2013). Integrating material and digital: A new way for cultural heritage. Interactions, 20(4), 58–63.
  19. Pujol-Tost, L. (2011). Realism in virtual reality applications for cultural heritage. International Journal of Virtual Reality, 10(3).
  20. Rahaman, H. (2018). Digital heritage interpretation: A conceptual framework. Digital Creativity, 29(2–3), 208–234.
  21. Scanlon, T., Schroeder, W., Snyder, C., & Spool, J. (1998). Websites that work: Designing with your eyes open. In Proceedings of the SIGCHI Conference on Human Factors in Computing Systems (pp. 379–386). Association for Computing Machinery.
  22. Sekban, F. S. (2013). Kentsel kültürel miras alanlarında alan yönetimi deneyimleri ve yerele özgü koruma-yönetim model önerisi: Kastamonu tarihi şehir merkezi örneği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi.
  23. Shoup, D. D., Bonini Baraldi, S., & Zan, L. (2014). A centralized decentralization: Outsourcing in the Turkish cultural heritage sector. International Journal of Cultural Policy.
  24. Styliani, S., Fotis, L., Kostas, K., & Petros, P. (2009). Virtual museums: A survey and some issues for consideration. Journal of Cultural Heritage, 10(4), 520–528.
  25. Susser, B., & Ariga, B. (2006). Teaching e-commerce web page evaluation and design: A pilot study using tourism destination sites. Computers & Education, 47(4), 399–413.
  26. Timothy, D. J., & Boyd, S. W. (2003). Heritage tourism. Pearson Education. UNESCO. (2025). UNESCO Türkiye Milli Komisyonu. https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1-Listesi
  27. UNESCO. (2025). World Heritage Convention. https://whc.unesco.org/en/dive-into-heritage/ UNESCO/PERSIST. (2016). Guidelines for the selection of digital heritage for long-term preservation. UNESCO.
  28. Vileikis, O., Rigauts, T., Rouhani, B., Ziane Bouziane, M., & Santana Quintero, M. (2023). Dive into heritage: A digital documentation platform of World Heritage properties in the Arab States region. The International Archives of the Photogrammetry, Remote Sensing and Spatial Information Sciences, 48, 1613–1620.
  29. Yue, M., Xueyang, C., & Ziyun, Q. (2025). A conceptual framework for the path of digital preservation of intangible cultural heritage: A thematic review. Multidisciplinary Reviews, 8(2).
  30. Yüksek, G. ve Sökmen, S. (2021). Digital cultural heritage: Some critical reflections. Journal of Tourism Leisure and Hospitality, 3(2), 138–142.