Bu derlemede, Türkiye’de yürütülen yoğun bakım hemşireliği sertifika programları literatür eşliğinde değerlendirilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Yoğun bakımda çalışan hemşirelerin, kaliteli, bütüncül hasta bakımı sağlamaları, rollerini etkin ve etkili bir şekilde yerine getirebilmeleri için yeterli bilgi ve beceriye sahip olmalıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sertifika programları düzenlenirken, ulusal olarak tanınan standartlara göre yoğun bakım hemşireleri için gereken bilgi, beceri, tutum ve mesleki yetkinlikler belirlenmelidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede, Türkiye’de yürütülen yoğun bakım hemşireliği sertifika programları literatür eşliğinde değerlendirilmiştir.
Yoğun bakımda çalışan hemşirelerin, kaliteli, bütüncül hasta bakımı sağlamaları, rollerini etkin ve etkili bir şekilde yerine getirebilmeleri için yeterli bilgi ve beceriye sahip olmalıdır. Sertifika programları düzenlenirken, ulusal olarak tanınan standartlara göre yoğun bakım hemşireleri için gereken bilgi, beceri, tutum ve mesleki yetkinlikler belirlenmelidir. Gelişmiş ülkelere göre Türkiye’de yoğun bakım hemşireliği sertifikalı eğitim programları yeni başlamış olup bu programların yürütülmesinde birçok sorun olduğu tahmin edilmektedir. Sertifika eğitimlerinin etkinliğinin çalışan, hasta ve kuruma katkı açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu derlemede, Türkiye’de yürütülen yoğun bakım hemşireliği sertifika programları literatür eşliğinde değerlendirilmiştir.
KAYNAKLAR 1. Akbal Ergün Y. Yoğun bakım hemşiresinin rolleri ve sorumlulukları. In:Akyol A, editör. Yoğun Bakım Hemşireliği. 1.basım. İstanbul Medikal Sağlık ve Yayıncılık; 2017. p.13-25.
European Federation of Critical Care Nursing Associations. Position statement on post-registration critical care nursing education within Europe. 2004. Available from:http://www.efccna.org/images/stories/publication/2004
Derham C. Achieving comprehensive critical care. Critical Care Nursing 2007;12:56-60.
Kavaklı Ö, Uzun Ş, Arslan F. Yoğun bakım hemşirelerinin profesyonel davranışlarının belirlenmesi. Gülhane Tıp Dergisi. 2009;51(3):168-173.
Akbal Ergün Y. Yoğun bakım hemşiresinin standartları. In:Akyol A, editör. Yoğun Bakım Hemşireliği. 1.basım. İstanbul Medikal Sağlık ve Yayıncılık; 2017. p.27-36.
Baxter R, Edvardsson D. Impact of a critical care postgraduate certificate course on nurses' self-reported competence and confidence: A quasi-experimental study. Nurse Education Today 2018;65:156-161.
Boyle DK. Nursing specialty certification and patient outcomes: what we know in acute care hospitals and future directions. Journal of the Association for Vascular Access 2017;22(3):137-142.
Gill FJ, Leslie GD, Grech C, Latour JM. A review of critical care nursing staffing, education and practice standards. Australian Critical Care 2012;25(4): 224-237.
Sağlık Bakanlığı. Sağlık alanı sertifikalı eğitim standartları, yenidoğan yoğun bakım hemşireliği. Ankara; 2017. Erişim: https://dosyamerkez.saglik.gov.tr
Bonsall LM, Schnur MB, Deming C, Fryling-Resare K, Maroldo R. 2017 guide to nursing certification boards. Dimensions of critical care nursing: DCCN 2017;36(3):148-156.
Kendall-Gallagher D, Blegen MA. Competence and certification of registered nurses and safety of patients in intensive care units. American Journal of Critical Care 2009;18(2):106-113.
Biel M, Grief L, Patry LA, Ponto J, Shirey M. The relationship between nursing certification and patient outcomes: A review of the literature. American Board of Nursing Specialties.Birmingham;2014.Availablefrom: http://www.nursingcertification.org
Dickerson PS, Graebe J. Analyzing gaps to design educational interventions. The Journal of Continuing Education in Nursing 2018; 49(1):4-6.
Moyer A, Graebe J. Identifying the underlying educational needs that contribute to the professional practice gap. Journal of Continuing Education in Nursing 2018;49(2):52-54.
Lakanmaa RL, Suominen T, Ritmala-Castrén M, Vahlberg T, Leino-Kilpi H. Basic competence of intensive care unit nurses: cross-sectional survey study. BioMed research international. 2015;1-13.