Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, yoksulluğun yalnızca ekonomik değil, sosyal dışlanma, eğitime erişim eksikliği ve mekânsal eşitsizlik gibi çok boyutlu dinamiklerle ilişkili olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu araştırma, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nda görev yapan sosyal hizmet uzmanlarının yoksulluğa yönelik kamu politikalarına ilişkin görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik yaklaşım benimsenmiş, kartopu örnekleme yöntemiyle ulaşılan katılımcılarla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Bulgular, yoksulluğun yalnızca ekonomik değil, sosyal dışlanma, eğitime erişim eksikliği ve mekânsal eşitsizlik gibi çok boyutlu dinamiklerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, kamu politikalarının yoksulluğun nedenlerine değil, sonuçlarına odaklandığını; mevcut yardım programlarının geçici ve yetersiz kaldığını vurgulamıştır. Ayrıca sosyal yardımların bireyleri pasifleştirme riski taşıdığı, güçlendirici yaklaşımlara ihtiyaç duyulduğu ifade edilmiştir. Politika yapım süreçlerinde sosyal hizmet uzmanlarının deneyimlerine yeterince yer verilmediği, kurumlar arası koordinasyonun yetersiz olduğu belirtilmiştir. Araştırma, sahaya dayalı verilerle kamu politikalarının daha etkili ve sürdürülebilir hale getirilmesi gerektiğini ortaya koymakta, sosyal hizmet uzmanlarının politika süreçlerinde aktif rol almasının önemine dikkat çekmektedir.
Abstract
This study aims to examine the views of social workers employed by the Ministry of Family and Social Services on public policies related to poverty. A phenomenological approach was adopted from qualitative research designs, and semi-structured interviews were conducted with participants reached through snowball sampling. The findings indicate that poverty is not only economically driven but also linked to multidimensional dynamics such as social exclusion, lack of access to education, and spatial inequality. Participants emphasized that public policies focus on the consequences of poverty rather than its causes, and that existing assistance programs are temporary and inadequate. They also stated that social assistance carries the risk of passivizing individuals and that empowering approaches are needed. It was noted that the experiences of social service professionals are not sufficiently incorporated into policy-making processes and that inter-institutional coordination is inadequate. The research highlights the need to make public policies more effective and sustainable based on field-based data and draws attention to the importance of social service professionals playing an active role in policy processes.