Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightT1D’li bireylerde öz yeterliliğe yönelik ergoterapi müdahalelerini inceleyen ilk sistematik derleme olan bu çalışmanın sonuçları, literatürde analiz edilen çalışmalardan elde edilen bulgularla uyumlu bir şekilde bireylere yönelik gerçekleştirilen ergoterapi müdahalelerinin olumlu etkilerini ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu derlemenin amacı, ergoterapi literatüründe Tip-1 diyabetli (T1D) adolesan ve genç yetişkin bireylerde öz-yeterliliğe yönelik yapılan müdahaleleri araştırmak, yapılan müdahalelerin yeterliliğini tartışmak, ergoterapistler ve diğer sağlık çalışanlarını öz-yeterliliğe yönelik yapılan ergoterapi uygulamaları hakkında bilgilendirmektir. Derlemede PubMed, SicenceDirect, OTSeeker veri tabanları ve Google Akademik kullanılmıştır. Dahil etme kriterleri olarak, T1D’li bireylere yönelik ergoterapi müdahalesi içeren çalışmalar, adolesan ve/ veya genç yetişkinleri içeren çalışmalar, 2018-2023 yılları arasında yayımlanan çalışmalar ve İngilizce tam metin erişimi olan makaleler belirlenmiştir. Makale seçiminde PRISMA akış diyagramı kullanılmıştır. Yapılan tarama sonucunda 672 çalışmaya ulaşılmış, tam metin erişimi ve İngilizce dilinde olmayan çalışmalar ve tekrarlanan çalışmalar çıkarıldıktan sonra çalışma kapsamında toplam 5 çalışma ele alınmıştır. Bu çalışmaların hepsi yayımlanmış araştırma makaleleridir. Çalışmaların betimleyici özellikleri ve sonuçları okupasyon temelli müdahaleler ve psikososyal müdahaleler olmak üzere iki ayrı başlık altında ele alınmıştır. T1D’li bireylerde öz yeterliliğe yönelik ergoterapi müdahalelerini inceleyen ilk sistematik derleme olan bu çalışmanın sonuçları, literatürde analiz edilen çalışmalardan elde edilen bulgularla uyumlu bir şekilde bireylere yönelik gerçekleştirilen ergoterapi müdahalelerinin olumlu etkilerini ortaya koymaktadır. Öz yeterliliğe yönelik uygulanan ergoterapi programlarının T1D’li adolesan ve genç yetişkin bireylerde yaşam kalitesi, sosyal işlevsellik, tedaviye uyum, duygu durumu, problem çözme ve baş etme becerileri, stres, depresyon ve anksiyete gibi alanlarda olumlu yönde etkide bulunduğu ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda literatürde sınırlı olan öz-yeterliliğe yönelik ergoterapi programlarının yaygınlaştırılması ve rutin klinik uygulamanın bir parçası haline getirilmesi büyük önem arz etmektedir.
Abstract
The aim of this review was to investigate interventions aimed at enhancing self-efficacy in adolescents and young adults diagnosed with Type-1 diabetes (T1D) in the occupational therapy literature. The review searched through PubMed, ScienceDirect, OTSeeker databases, and Google Scholar. The study's inclusion criteria comprised occupational therapy interventions for individuals with T1D, studies involving adolescents and/or young adults, and articles published between 2018-2023 with full text access in English. The article selection process utilized PRISMA. After screening, a total of 672 studies were identified. After excluding studies that were not accessible in full-text or not in English, as well as removing duplicates, only five research articles met the inclusion criteria and were included in the study. The descriptive characteristics and results of the studies are discussed under two separate headings: reading-based interventions and psychosocial interventions. The study's results show that occupational therapy interventions can improve self-efficacy in individuals with T1D, which is consistent with previous literature. It is important to note that these interventions have been particularly effective for adolescents and young adults with T1D. Occupational therapy programs can improve quality of life, social functionality, treatment compliance, mood, problem-solving, and coping skills while reducing stress, depression, and anxiety. It is important to disseminate these programs to improve self-efficacy. However, such programs are limited in the literature and should be incorporated into routine clinical practice.