Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAmpirik bulgular, rejim geçiş eşiğinin Türkmenistan tarafından belirlendiğini ve çalışmada incelenen ülke örnekleminin büyük bir kısmının ikinci rejimde yer aldığını ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma ekolojik ayak izi göstergesi aracılığıyla Türk Cumhuriyetleri'nde çevresel sürdürülebilirliğin dinamiklerini incelemektedir. Analiz Beyaert ve Camacho (2008) tarafından geliştirilen Panel Eşik Otoregresif (TAR) modeli çerçevesinde gerçekleştirilmiş olup 1992-2022 dönemine ait panel veri seti kullanılarak ülkeler arasında yakınsama ilişkileri araştırılmıştır. Panel TAR modeli, doğrusal olmayan yapısı, sayesinde farklı ekonomik veya çevresel rejimlerin etkisini göz önünde bulundurarak daha esnek ve gerçekçi bir analiz imkânı sunmaktadır. Ampirik bulgular, rejim geçiş eşiğinin Türkmenistan tarafından belirlendiğini ve çalışmada incelenen ülke örnekleminin büyük bir kısmının ikinci rejimde yer aldığını ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlara göre, her iki rejimde de yakınsama eğilimi gözlenmekle birlikte yakınsama türleri rejime göre farklılık göstermektedir. İkinci rejimde mutlak yakınsama saptanırken, her iki rejimin birlikte değerlendirildiği genel yapıda nispi yakınsama gözlenmiştir. Bu durum, ikinci rejimin temsil gücünün yüksek olması nedeniyle Türk Cumhuriyetleri arasında ortak çevre politikalarının geliştirilmesinin önemine işaret etmektedir. Öte yandan, genel modeldeki nispi yakınsama bulgusu, ülkelerin farklı yapısal ve çevresel dinamikleri doğrultusunda özgün çevre politikaları geliştirmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Türk Cumhuriyetleri'nin kendi potansiyelleri doğrultusunda esnek ve ulusal düzeyde özelleştirilmiş çevre stratejileri geliştirmesi gerektiği bu çalışma ile ampirik olarak da desteklenmiştir.
Abstract
This study investigates the dynamics of environmental sustainability in the Turkic Republics through the lens of the ecological footprint indicator. The analysis employs the Panel Threshold Autoregressive (TAR) model developed by Beyaert and Camacho (2008), using panel data covering the period from 1992 to 2022, to examine convergence patterns among countries. The Panel TAR model, with its nonlinear structure, allows for a more flexible and realistic evaluation by accounting for the influence of distinct economic or environmental regimes. Empirical findings reveal that the threshold for regime transition is determined by Turkmenistan, and that the majority of the sample countries fall under the second regime. While evidence of convergence is observed in both regimes, the type of convergence differs across regimes. Specifically, absolute convergence is identified in the second regime, whereas the full model, which considers both regimes collectively, indicates the presence of relative convergence. This suggests that the strong representation of the second regime underscores the necessity for harmonized environmental policies across the Turkic Republics. However, the evidence of relative convergence in the full model also highlights the need for countries to develop tailored environmental strategies that reflect their unique structural and ecological dynamics. In conclusion, the study provides empirical support for the idea that Turkic Republics should adopt flexible, nationally customized environmental policies aligned with their specific capacities and developmental contexts.