Dergiler / Uluslararası Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 2 Sayı: 4

TEMETTÜÂT DEFTERLERİNE GÖRE İSAKÇA’NIN NÜFUS ÖZELLİKLERİ

Raşit Çöloğlu(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8560-6463
Sayfa
37–52
Yayın Tarihi
2019-11-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu veriler ışığında İsakça’nın tahmini nüfusu, nüfusun dinî-etnik dağılımı ve yerleşim özellikleri tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Temettüât Defterleri 19. yüzyılda gerçekleşen malî yenileşme ve düzen çalışmalarının doğurduğu bir uygulamadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hane reislerinin meslekleri ve mesleklerinin yanında ek gelir sağlayan diğer uğraşları ve bunların toplam gelirdeki payları değerlendirilmiş; İsakça’da meskun olan halkın meslekî anlamda yerel ve bölgesel konumu belirlenmeye çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu veriler ışığında İsakça’nın tahmini nüfusu, nüfusun dinî-etnik dağılımı ve yerleşim özellikleri tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Temettüât Defterleri · Balkanlar · isakça

Özet

Temettüât Defterleri 19. yüzyılda gerçekleşen malî yenileşme ve düzen çalışmalarının doğurduğu bir uygulamadır. Yerel tarih araştırmaları için çok önemli birer kaynak olan bu defterler, tutulduğu bölgedeki hane reislerinin isimlerini, mesleklerini, vergilerini, gelir kalemlerini ve taşınmaz mülklerini içermektedir. İsakça Kasabası Temettüât Defterleri de iktisadi ve sosyal tarih açısından çok zengin veriler sunmaktadır. Bu veriler ışığında İsakça’nın tahmini nüfusu, nüfusun dinî-etnik dağılımı ve yerleşim özellikleri tespit edilmiştir. Hane reislerinin meslekleri ve mesleklerinin yanında ek gelir sağlayan diğer uğraşları ve bunların toplam gelirdeki payları değerlendirilmiş; İsakça’da meskun olan halkın meslekî anlamda yerel ve bölgesel konumu belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun yanında toplanan verginin gelirdeki payı, vergi çeşitleri ve oranları, vergi uygulamasında Müslüman- gayr-i Müslim ve etnik farklılıkların etkileri incelenmiştir. Toplam gelir, bunun gelir gruplarına ve gelir kalemlerine göre dağılımı ve gelir dağılımındaki dengenin ne kadar sağlanabildiği ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çöloğlu, R. (2019). TEMETTÜÂT DEFTERLERİNE GÖRE İSAKÇA’NIN NÜFUS ÖZELLİKLERİ. Uluslararası Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 4, 37–52. https://ajindex.com/articles/1572873

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Başbakanlık Osmanlı Arşivi ( B. O. A.) Maliye Nezareti Vâridât Muhasebesi DefterleriTemettüat Defterleri (Ml. Vrd. Tmt.), H. 1260-1261 / M. 1844-1845. 12286
  2. AKGÜNDÜZ, Ahmet, ÖZTÜRK, S. (2000). Yozgat Şehri Temettuatı, C.1,İstanbul:YimpaşBaşbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü (2000). Başbakanlık Osmanlı ArşiviRehberi, İstanbul.ÇADIRCI, Musa (1991). Tanzimat Döneminde Anadolu Kentlerinin Sosyal veEkonomik Yapıları, Ankara: T.T.K.ÇELİK, Gülfettin (2003). Gebze (16.-19. Yüzyıl) Sosyo-Ekonomik Bir İnceleme,Kocaeli: Gebze Belediyesi Yayınları.GENÇ, Mehmet (2005). Osmanlı İmparatorluğunda Devlet ve Ekonomi, İstanbul:Ötüken Neşriyat.GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Ruslar, (Çev.Ahsen Batur), İstanbul: Selenge.GÜRAN, Tevfik (1989). Tanzimat Döneminde Osmanlı Maliyesi: Bütçeler veHazine Hesapları (1841-1861), Ankara: T.T.K.İNCİCİYAN, P. -ANDREASYAN (1974). Osmanlı Rumelisi Tarihi ve Coğrafyası,İstanbul: Edebiyat Fa. Basımevi.IBRAM, Nuredın (1999). Dobruca’daki Mülüman Topluluğu Manevi HayatındanSayfalar, Constanta: Ex Ponto.KARAL, Enver Ziya (1943). Osmanlı İmparatorluğu’nda İlk Nüfus Sayımı 1831,Ankara: T.C. Başvekalet İstatistik Umum Müdürlüğü.KARPAT, Kemal (2003). Osmanlı Nüfusu (1830-1914) Demografik ve SosyalÖzellikleri, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.KÜTÜKOĞLU, Mübahat (1999). Osmanlı Devleti Tarihi C. 2, İstanbulTABAKOĞLU, Ahmet (2008). Türkiye İktisat Tarihi, İstanbul: Dergâh Yayınları.
  3. DECEİ, Aurel (1993). “Dobruca”, M.E.B. İslam Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul: MilliEğitim Bakanlığı.DEVELLİOĞLU, Ferit (1996). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara:Aydın Kitabevi YayınlarıİNALCIK, Halil (1993a). “Cizye”, T.D.V. İslam Ansiklopedisi, C. 8, İstanbul:Türkiye Diyanet Vakfı.İNALCIK, Halil, (1993b). “Rumeli”, M.E.B. İslam Ansiklopedisi, C. 9, İstanbul:Milli Eğitim Bakanlığı.MURGESCU, Bogdan, (2000). “İsakça”, T.D.V İslam Ansiklopedisi, C. 22.,İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.TOGAN, Zeki Velidi (1983). “Balkan”, M.E.B. İslam Ansiklopedisi, İstanbul:Milli Eğitim Bakanlığı.