Sadece O’na teslim olmalı, O’nu sevmeli, vaktini, zikrini, niyetini ve amellerini O’nun rızası doğrultusunda şekillendirmelidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Ahmed er-Rifâî’ye göre, tasavvufta tevhîd Allah’ın (cc) zâtında, sıfatlarında ve fiillerinde bir ve tek olduğunu, O’ndan başka ilah olmadığını, O’nun ortağı, dengi veya zıddının da olmadığını sûfînin idrak etmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Onun el-Burhânü’l-Müeyyed adlı eserine göre sûfînin üzerine düşen vazife, yaratılmışların tamamının üzerinde ilahlık ve ibadet edilme hakkına sahip olanın yalnızca Allah (cc) olduğunu kabul ve itiraf etmek, ibadetin bütün çeşit ve şekilleri ile Allah’ı (cc) birlemek, dini sadece O’na hâlis kılmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Sadece O’na teslim olmalı, O’nu sevmeli, vaktini, zikrini, niyetini ve amellerini O’nun rızası doğrultusunda şekillendirmelidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tevhîd · Sûfî · Tasavvuf
Özet
Ahmed er-Rifâî’ye göre, tasavvufta tevhîd Allah’ın (cc) zâtında, sıfatlarında ve fiillerinde bir ve tek olduğunu, O’ndan başka ilah olmadığını, O’nun ortağı, dengi veya zıddının da olmadığını sûfînin idrak etmesidir. Onun el-Burhânü’l-Müeyyed adlı eserine göre sûfînin üzerine düşen vazife, yaratılmışların tamamının üzerinde ilahlık ve ibadet edilme hakkına sahip olanın yalnızca Allah (cc) olduğunu kabul ve itiraf etmek, ibadetin bütün çeşit ve şekilleri ile Allah’ı (cc) birlemek, dini sadece O’na hâlis kılmaktır. Bunun neticesinde de sûfî yalnız O’na tapmalı, ibadetini ve duasını sadece O’na hasretmelidir. Sadece O’na teslim olmalı, O’nu sevmeli, vaktini, zikrini, niyetini ve amellerini O’nun rızası doğrultusunda şekillendirmelidir.
Kelâbâzî, Ebû Bekir Muhammed, et-Taarruf li Mezhebi Ehli’t-Tasavvuf, nşr. A. J. Arberry, Kâhire 1994 (Doğuş Devrinde Tasavvuf-Ta’arruf, haz. Süleyman Uludağ, İstanbul 1992).
Kuşeyrî, Abdülkerîm b. Hevâzin, Tasavvuf İlmine Dâir Kuşeyrî Risâlesi, 6. baskı, haz. Süleyman Uludağ, Dergah Yay., İstanbul 2012.
Küçük, Hülya, Ana Hatlarıyla Tasavvuf Tarihine Giriş, Ensar Yay., İstanbul 2015.
Mâturîdî, Ebû Mansur Muhammed b. Mahmud, Kitabu’t-Tevhîd, nşr. Bekir Topaloğlu, Muhammed Aruçî, İsam Yay., Ankara 2005.
Mu’tik, Avvad b. Abdullah, el-Mu’tezile ve Usuluhumu’l-Hamse ve Mevkıfı Ehli’s-Sünneti Minhâ, Mektebetü’r-Rüşd, Riyad 2001.
Müslim, Ebu’l-Hüseyin b. Haccâc Kuşeyrî, el-Câmiu’s-Sahîh, I-V, tah. Muhammed Fuad Abdülbâkî, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut ty.
Özler, Mevlüt, “Tevhîd“, DİA, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul 2012, XLI, 18-20.
Öztürk, Ergün, Bir Öze Dönüş Hareketi-Tasavvuf Tarihinde Sülemî ve Melâmetîlik, Çimke Yay., Konya 2016.
Er-Rifâî, Seyyid Ahmed, el-Burhânü’l-Müeyyed, el-Matbaatü’l-İlmiyye, Mısır h. 1352; (ter. Sıdkı Gülle, el-Burhânü’l-Müeyyed Kurtarıcı Öğütler, Bedir Yay., İstanbul 2013).
Sarıkçıoğlu, Ekrem, “Diğer Dinlerde Tevhîd”, DİA, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul 2012, XLI, 22-24.
Tahralı, Mustafa, “Ahmed er-Rifâî”, DİA, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul 1989, II, 127-130.
Türer, Osman, Ana Hatlarıyla Tasavvuf Tarihi, Ataç Yayınları, 3. bsm., İstanbul 2015.
Uludağ, Süleyman, “Hicab”, DİA, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul 1988, XVII, 430-431.-----------, “Tevhîd”, DİA, Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul 2012, XLI, 21-22.
Ulupınar, Hamide, “İlk Dönem Sûfîlerinde Tevhîd Anlayışı”, Tasavvuf-İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, İstanbul, 9/22, (2008): 235-255.