Bu makalede bu ayetlerde belirtilen “nefsi vahide” kavramı çerçevesinde yaratılış konusu ele alınacak ve söz konusu ayetlerin anlamı belirlenmeye gayret edilecektir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:A‘râf suresi 189. ayette Allah yaratılışın menşeinden bahsederek insanı “nefsi vahide” den / tek bir türden, eşini de aynı türden yarattığını beyan eder. 190. ayette ise bu insanların Allah’ın kendilerine verdiği evlatları sebebiyle şirke düştüklerinden bahseder.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tefsir kaynakları “nefsi vahide” yi Âdem, eşini de Havva olarak algılayarak bu algının kaçınılmaz bir sonucu olarak, Hz. Âdem ve Havva’nın doğan çocukları sebebiyle şirke düştüklerini çoğunlukla kabul ederler veya peygamber olan Hz. Âdem’in şirke düşmesinin muhal olduğu düşüncesiyle ve zorlama yorumlarla böyle bir şeyin olamayacağını ispatlamaya çalışırlar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede bu ayetlerde belirtilen “nefsi vahide” kavramı çerçevesinde yaratılış konusu ele alınacak ve söz konusu ayetlerin anlamı belirlenmeye gayret edilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tefsir · Kur’an · A‘râf suresi
Özet
A‘râf suresi 189. ayette Allah yaratılışın menşeinden bahsederek insanı “nefsi vahide” den / tek bir türden, eşini de aynı türden yarattığını beyan eder. 190. ayette ise bu insanların Allah’ın kendilerine verdiği evlatları sebebiyle şirke düştüklerinden bahseder. Tefsir kaynakları “nefsi vahide” yi Âdem, eşini de Havva olarak algılayarak bu algının kaçınılmaz bir sonucu olarak, Hz. Âdem ve Havva’nın doğan çocukları sebebiyle şirke düştüklerini çoğunlukla kabul ederler veya peygamber olan Hz. Âdem’in şirke düşmesinin muhal olduğu düşüncesiyle ve zorlama yorumlarla böyle bir şeyin olamayacağını ispatlamaya çalışırlar. Bu makalede bu ayetlerde belirtilen “nefsi vahide” kavramı çerçevesinde yaratılış konusu ele alınacak ve söz konusu ayetlerin anlamı belirlenmeye gayret edilecektir.
Abdullah b. Abbâs. Tenvîru’l-mikbâs min tefsiri İbn Abbâs. Ed. Mecdüddin Ebû Tâhir Muhammed b. Ya‘kûb el-Fîrûzâbâdî. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, ts.
________, Mehmet. “İbn Miskeveyh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 20: 201-208. Ankara: TDV Yayınları, 1999.
Begavî, Ebû Muhammed el-Hüseyn b. Mes‘ûd b. Muhammed b. el-Ferrâ. Meâlimü’t-tenzîl fî tefsîri’l-Kur’ân. Thk. Abdürrezzâk el-Mehdî. 5 Cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1420.
Beyzâvî, Nâsıruddîn Ebû Saîd Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl. Thk. Muhammed Abdurrahmân el-Mer‘aşlî. 5 Cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1418.
Buhârî. Sahîh. Thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır. 9 Cilt. b.y.: Dâru tavki’n-necât, 1422.
Câhiz, Ebû Osmân Amr b. Bahr b. Mahbûb. el-Hayevân. 7 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424.
Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Tarihi. Ankara: DİB Yayınları, 1988.
Çağrıcı, Mustafa. “İbrâhim Hakkı Erzurûmî” Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 21: 305-311. Ankara: TDV Yayınları, 2000.
Demirci, Muhsin. Tefsir Tarihi. 38. Baskı. İstanbul: MÜ İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 2016.
Ebû Hafs Sirâcüddin Ömer b. Ali b. Âdil en-Nu‘mânî. el-Lübâb fî ulûmi’l-kitâb. Thk. Âdil Ahmed Abdülmevcûd – Ali Muhammed Muavvıd. 20 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1419/1998.
Fahri, Macit. İslâm Felsefesi Tarihi. Trc. Kasım Turhan. İstanbul: İklim Yayınları, 1987.
Ferhâdî, Revân. “Bîdil”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 6: 134-135. Ankara: TDV Yayınları, 1992.
Ferrâ, Ebû Zekeriyya Yahyâ b. Ziyâd. Meâni’l-Kur’ân. Thk. Ahmed Yûsuf en-Necâtî v.dğr. 3 Cilt. Mısır: Dâru’l-Mısriyyeti li’t-te’lîf ve’t-terceme, ts.
İbn Atiyye el-Endelüsî, Ebû Muhammed Abdülhak b. Gâlib b. Abdirrahmân b. Temmâm. el-Muharrerü’l-vecîz fî tefsîri’l-kitâbi’l-azîz. Thk. Abdüsselâm Abdüşşâfî Muhammed. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1422.
İbn Cezzî, Ebü’l-Kâsım Muhammed b. Ahmed b. Muhammed b. Abdillah. et-Teshîl li ulûmi’t-tenzîl. Thk. Abdullah el-Hâlidî. 2 Cilt. Beyrut: Şeriketü Dâru’l-Erkâm b. Ebi’l-Erkâm, 1416.
İbn Ebî Hâtim, Râzî. Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm li’bni Ebî Hâtim. Thk. Es‘ad Muhammed et-Tayyib. 3. Baskı. Suud: Mektebetü Nezzâr Mustafa el-Bâz, 1419.
İbn Ebî Zemenîn. Tefsîru’l-Kur’âni’l-azîz. Thk. Ebû Abdillah Hüseyn b Ukkâşe – Muhammed b. Mustafâ el-Kenz. 5 Cilt. Kahire: el-Fârûku’l-hadîse, 1423/2002.
İzgi, Cevat. “Kazvinî, Zekeriyyâ b. Muhammed”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25: 160. Ankara: TDV Yayınları, 2002.
İzmirli, İsmail Hakkı. İslam Mütefekkirleri İle Garb Mütefekkirleri Arasında Mukayese. Sad. Süleyman Hayri Bolay. 5. Baskı. Ankara: DİB Yayınları, 1973.
‘İzz b. Abdisselâm, Ebû Muhammed es-Sülemî ed-Dımeşkî. Tefsîru’l-Kur’ân. Thk. Abdullah b. İbrâhim el-Mehdî. 3 Cilt. Beyrut: Dâru İbn Hazm, 1416/1996.
Kara, Osman. “Âdem’i Şirke Bulaştırmak Ya Da Ayetleri Metnin Bütünlüğü İçinde Anlamak (A‘raf, 7/189-190 Örneği)”. Namık Kemal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1 (2015): 7-29.
Kara, Ömer. “Râgıb el-İsfahânî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 34: 398-401. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
Kaya, Mahmut. “Fârâbî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 12: 145-162. Ankara: TDV Yayınları, 1995.
Mekkî b. Ebî Tâlib, Ebû Muhammed Hammûş b. Muhammed el-Kaysî. el-Hidâye ilâ bülûği’n-nihâye fî ‘ilmi meâni’l-Kur’ân ve tefsîrih ve ahkâmih ve cümelin min fünûni ulûmih. Thk. Ed. eş-Şâhid el-Bûşeyhî. 13 Cilt. Şârika: Mecmûati bühûsi’l-kitâbi ve’s-sünneh, 1429/2008.
Nesefî, Ebü’l-Berekât Abdullah b. Ahmed b. Mahmûd. Medârikü’t-tenzîl ve hakâiku’t-te’vîl. Thk. Yûsuf Ali Bedîvî. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kelimi’t-tayyib, 1419/1998.
Öngören, Reşat. “Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 29: 441-448. Ankara: TDV Yayınları, 2004.
Özervarlı, M. Sait. “Muhammed Abduh”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 30: 482-487. İstanbul: TDV Yayınları, 2005.
Pekdoğan, Celal. “Kılıçzâde Hakkı”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25: 415-416. Ankara: TDV Yayınları, 2002.
Sa‘lebî, Ahmed b. Muhammed b. İbrâhim. el-Keşf ve’l-beyân an tefsîri’l-Kur’ân. Thk. Muhammed b. Âşûr. 10 Cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1422/2002.
Seâlibî, Ebû Zeyd Abdurrahmân b. Muhammed b. Mahlûf. el-Cevâhiru’l-hısân fî tefsîri’l-Kur’ân. Thk. Muhammed Ali Muavvıd – Âdil Ahmed Abdülmevcûd. 5 Cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1418.
Sem‘ân’i, Ebü’l-Muzaffer Mansûr b. Muhammed b. Abdülcebbâr b. Ahmed. Tefsîru’l-Kur’ân. Thk. Yâsir b. İbrâhim – Ganîm b. Abbâs b. Ganîm. 6 Cilt. Riyad: Dâru’l-vatan, 1418/1997.