Dergiler / Alatarım / 2005 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Fasulye antraknozu (Colletotrichum lindemuthianum) hastalığına dayanıklılığın kalıtımı

Reseacrhes on inheritance of bean anthracnose (Colletotrichum lindemuthianum) disease resistance

Sayfa
1–12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derleme ile fasulye antraknozu hastalığına dayanıklılığın kalıtımı anlatılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fasulye antraknozu (C.lindemuthianum) major genler tarafından kontrol edilen fungal bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fasulye antraknozu hastalığına dayanıklılığın kalıtımında etkili olan ve her bir lokusda yer alan major genler Co-1, Co-2, Co-3, Co-4, Co-5, Co-6, Co-7, co-8, Co-9, Co-10'dur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derleme ile fasulye antraknozu hastalığına dayanıklılığın kalıtımı anlatılmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:çeşitler · Colletotrichum lindemuthianum · kalıtım

Özet

Fasulye antraknozu (C.lindemuthianum) major genler tarafından kontrol edilen fungal bir hastalıktır. Fasulye antraknozu hastalığına dayanıklılığın kalıtımında etkili olan ve her bir lokusda yer alan major genler Co-1, Co-2, Co-3, Co-4, Co-5, Co-6, Co-7, co-8, Co-9, Co-10'dur. Hastalığa dayanıklılığın kalıtımında etkili olan bu genler uluslar arası kabul edilmiş olanl2'lik antraknoz ayrım setinde yer alan çeşitlerde toplanmıştır. Fasulye antraknozu ırkları çok değişken bir yapıya sahip olduğu için bu ayrım seti sayesinde ırk tanımlaması kolay yapılmaktadır. Bu derleme ile fasulye antraknozu hastalığına dayanıklılığın kalıtımı anlatılmaya çalışılmıştır.

Abstract

Bean antracnose is a funğal disease controled by the major genes. Major genes that are effective on inheritance of bean anthracnose disease resistance and exist in each loci are Co-1, Co-2, Co-3, Co-4, Co-5, Co-6, Co-7, co-8, Co-9, Co-10. These genes were collected in cultivars as know differential set internationally. Eventhough bean antrachnose races show vast variability, the races can be easily define by using the differential set. İn this article, the inheritance of bean anthracnose disease resistance was berifly described,

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MADAKBAŞ, S. Y., ELLİALTIOĞLU, Ş. (2005). Fasulye antraknozu (Colletotrichum lindemuthianum) hastalığına dayanıklılığın kalıtımı. Alatarım, Cilt: 4 - Sayı: 2, 1–12. https://ajindex.com/articles/156559

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Adam-Blondon, A.F., Sevignac, M., Bannerot, H., Dron, M., 1994.
  2. SCAR, RAPD and RFLP Markers Linked to a Dominant Gene (Are) Conferring Resistance to Antrcnose. Theor.Appl. Genet. (88) 865-870.
  3. Akçin, A., 1988. Yemeklik Dane Baklagiller. Selçuk Üniversitesi Yayınları: 43, Ziraat Fakültesi Yayınları:8, Konya. Alam, M., Rudolph, K., 1993. Occurence and Characterzation of the Races of Bean Antracnose (C, lindemuthianum) in Turkey. Phytopat.Medit.(32) 228-234.
  4. Alzate-Marin, A.L., Arrude, K.M., De Barros, E.G., Moreira, M.A., 2002. Allelism Studies for Anthracnose Resistance Genes of Common Bean Cultivar Widusa. Annu. Rpt. Bean. Improv. Coop. (45) 110-111.
  5. Alzate-Marin, A.L, Arruda, K.M., De Barros, E.G., Moreira, M.A., 2003. Allelism Studies for Anthracnose Resistance Genes of Common Bean Cultivars AND 227. Annu. Rpt. Bean. Improv. Coop. (46) 173-174
  6. Alzate-Marin, A.L., Menarim, H., Baia, G.S., De Poula, T. S., De Souza, K.A., De Costa, M.R.,De Barros, E.G., Moreira, M.A., 2001. Inheritance of Antrcnose Resistance in the Common Bean Differential Cultivar G 2333 and Identification of a New Moleculer Marker Linked to the Co-42 Gene. J. Phytopathology (149) 259-264.
  7. Alzate-Marin, A.L., Menarim, H., De Carvalho, G.A., De Paulo Junior, T.J., De Barros, E.G.,Moreira, M.A., 1999. Improved Selection with Newly Identified RAPD Markers Linked to Resistance Gene to four Pathotypes of C. lindemuthianum in Common Bean.Phytopathology (89) 281-285. Anonim, 1995. Zirai Mücadele Teknik Talimatları. T.C. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü, Cilt 2, Ankara.
  8. Awale, E.H., Kelly, J.D., 2001. Development of SCAR Markers Linked to Co-42 Gene in Common Bean. Annu. Rpt. Bean Improv. Coop. (44) 119-120.
  9. Bailey, J.A., Jeger, J.A., 1992.
  10. Collethotrichum, Biology, Pathology and Control. CAB Intl., Wallingford, UK. p.203-224.
  11. Balardin, R.S., Kelly, D., 1998. Action Among Races of C. lindemuthianum and Diversity in P. vulgaris. J. Amer. Soc. Hort. Sci: (123) 1998,1038-1047.
  12. Bassett, M.J., 1994. Tight Linkage of Purple Pod Character and the Complex C Locus in Common Bean. J. Hered. (85) 288-290.
  13. Beaver, J.S., Rosas, J.C., Myers, J., Acoste, J., Kelly, J.D., Nchimbi-Msolta, S., Misangu, R., Bokosi, J., Temple, S., Coyne, D., 2003. Contributions of the Bean/Cowpea CRSP to Cultivar and Germplasm Development in Common Bean. Field Crop Res. (82) 87-102.
  14. Beebe, S.E., Pedrazo, F., Rojos, M., Gutierrez, J., Tohme, J., 1998.
  15. A Genetic Map of Combining PFLP, RAPD, SCAR and AF