KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 36 - Sayı: 1

Mercimek Genotiplerinin Kimyasal, Fizikokimyasal Özellikleri ile Mineral Madde İçeriklerinin Değerlendirilmesi

ÖZGE DOĞANAY ERBAŞ KÖSE
HATİCE BOZOĞLU
ZEKİ MUT
Sayfa
23–29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sultan, Meyveci, Yerel 1 ve Yerel 2 genotipleri PO, K, Ca, Mg, Fe ve Zn içeriği gibi özellikler yönünden ön plana çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mercimek yüksek protein içeriği ve düşük glisemik indeksi ile gelişmekte olan ve gelişmiş ülkelerde çok fazla tüketilen bir üründür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Yozgat koşullarında 9 farklı mercimek genotipinin bazı kimyasal ve fizikokimyasal özellikleri (kül, protein, nişasta ve amiloz oranı, bin tane ağırlığı (BTA), kabuk oranı (KAO), su alma kapasitesi (SAK), şişme kapasitesi (ŞK) ve birim hacim ağırlığı (BHA)) ile mineral içeriklerini (K, Ca, Mg, Cu, Fe, Mn, Mo ve Zn) belirlemek amacıyla 2014 ve 2015 yıllarında yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Sultan, Meyveci, Yerel 1 ve Yerel 2 genotipleri PO, K, Ca, Mg, Fe ve Zn içeriği gibi özellikler yönünden ön plana çıkmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Amiloz · kalite · protein

Özet

Mercimek yüksek protein içeriği ve düşük glisemik indeksi ile gelişmekte olan ve gelişmiş ülkelerde çok fazla tüketilen bir üründür. Bu çalışma, Yozgat koşullarında 9 farklı mercimek genotipinin bazı kimyasal ve fizikokimyasal özellikleri (kül, protein, nişasta ve amiloz oranı, bin tane ağırlığı (BTA), kabuk oranı (KAO), su alma kapasitesi (SAK), şişme kapasitesi (ŞK) ve birim hacim ağırlığı (BHA)) ile mineral içeriklerini (K, Ca, Mg, Cu, Fe, Mn, Mo ve Zn) belirlemek amacıyla 2014 ve 2015 yıllarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak gerçekleştirilmiştir. İki yılın ortalamasına göre genotiplerin kül oranı % 2.86 ile 3.30, protein oranı % 27.3 ile 29.2, nişasta oranı % 45.8 ile 47.5, amiloz oranı % 10.8 ile 13.8, K 839.1 ile 918.4 mg/100g, Ca 82.7 ile 87.0 g/100g, Mg 65.4 ile 74.9 mg/100g, Cu 0.94 ile 1.20 g/100g, Fe 7.7 ile 10.8 g/100g, Mn 1.38 ile 1.56 mg/100g, Zn 3.27 ile 3.43 mg/100g, Mo 0.23 ile 0.28 mg/100g, BTA 53.1 g ile 67.0 g, KAO % 8.2 ile 9.7, SAK 0.061 ile 0.070 g/tane, ŞK 0.051 ile 0.072 ml/tane ve BHA 1.16 ile 1.34 g/ml arasında değişmiştir. Sultan, Meyveci, Yerel 1 ve Yerel 2 genotipleri PO, K, Ca, Mg, Fe ve Zn içeriği gibi özellikler yönünden ön plana çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSE, Ö. D. E., BOZOĞLU, H., MUT, Z. (2019). Mercimek Genotiplerinin Kimyasal, Fizikokimyasal Özellikleri ile Mineral Madde İçeriklerinin Değerlendirilmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 36 - Sayı: 1, 23–29. https://ajindex.com/articles/158047

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Alghamdi SS, Khan AM, Ammar MH, El-Harty EH, Migdadi HM, Abd El-Khalik S M, Al-Shameri AM, Javed MM and Al-Faifi SA (2014). Phenological, nutritional and molecular diversity assessment among 35 introduced lentil (Lens culinaris Medik.) genotypes grown in Saudi Arabia. International Journal of Molecular Sciences. 15: 277-295.
  2. AOAC (2005). Official methods of analysis (18th ed.), Association of Official Analytical Chemists, Arlington, VA. Chung HJ, Liu Q, Hoover R, Warkentin TD and Vandenberg B (2008). In vitro starch digestibility, expected glycemic index, and thermal and pasting properties of flours from pea, lentil and chickpea cultivars. Food Chemistry, 111: 316-321.
  3. Coşkuner Y ve Karababa E (1998). Türkiye’de Mercimek Üretim Potansiyeli ve İşleme Teknolojisi. Gıda Dergisi, 23(3):201-209.
  4. Demirbaş A (2005). β-Glucan and mineral nutrient contents ofcereals grown in Turkey. Food Chem, 90:773-777.
  5. Du S, Jiang H, Yu X, and Jane J (2014). Physicochemical and functional properties of whole legume flour. Food Science and Technology 55: 308-313.
  6. Erbaş Köse ÖD, Bozoğlu H and Mut Z (2018). Quality traits of green lentil (Lens culinaris Medik.) cultivars and lines. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural sciences, 28 (1): 55-61, doi: 10.29133/yyutbd.345154 Ezzad Faris MA, Takruri HR and Issa AY (2012). Role of lentils (Lens culinaris L.) in human health and nutrition: a review. Mediterranean Journal of Nutrition and Metabolism, 6(1):3-16, doi 10.1007/s12349-012-0109-8.
  7. FAO (2017). Statistical Databases, http://faostat.fao.org/site/567/default.aspx#ancor, (Erişim tarihi: 24 Ocak 2019).
  8. Hefnawy TH. (2011). Effect of processing methods on nutritional composition and anti-nutritional factors in lentil (Lens culinaris). Ann. Agric. Sci., 56 (2):57-61.
  9. Hoover R, Hughes T, Chung HJ and Liu Q (2010). Composition, molecular structure, properties, and modification of pulse starches: A review. Food Chemistry, 78(4): 489-498.
  10. Iqbal A, Khalil IA, Ateeq N and Khan MS (2006). Nutritional quality of important food legumes. Food Chemistry, 97: 331-335.
  11. Jood S, Bishnoi S and Sharma A (1998). Chemical analysis and physico-chemical properties of chickpea and lentil cultivars. Nahrung, 42:71-74.
  12. Kahraman A (2016). Nutritional components and amino acids in lentil varieties. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences, 30(1):34-38.
  13. Karaköy T, Erdem H, Baloch FS, Toklu F, Eker S, Kilian B and Özkan H (2012). Diversity of macro- and micronutrients in the seeds of lentil landrace