Dergiler / Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 4

ÖRGÜTSEL BAĞLILIĞIN İŞKOLİKLİK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: GÖRGÜL BİR ARAŞTIRMA

-

Sayfa
53–68
Yayın Tarihi
2015-10-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre, işkolikliğin artmasında örgütsel bağlılığın önemli bir rolü bulunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yüksek sa­yılabilecek derecede çalışmaya bağlılık duyma, işle ilgili faaliyetlere gereğin­den fazla zaman ayırma olarak açıklanan işkoliklik, günümüz çalışma yaşamanın önemli problemlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, bu çalışmada örgütsel bağlılığın işkolikliğe etkisi incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre, işkolikliğin artmasında örgütsel bağlılığın önemli bir rolü bulunmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Örgütsel Bağlılık · İşkoliklik · Görgül Araştırma

Özet

Yüksek sa­yılabilecek derecede çalışmaya bağlılık duyma, işle ilgili faaliyetlere gereğin­den fazla zaman ayırma olarak açıklanan işkoliklik, günümüz çalışma yaşamanın önemli problemlerinden biridir. Dolayısıyla bu problemi doğuran sebeplerin belirlenmesine yönelik araştırmaların sayısı gittikçe artmaktadır. Bu amaçla, bu çalışmada örgütsel bağlılığın işkolikliğe etkisi incelenmiştir. Araştırma amacı doğrultusunda İstanbul’da faaliyet gösteren 15 farklı tekstil ve otomotiv firmasından anket tekniği ile veriler toplanmıştır. Toplamda 214 kişiden elde edilen anket verileri açıklayıcı faktör analizi, güvenilirlik analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizleri aracılığıyla değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, işkolikliğin artmasında örgütsel bağlılığın önemli bir rolü bulunmaktadır. Aynı şekilde örgütsel bağlılık boyutlarından normatif bağlılığın da işkolikliği arttırdığı gözlemlenmiştir. Örgütsel bağlılığın devam bağlılığı ve duygusal bağlılık boyutlarının ise işkolikliği etkilemediği görülmüştür.

Abstract

Workaholism which means excessive commitment to the work and spending extra time for workrelated activities is one of the major problems of today’s working life. Therefore amount of the studies that research the reasons of this problem has been increasing. To this end, it is studied the effect of organizational commitment on workaholism in this paper. The data gathered through questionnaires from a total of 15 textile and automotive companies operating in İstanbul. Answers of 214 employees working in these firms were analyzed through exploratory factor analysis, reliability analysis, correlation analysis and regression analysis. According to the results, organizational commitment has a significant role in increasing workaholism levels. Likewise, it is observed that normative commitment, a dimension of organizational commitment, increases workaholism levels of employees. The other two dimensions of organizational commitment that are affective commitment and continuance commitment, on the other hand, are not significantly affecting workaholism. Despite some limitations, research findings are believed to give significant clues to managers, employees and researchers

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESEN, M. (2015). ÖRGÜTSEL BAĞLILIĞIN İŞKOLİKLİK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: GÖRGÜL BİR ARAŞTIRMA. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 4, 53–68. https://ajindex.com/articles/155720

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Akgündüz, Y., & Güzel, T. (2014). Örgütsel Adalet ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkide Örgütsel Güvenin Aracılık Etkisi. Anadolu University Journal of Social Sciences, 14(3). Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of occupational psychology, 63(1), 1-18.
  2. American Psychiatric Association. (2000). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV), 4th edn. Washington, DC. Aronson, E. (1999). The Social Animal. New York: Worth. Aziz, S., Uhrich, B., Wuensch, K. L., & Swords, B. (2013). The workaholism analysis questionnaire: emphasizing work-life imbalance and addiction in the measurement of workaholism. Journal of Behavioral & Applied Management,14(2), 71-86.
  3. Balcı, A. (2003). Örgütsel Sosyalleşme Kuram Strateji ve Taktikler. Ankara:
  4. Pegem A Yayıncılık. Bayraktaroğlu, S., Özen Kutanis, R. & Dosaliyeva, D. (2009). İşkoliklik ve Örgütsel Bağlılık: Bankacılık Sektöründe Karşılaştırmalı bir Araştırma. 17. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 21-23
  5. Mayıs, Eskişehir. Bonebright, C.A., Clay, D.L., & Ankenmann, R.D. (2000). The relationship of workaholism with work–life conflict, life satisfaction, and purpose in life. Journal of Counseling Psychology, 47, 469–477.
  6. Brockner, J., T.R. Tyler & R. Cooper Schneiıder. (1992). The Influence of Prior Commitment to An Institution on Reactions to Perceived Unfairness: The Higher They Are, The Harder They Fall. Administrative Science Quarterly, 37. Burke, R.J. (1999). It’s not how hard you work but how you work hard: Evaluating workaholism components. International Journal of Stress Management, 6, 225– 240. Burke, R.J. (2000). Workaholism in organizations: concepts, results and future research directions, International Journal of Management Reviews, 2, 1-16.
  7. Burke, R.J., & Koksal, H. (2002). Workaholism among a sample of Turkish managers and professionals: An exploratory study. Psychological Reports, 91, 60–68.
  8. Burke, R.J., Richardsen, A.M., & Mortinussen, M. (2004). Workaholism among Norwegian managers: Work and well-being outcomes. Journal of Organizational Change Management, 7, 459–470.
  9. Çekmecelioğlu, H. (2006). İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Tutumlarının İşten Ayrılma Niyeti ve Verimlilik Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi: Bir Araştırma, İş, Güç - Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 8 (2), 153-168.
  10. Demirel, Y. (2009). Örgütsel Bağlılık ve Üretkenlik Karşıtı Davranışlar Ar