Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, Türkiye–AB ilişkilerinin giderek geleneksel Avrupalılaşma anlayışından uzaklaştığı; bunun yerine rekabet ve iş birliğinin eş zamanlı olarak yaşandığı karma etkileşim biçimleri, Avrupasızlaşma, farklılaştırılmış entegrasyon ve pragmatik işlemsel iş birliği ile karakterize edilen yeni bir ilişki modeline yöneldiği sonucuna ulaşmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale, Avrupa’da yükselen popülizm, Avroşüphecilik ve siyasi parçalanma bağlamında Türkiye–Avrupa Birliği ilişkilerinin dönüşümünü incelemektedir. Geleneksel jeopolitik açıklamaların ötesine geçen çalışma, aşırı sağ ve Avroşüpheci aktörlerin Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne üyelik sürecini Avrupa kimliği, egemenlik, göç ve bütünleşme eksenindeki daha geniş tartışmalar içerisinde nasıl araçsallaştırdıklarını analiz etmektedir. Çalışma, Türkiye’nin AB üyeliğine ilişkin dışlayıcı söylemlerin ulusötesi düzeyde ana akımlaşmasını ve bunun Türkiye–AB ilişkileri üzerindeki etkilerini ortaya koyarak literatüre katkı sunmaktadır. Makale, metodolojik olarak Fransa, Avusturya, Hollanda, Almanya ve Birleşik Krallık örneklerine odaklanan nitel karşılaştırmalı söylem analizini kullanmaktadır. Siyasi açıklamalar, seçim kampanyası söylemleri, parti anlatıları ve mevcut literatürden yararlanan çalışma, Türkiye’nin AB üyelik süreci etrafında şekillenen tekrar eden dışlayıcı söylem kalıplarını ortaya koymaktadır. Çalışma, Türkiye–AB ilişkilerinin giderek geleneksel Avrupalılaşma anlayışından uzaklaştığı; bunun yerine rekabet ve iş birliğinin eş zamanlı olarak yaşandığı karma etkileşim biçimleri, Avrupasızlaşma, farklılaştırılmış entegrasyon ve pragmatik işlemsel iş birliği ile karakterize edilen yeni bir ilişki modeline yöneldiği sonucuna ulaşmaktadır.
Abstract
This article examines the transformation of EU–Türkiye relations within the context of rising populism, Euroscepticism, and political fragmentation in Europe. Moving beyond conventional geopolitical explanations, it analyzes how far-right and Eurosceptic actors have instrumentalized Türkiye’s EU accession process within broader debates on European identity, sovereignty, migration, and integration. The study contributes to the literature by highlighting the transnational mainstreaming of exclusionary narratives surrounding Türkiye’s EU membership and their implications for EU–Türkiye relations. Methodologically, the article employs a qualitative comparative discourse analysis focusing on France, Austria, the Netherlands, Germany and the United Kingdom. Drawing on political statements, campaign discourses, party narratives, and existing literature, the study identifies recurring exclusionary patterns surrounding Türkiye’s EU accession. It concludes that EU–Türkiye relations are increasingly shifting away from traditional Europeanization toward hybrid forms of interaction characterized by coopetition, de-Europeanization, differentiated integration, and pragmatic transactional cooperation.