Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 31 - Sayı: 1

Febril konvülziyon etyopatogenezinde genetiğin rolü

The Role Of Genetics In Febrile Convulsion Etiopathogenesis

Sayfa
33–40
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada febril konvülziyonların etiyopatogenezinde genetik faktörlerin önemine vurgu yapmak üzere son literatür bilgilerinin düzenlenmesi amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Febril konvülziyon çocuklukta en sık görülen kovülziyon tipidir ve altı ay ile beş yaş arasında %2-5 sıklıktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Febril konvülziyon multifaktöriyel olarak genetik ve çevresel faktörlerin etkisinde kalıtılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada febril konvülziyonların etiyopatogenezinde genetik faktörlerin önemine vurgu yapmak üzere son literatür bilgilerinin düzenlenmesi amaçlanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Febril konvülziyon · aile öyküsü · genetik

Özet

Febril konvülziyon çocuklukta en sık görülen kovülziyon tipidir ve altı ay ile beş yaş arasında %2-5 sıklıktadır. Basit ve kompleks olarak sınıflandırılır. Febril konvülziyon multifaktöriyel olarak genetik ve çevresel faktörlerin etkisinde kalıtılmaktadır. Aile öyküsü hem ilk febril konvülziyon hem de tekrarlayan febril konvülziyonlar için risk faktörüdür. Hastaların %34’ünde aile öyküsü pozitiftir. Febril epileptik sendromlar için genetik anormallikler rapor edilmiştir bunlar; süt çocuğu myoklonik epilepsisi(Dravet sendromu) ve Febril nöbetli jeneralize epilepsi +‘dır. Febril nöbetli jeneralize epilepsi + SCN1A (voltaj-kapılı sodyum kanalı)’daki mutasyonların kompleks otozomal dominant kalıtılmasıyla ortaya çıkar. Dravet sendromu bebeklikte başlayan en dirençli epilepsilerden biridir. Literatürde febril konvülziyonlarla ilişkili olduğu bildirilen başka genler de vardır. Bu çalışmada febril konvülziyonların etiyopatogenezinde genetik faktörlerin önemine vurgu yapmak üzere son literatür bilgilerinin düzenlenmesi amaçlanmıştır.

Abstract

Febrile seizures are the most common seizures of childhood, occurring in 2 to 5 percent of children six months to five years of age. Febrile seizures are classified into simple and complex. Febrile seizure has a multifactorial inheritance, suggesting that both genetic and environmental factors are causative. A positive family history of febrile seizures, which can be elicited in %34 of the patients, is a definite risk factor for both a first febrile seizure and recurrent febrile seizures. Genetic abnormalities have been reported in patients with febrile epilepsy syndromes, such as severe myoclonic epilepsy in infancy (Dravet Syndrome) and generalized epilepsy with febrile seizures plus. Genetic epilepsy with febrile seizures plus is a complex autosomal dominant disorder usually caused by mutations in SCN1A (a voltage-gated sodium channel). Dravet syndrome is one of the most intractable forms of epilepsy that begins in infancy. In literature, there are also several reported genes in association with febrile seizures. In this study, we aimed to review the latest literature to emphasize the importance of genetic factors in the etiopathogenesis of febrile seizures.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZLEM, E. N., HIZ, S. (2017). Febril konvülziyon etyopatogenezinde genetiğin rolü. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 1, 33–40. https://ajindex.com/articles/159094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Referans1 B. Öztürk, B. Nalbantoğlu, E. Çelik Güzel, S. Hatipoğlu, A. Nalbantoğlu. Çocuk acil ünitesine febril konvülziyon tanısıyla başvuran beş ay-beş yaş arasındaki çocukların retrospektif olarak incelenmesi. Çocuk Dergisi 2011;11:114-121. Referans2 Reese C. Graves, MD; Karen Oehler, MD, PhD; and Leslie E. Tingle, MD. Febrile seizures: risks, evaluation, and prognosis. American Family Physician 2012;85:149-153. Referans3 Shinnar S, Glauser TA. Febrile seizures. J Child Neurol 2002;17:44-53. Referans4 Yakut A. Febril Konvülziyon. 47. Milli Pediatri Kongresi Özet Kitabı 2003;s.53-7. Referans5 İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Pediatri Notları. Nörolojik hastalıklar 1. cilt: 19-21. Referans6 Suga S, Suzuki K, Ihira M et al. Clinical characteristics of febrile convulsions during primary HHV-6 infection. Arch Dis Child 2000;82:62-6. Referans7 Merkenschlager A. Therapeutische und diagnostische leitlinien beim fieberkampf im kindesalter. Kinder - und Jugendmedizin 2002;6:37-40. Referans8 Apak S. Pediatrik Epileptoloji ve Antikonvülsif ilaç tedavisi. 1. baskı. İstanbul, Sanal Matbaacılık 1986;93-107. Referans9 Steering Committee on Quality Improvementand Management Subcommittee on Febrile Seizures American Academy of Pediatrics. Febrileseizures: clinical practice guideline for the long-term management of the child with simple febrile seizures. Pediatrics 2008;121:1281–126. Referans10 Practice parameter: long-term treatment of the child with simple febrile seizures. American Academy of Pediatrics. Committee on Quality Improvement, Subcommittee on Febrile Seizures. Pediatrics 1999;103 (6 pt 1):1307-9. Referans11 Baumann RJ, Duffner PK. Treatment of children with simple febrile seizures: the AAP practice parameter. American Academy of Pediatrics Pediatr Neurol. 2000;23:11–17. Referans12 Rosenbloom E, Finkelstein Y, Adams-Webber T, KozerE. Do antipyretics prevent the recurrence of febrile seizures in children? A systematic review of randomized controlled trials and meta-analysis. Eur J Paediatr Neurol 2013;17:585-588. Referans13 Gökyiğit A, Çalışkan A. Prävalenz der Fiberkrämpfe in İstanbuler Grundschulen. Internationale Pädiatre 1988;19:69-73. Referans14 Öztürk MK, Önal AE, Tümerdem Y, et al. Prevelance of febrile convulsions in a group of children aged 0 to 9 years in a slum in İstanbul. Medical Bulletin of İstanbul Medicine Faculty 2002;35:79-84. Referans15 Okumura A, Uemura N, Suzuki M, Itomi K, Watanabe K. Unconsciousness and delirious behavior in