Dergiler / Turkish Journal of Astronomy and Astrophysics / 2022 / Cilt: 3 Sayı: 3 Özel Sayı

Güneş Civarındaki Anakol Yıldızlarının Işıma Gücü Fonksiyonunun Gaia Verileriyle Belirlenmesi

Determining the Luminosity Function of Main Sequence Stars Around the Sun with Gaia Data

Doğu Deniz Bulut(İstanbul Üniversitesi)0000-0002-7355-5993
Sabiha Tunçel Güçtekin(İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, ASTRONOMİ VE UZAY BİLİMLERİ PR.)0000-0002-5751-098X
Sayfa
68–71
Yayın Tarihi
2022-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmadaki bulgular literatürde uzaklığı 100 pc için verilen ışıma gücü fonksiyonunun, rölatif paralaks hataları σ π /π ≤ 0.10, mutlak parlaklıkları 2 < MG ≤ 13 kadir aralığında ve 175 pc’lik uzaklık içindeki anakol yıldızlarından elde edilen ışıma gücü fonksiyonuyla uyumlu olduğunu göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Gaia uydusunun erken üçüncü veri sürümü Gaia EDR3 kataloğundan seçilen yaklaşık 39 milyon anakol yıldızından Güneş civarını temsil eden ışıma gücü fonksiyonları elde edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geniş bir mutlak parlaklık aralığında tanımlı ışıma gücü fonksiyonlarının elde edilmesinde farklı uzaklıklarda ve üç farklı rölatif paralaks hatasına sahip yıldızlar kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmadaki bulgular literatürde uzaklığı 100 pc için verilen ışıma gücü fonksiyonunun, rölatif paralaks hataları σ π /π ≤ 0.10, mutlak parlaklıkları 2 < MG ≤ 13 kadir aralığında ve 175 pc’lik uzaklık içindeki anakol yıldızlarından elde edilen ışıma gücü fonksiyonuyla uyumlu olduğunu göstermiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Stars: luminosity function · Hertzsprung-Russell and Color-brightness diagram · Sun neighborhood

Özet

Bu çalışmada, Gaia uydusunun erken üçüncü veri sürümü Gaia EDR3 kataloğundan seçilen yaklaşık 39 milyon anakol yıldızından Güneş civarını temsil eden ışıma gücü fonksiyonları elde edilmiştir. Geniş bir mutlak parlaklık aralığında tanımlı ışıma gücü fonksiyonlarının elde edilmesinde farklı uzaklıklarda ve üç farklı rölatif paralaks hatasına sahip yıldızlar kullanılmıştır. Bu çalışmadaki bulgular literatürde uzaklığı 100 pc için verilen ışıma gücü fonksiyonunun, rölatif paralaks hataları σ π /π ≤ 0.10, mutlak parlaklıkları 2 < MG ≤ 13 kadir aralığında ve 175 pc’lik uzaklık içindeki anakol yıldızlarından elde edilen ışıma gücü fonksiyonuyla uyumlu olduğunu göstermiştir.

Abstract

In this study, we obtained luminosity function (LF) of 39 million main sequence (MS) stars in the Solar Neighborhood selected from Gaia Early Data Release 3 (Gaia EDR3). The LFs are revealed from the stars having different distances and three different relative parallax errors,and are analysed in a broad absolute magnitude range.The findings of our study for the stars located at a 175 pc distance, having relative parallax error of $\sigma_{\varpi}/\varpi\leq 0.10$, and absolute magnitude $2 < M_{\rm G}\leq 13$ are compatible with the study in literature which was done with the stars in Solar Neighborhood of 100 pc.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bulut, D. D., Güçtekin, S. T. (2022). Güneş Civarındaki Anakol Yıldızlarının Işıma Gücü Fonksiyonunun Gaia Verileriyle Belirlenmesi. Turkish Journal of Astronomy and Astrophysics, Cilt: 3 Sayı: 3 Özel Sayı, 68–71. https://doi.org/10.55064/tjaa.1038987

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Bahcall J. N., Soneira R. M., 1980, ApJS, 44, 73 Bressan A., Marigo P., Girardi L., Salasnich B., Dal Cero C., Rubele S., Nanni A., 2012, MNRAS, 427, 127 Cox A. N., 2000, Allen’s astrophysical quantities ESA., 1997, VizieR Online Data Catalog, p. I/239, ADS Fenkart R., Karaali S., 1990, A&AS, 83, 481, ADS Gaia Collaboration et al., 2021a, A&A, 649, A1 Gaia Collaboration et al., 2021b, A&A, 649, A6 Gliese W., 1957, Astronomisches Rechen-Institut Heidelberg Mitteilungen Serie A, 8, 1, ADS Weiler M., 2018, A&A, 617, A138
  2. Bahcall J. N., Soneira R. M., 1980, ApJS, 44, 73 Bressan A., Marigo P., Girardi L., Salasnich B., Dal Cero C., Rubele S., Nanni A., 2012, MNRAS, 427, 127 Cox A. N., 2000, Allen’s astrophysical quantities ESA., 1997, VizieR Online Data Catalog, p. I/239, ADS Fenkart R., Karaali S., 1990, A&AS, 83, 481, ADS Gaia Collaboration et al., 2021a, A&A, 649, A1 Gaia Collaboration et al., 2021b, A&A, 649, A6 Gliese W., 1957, Astronomisches Rechen-Institut Heidelberg Mitteilungen Serie A, 8, 1, ADS Weiler M., 2018, A&A, 617, A138