Dergiler / Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 1

Aile Eğitimi Kurslarının Yetişkin Eğitimi Bağlamında Etkililiğinin Değerlendirilmesi

Sayfa
66–86
Yayın Tarihi
2018-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak araştırmada, aile eğitimi kurslarının, araştırma grubunca önemsendiği, yaygınlaştırılması, hatta zorunlu tutulmasının düşünüldüğü, ancak anne baba katılımına ilişkin bir takım sorunlara çözümler bulunması gerektiği görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, Aile Eğitimi Programları kapsamında verilen kursların, katılımcı ebeveynlerin anne babalık davranışlarını ve becerilerini geliştirmesindeki katkılarının tespit edilmesi ve bu kursların yetişkin eğitimi açısından etkililiğinin değerlendirilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle çalışmada, eğitimci ve kursiyer anne-babaların konu ile ilgili düşünce ve görüşleri belirlenerek değerlendirilmiş ve önerilerin geliştirilmesi hedeflenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak araştırmada, aile eğitimi kurslarının, araştırma grubunca önemsendiği, yaygınlaştırılması, hatta zorunlu tutulmasının düşünüldüğü, ancak anne baba katılımına ilişkin bir takım sorunlara çözümler bulunması gerektiği görülmüştür.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile · Yetişkin Eğitimi · Aile Eğitimi Programı

Özet

Bu araştırmanın amacı, Aile Eğitimi Programları kapsamında verilen kursların, katılımcı ebeveynlerin anne babalık davranışlarını ve becerilerini geliştirmesindeki katkılarının tespit edilmesi ve bu kursların yetişkin eğitimi açısından etkililiğinin değerlendirilmesidir. Bu nedenle çalışmada, eğitimci ve kursiyer anne-babaların konu ile ilgili düşünce ve görüşleri belirlenerek değerlendirilmiş ve önerilerin geliştirilmesi hedeflenmiştir. Araştırma da Bartın ilinde Aile Eğitimi Kursları eğitimi veren 8 eğitici ve bu kurslara katılıp, başarı ile tamamlayan 25 kursiyer anne-baba olmak üzere toplam 33 kişi ile çalışılmıştır. Sonuç olarak araştırmada, aile eğitimi kurslarının, araştırma grubunca önemsendiği, yaygınlaştırılması, hatta zorunlu tutulmasının düşünüldüğü, ancak anne baba katılımına ilişkin bir takım sorunlara çözümler bulunması gerektiği görülmüştür. Araştırma, aile eğitimi programları ile ilgili olarak yetişkin eğitimi açısından başka bir araştırmaya rastlanmamış olup, bu yönüyle alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir. 

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ay, F., Şahan, G. (2018). Aile Eğitimi Kurslarının Yetişkin Eğitimi Bağlamında Etkililiğinin Değerlendirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 1, 66–86. https://ajindex.com/articles/1574213

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (13. Baskı). Pegem Akademi. S.12.Ankara:
  2. Cavkaytar, A. (2000). Özel Eğitim. Ailelerle Birlikte Çalışma İçinde. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları. 171–188.
  3. Çomaklı, D. (2006). Türk ve Alman Ailesinde Kadının Çocuk Eğitimindeki Yeri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Şahan, G. (2012). Almanya' da İlkokullara Devam Eden Türk Öğrencilerin Başarılarını Etkileyen Faktörlerin Nitel Bir Analizi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi,
  5. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  6. Tomar, G.Y. (2007). Göç Alan Semtlerde Yaşayan Ailelerin Çocuklarının Eğitimine İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  7. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  8. Ünlü, S. (1986). İşitme Engelli Çocukları Olan Ailelerin Uzaktan Öğretim İle Eğitilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir. Üstünoğlu, Ü. (1991).Okulöncesi Dönemdeki Aile Eğitiminde Benimsenebilecek Farklı Yaklaşımlar. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1–2), 121–133.
  10. Yavuzer, H.(1993). Çocuk ve Suç (1. Basım). İstanbul:
  11. Remzi Kitabevi.
  12. Yıldırım, A, Şimşek, H. (2008). Nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Seçkin Yayıncılık Ankara.
  13. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2003). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (3. Baskı). Ankara:
  14. Seçkin Yayınları Yıldırım, M. (2012). Kuruma dayalı aile eğitim programlarının ilköğretim 5. Sınıf öğrencilerinin okul başarılarına etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi,
  15. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde. http://aileegitimi.meb.gov.tr/./Aile%20Egitiminin%20Tarihsel%20Gelisimi-09 08.03.2015 tarihinde indirildi. http://anaokulu.cu.edu.tr/__/file/OBADER_2013.pdf 05.05.2015 tarihinde indirildi. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (13. Baskı). Pegem Akademi. S.12.Ankara:
  16. Cavkaytar, A. (2000). Özel Eğitim. Ailelerle Birlikte Çalışma İçinde. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları. 171–188.
  17. Çomaklı, D. (2006). Türk ve Alman Ailesinde Kadının Çocuk Eğitimindeki Yeri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi,
  18. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum. Şahan, G. (2012). Almanya' da İlkokullara Devam Eden Türk Öğrencilerin Başarılarını Etkileyen Faktörlerin Nitel Bir Analizi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi,
  19. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  20. Tomar, G.Y. (2007). Göç Alan Semtlerde Yaşayan Ailelerin Çocuklarının Eğitimine İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  21. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  22. Ünlü, S. (1986). İşitme Engelli Çocukları Olan Ailelerin Uzaktan Öğretim İle Eğitilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi,
  23. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir. Üstünoğlu, Ü. (1991).Okulöncesi Dönemdeki Aile Eğitiminde Benimsenebilecek Farklı Yaklaşımlar. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1–2), 121–133.
  24. Yavuzer, H.(1993). Çocuk ve Suç (1. Basım). İstanbul:
  25. Remzi Kitabevi.
  26. Yıldırım, A, Şimşek, H. (2008). Nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Seçkin Yayıncılık Ankara.
  27. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2003). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (3. Baskı). Ankara:
  28. Seçkin Yayınları Yıldırım, M. (2012). Kuruma dayalı aile eğitim programlarının ilköğretim 5. Sınıf öğrencilerinin okul başarılarına etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi,
  29. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde. http://aileegitimi.meb.gov.tr/./Aile%20Egitiminin%20Tarihsel%20Gelisimi-09 08.03.2015 tarihinde indirildi. http://anaokulu.cu.edu.tr/__/file/OBADER_2013.pdf 05.05.2015 tarihinde indirildi.