Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAnaliz, kod değiştirmenin kelime boşluğu doldurma, vurgulama, alıntılama ve grup kimliğini ifade etme gibi çeşitli işlevlere hizmet ettiğini göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Özbekistan'ın Taşkent şehrindeki Özbek-Rus iki dilliler arasındaki kod değiştirme uygulamalarını incelemekte ve dil değişiminin kalıplarını, işlevlerini ve sosyokültürel etkilerini araştırmak için söylem analizi kullanmaktadır. Gumperz (1982), Myers-Scotton (1993) ve Auer'in (1984) teorik çerçevelerinden yararlanan araştırma, Sovyet sonrası Orta Asya'nın karmaşık dilsel manzarasına dair içgörüler sunmaktadır. Çalışma, cümle içi değiştirmenin en yaygın kod değiştirme biçimi olduğunu ve tüm örneklerin %58'ini oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Konu, ortam ve katılımcıların yaşı gibi bağlamsal faktörler kod değiştirme davranışını önemli ölçüde etkilemektedir. Rusça, belirli alanlardaki tarihsel baskınlığını yansıtarak, teknik ve profesyonel terminoloji için sıklıkla kullanılmaktadır. Analiz, kod değiştirmenin kelime boşluğu doldurma, vurgulama, alıntılama ve grup kimliğini ifade etme gibi çeşitli işlevlere hizmet ettiğini göstermektedir. Özellikle, kod değiştirme, konuşmacıların Sovyet sonrası Özbekistan'da karmaşık ulusal, etnik ve profesyonel kimlikleri yönetmelerine olanak sağlayarak kimlik oluşumunda çok önemli bir rol oynamaktadır. Araştırma, standart Özbekçe, standart Rusça ve karışık Özbek-Rus dillerini farklı sosyal işlevlere sahip ayrı çeşitler olarak tanıyan "üç dilli" bir çerçeve önererek mevcut teorik modelleri genişletmektedir. Ayrıca, çalışma gözlemlenen benzersiz dil karışımı biçimlerini tanımlamak için "Sovyet sonrası dilsel melezleşme" kavramını ortaya koymaktadır. Bu bulgular, Sovyet sonrası bağlamlarda iki dillilik anlayışımıza katkıda bulunmakta ve çok dilli toplumlarda dil politikası ve eğitime yönelik nüanslı, bağlama duyarlı yaklaşımların gerekliliğini vurgulamaktadır. Çalışma, Özbek-Rus iki dilliler arasındaki kod değiştirmenin sadece dilsel bir olgu olmadığı, aynı zamanda Özbekistan'ın kendine özgü Sovyet sonrası kimliğini yansıtan ve oluşturan karmaşık bir sosyal uygulama olduğu sonucuna varmaktadır.
Abstract
This study examines code-switching practices among Uzbek-Russian bilinguals in Tashkent, Uzbekistan. It employs discourse analysis to investigate the patterns, functions, and sociocultural implications of language alternation. Drawing on theoretical frameworks from Gumperz (1982), Myers-Scotton (1993), and Auer (1984), the research provides insights into the complex linguistic landscape of post-Soviet Central Asia. The study reveals that intra-sentential switching is the most prevalent form of code-switching, accounting for 58% of all instances. Contextual factors such as topic, setting, and participants' age significantly influence code-switching behavior. Russian is frequently employed for technical and professional terminology, reflecting its historical dominance in certain domains. The analysis demonstrates that code-switching serves various functions, including lexical gap filling, emphasis, quotation, and expression of group identity. Notably, code-switching plays a crucial role in identity construction, allowing speakers to navigate complex national, ethnic, and professional identities in post-Soviet Uzbekistan. The research extends existing theoretical models by proposing a "triglossic" framework that recognizes standard Uzbek, standard Russian, and mixed Uzbek-Russian as distinct varieties with different social functions. Additionally, the study introduces the concept of "post-Soviet linguistic hybridization" to describe the unique forms of language mixing observed. These findings contribute to our understanding of bilingualism in post-Soviet contexts and highlight the need for nuanced, context-sensitive approaches to language policy and education in multilingual societies. The study concludes that code-switching among Uzbek-Russian bilinguals is not merely a linguistic phenomenon but a complex social practice that reflects and constructs the unique post-Soviet identity of Uzbekistan.