Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak eser, kadın temsilinin mağduriyet anlatısına indirgenemeyeceğini; tahakküm, içselleştirme ve direnişin iç içe geçtiği çok katmanlı bir yapı sunduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Montesquieu’nün İran Mektupları adlı eserinde kadın temsillerini feminist kuramsal çerçeve doğrultusunda incelemektedir. Nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş, eser feminist edebiyat eleştirisi kapsamında yakın okuma tekniğiyle analiz edilmiştir. Kadınlara yönelik söylem ile kadın karakterlerin mektuplar aracılığıyla kurdukları öznel ifadeler birlikte değerlendirilerek patriyarkal yapı içindeki konumları tartışılmıştır. Çalışmanın temel savı, kadın karakterlerin yalnızca erkek egemen sistemin pasif mağdurları değil, aynı zamanda bu sistemi içselleştirerek yeniden üreten ve kimi durumlarda eleştirel söylemler geliştiren çelişkili özneler olarak temsil edildiğidir. Bu bağlamda harem, patriyarkal iktidarın görünür olduğu bir alan olarak ele alınmış; kadınlar arası gözetim ve denetim ilişkileri tartışılmıştır. Roxane karakteri üzerinden ise özneleşme süreçleri ve direniş biçimleri incelenmiştir. Sonuç olarak eser, kadın temsilinin mağduriyet anlatısına indirgenemeyeceğini; tahakküm, içselleştirme ve direnişin iç içe geçtiği çok katmanlı bir yapı sunduğunu göstermektedir.
Abstract
This study examines the representation of women in Montesquieu’s Persian Letters within a feminist theoretical framework. A qualitative research approach is adopted, and the text is analyzed through close reading as part of feminist literary criticism. Discourse directed at women and the subjective expressions constructed by female characters through letters are evaluated together to explore their position within patriarchal structures. The main argument of the study is that female characters are not merely passive victims of a male-dominated system, but contradictory subjects who internalize and reproduce this system while also developing critical discourses in certain contexts. In this regard, the harem is considered a space where patriarchal power becomes visible, and relations of surveillance and control among women are discussed. Through the character Roxane, processes of subjectivation and forms of resistance are also analyzed. In conclusion, the study argues that female representation cannot be reduced to victimhood, as it reflects a multilayered structure in which domination, internalization, and resistance are deeply intertwined.