Bu makalede, söz konusu nazariyelerin, vahyin Allah’tan peygambere intikaliyle ilgili farklı telakkilerin oluşumuna etkisi araştırılmakta, böylece bu konunun – tarihî olmasına rağmen— ortaya çıkışından beri vahiy anlayışının oluşumunda belirleyici olduğu savunulmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Kur’ân’ın mahlûk olduğu iddiası, özellikle Mihne hâdisesinin vuku bulduğu hicrî III. asrın başlarında hararetli bir şekilde tartışılmış tarihî bir meseledir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte bu konuda birbirinden farklı yaklaşımlara sahip kişi ve gruplar tarafından birçok nazariye geliştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, söz konusu nazariyelerin, vahyin Allah’tan peygambere intikaliyle ilgili farklı telakkilerin oluşumuna etkisi araştırılmakta, böylece bu konunun – tarihî olmasına rağmen— ortaya çıkışından beri vahiy anlayışının oluşumunda belirleyici olduğu savunulmaktadır.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân · vahiy · kelam
Özet
Kur’ân’ın mahlûk olduğu iddiası, özellikle Mihne hâdisesinin vuku bulduğu hicrî III. asrın başlarında hararetli bir şekilde tartışılmış tarihî bir meseledir. Bununla birlikte bu konuda birbirinden farklı yaklaşımlara sahip kişi ve gruplar tarafından birçok nazariye geliştirilmiştir. Bu makalede, söz konusu nazariyelerin, vahyin Allah’tan peygambere intikaliyle ilgili farklı telakkilerin oluşumuna etkisi araştırılmakta, böylece bu konunun – tarihî olmasına rağmen— ortaya çıkışından beri vahiy anlayışının oluşumunda belirleyici olduğu savunulmaktadır.
Ammâra, Muhammed, Mu’tezile ve İnsanın Özgürlüğü Sorunu, trc. Vahdet- tin İnce, İst: Ekin, 1998.
Ateş, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsîri, I-XII, İst: Yeni Ufuklar Neşri- yat.
Beyhakî, Ebûbekir Ahmed b. Hüseyin, el-Esmâ ve’s-Sıfât, nşr: Abdullah b. Muhammed el-Hâşidî, I-II, Kahire: Mektebü’l-Beyân.
Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed b. Muhammed, el- Maârifü’l-Akliyye (Düşünme, Konuşma ve Söz Üzerine), trc: Cihan, Ahmet Kamil, İst: İnsan Yayınları, 2003.
Cüveynî, Ebü’l-Meâlî, el-İrşâd ilâ Kavâtıı’l-Edille fi’l-İ’tikâd (Ebûbekir b. Meymûn’un Şerhu’l-İrşâd’ı ile birlikte), nşr: Ahmed Hicâzî-Ahmed es-Sekkâ, Mısır, 1987.
Duman, M. Zeki, “Kelâmullahın Levh-i Mahfuz’dan Cibrîl’e İntikâli Ve Hz. Peygambere İnzâli”, İslâmî İlimler Dergisi, yıl: 5, Bahar 2010, s. 41-90.
, “Levh-i Mahfuz ve Kur’an”, Marife, yıl: 8; Bahar 2008, s. 9-44.
Ebûbekir b. Meymûn, Şerhu’l-İrşâd, nşr. Ahmed Hicâzî-Ahmed es-Sekkā, Mısır, 1987.
İbn Fûrek, Muhammed b. el-Hasen (ö. 406), Makālâtu’ş-Şeyh Ebi’l-Hasen el-Eş’arî, nşr: Ahmed Abdurrahîm es-Sâyih, 1. Baskı, Kahire: Mektebetü’s- Sekâfeti’d-Dîniyye, 2005.
İbn Kayyim el-Cevziyye, Muhtasaru’s-Savâiki’l-Mürsele, ihtisar: Muhammed İbnü’l-Mevsılî, nşr: Zekeriyyâ Ali Yûsuf, Kahire, ts.
İbn Meymûn, Ebûbekir, Şerhu’l-İrşâd, nşr: Ahmed Hicâzî-Ahmed es-Sekkâ, Mısır, 1987.
Özkan, Mustafa, Emevîler Döneminde İktidar-Ulema İlişkisi, Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2008.
Râzî, Fahreddin, Halku’l-Kur’ân beyne’l-Mu’tezile ve Ehli’s-Sünne, nşr: Ahmed Hicâzî es-Sekkâ, 1. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Cîl, 1992.
Sahas, Daniel, “The Arab Character of the Christian Dispatution with Islam. The Case of John of Damascus”, Religionsgesprache im Mittelalter, Wiesbadert, Harrassowitz, 1992.
Süyûtî, Abdurrahman, el-İtkân fî Ulûmi’l-Kur’ân, nşr: Mustafa Dîbülbüğâ, I-II, 2. Baskı, Dımeşk-Beyrut: Dâru İbn Kesîr, 1993.
Şehristânî, Muhammed b. Abdülkerîm, el-Milel ve’n-Nihal, nşr: Ahmed Fehmî Muhammed, 2. Baskı, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1992.
Zerkeşî, Bedreddîn Muhammed b. Abdullah, el-Burhân fî Ulûmi’l-Kur’ân, I- IV, nşr: Yûsuf Abdurrahman el-Mer’aşlî ve diğerleri, Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, 1990.